II SA/Kr 1066/08

Kraków, dnia 23 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskiego Szpitala Specjalistycznego im. G. Narutowicza w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2008 r. nr SKO.73/2769/2008/ZP w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: sprostować uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1066/08 poprzez zastąpienie na stronie 1 w wierszu pierwszym od góry oraz na stronie 5 w wierszu dwudziestym od góry oznaczenia nr decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 17 kwietnia 2008r. w ten sposób, że w miejsce numeru decyzji "AU-273331/148170812/2004" wpisać prawidłowy numer "AU-273331/1481/08". W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2009 r. błędnie oznaczono decyzję organu I instancji tj. Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 17 kwietnia 2008r. znak sprawy: AU-02-3.KPA.7331-2040/07, podając nr tejże decyzji jako "AU-273331/148170812/2004", gdy tymczasem prawidłowy nr powinien być oznaczony jako "AU-273331/1481/08". Pismem z dnia 9 lutego 2009r. Miejski Szpital Specjalistyczny im. G. Narutowicza w Krakowie złożył wniosek o sprostowanie w/w omyłki pisarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), oznaczanej dalej jako p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten wskazuje, że przedmiotem sprostowania wyroku są błędy pisarskie, których charakter jest oczywisty, tzn. nie budzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu podlegają także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). W niniejszej sprawie numer przedmiotowej decyzji organu I instancji nie budzi wątpliwości, ani nie był kwestionowany przez strony, a oczywistość błędu wynika z samej natury niedokładności, jak też z porównania numeru decyzji podanego w uzasadnieniu wyroku z nie budzącymi wątpliwości dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że błędne oznaczenie numeru przedmiotowej decyzji stanowi oczywistą omyłkę pisarską, podlegającą sprostowaniu zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.