II SA/Kr 1068/09

II SA/Kr 1068/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. B., S. B., S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 kwietnia 2009r., ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: postanawia: odrzucić skargę M. B. i S. B. II SA/Kr 1068/09 UZASADNIENIE Dnia 20 maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniesiono skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 kwietnia 2009 r. ([...]) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] z dnia 27 grudnia 2006 r. ([...]). W skardze jako skarżących wskazano adresatów zaskarżanej decyzji tj. M. B., S. B. i S. B.. Skarga została podpisana tylko przez jedną osobę. Wnioski i zarzuty skargi określono jednak jako pochodzące od więcej niż jednej osoby tj. przyszyciu form czasowników w pierwszej osobie liczby mnogiej (możemy, prosimy itp.). Wobec niemożności pewnej identyfikacji podpisu, wezwano wszystkich skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wszyscy skarżący odebrali wezwanie w dniu 22 lipca 2009 r., ale w wyznaczonym przez sąd terminie braku nie uzupełnili. Z kolei pismem z dnia 9 lipca 2009 r. (doręczonym 22 lipca 2009 r.) wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi, oznaczonej również jako pochodzącej od wszystkich skarżących, a opatrzonej jednym podpisem sformułowano wniosek o "zwolnienie nas od uiszczenia wpisu sądowego – faktycznie M. B. jako właściwego inwestora". Do wszystkich skarżących skierowano wezwanie o złożenie wniosku na formularzu. Wypełniony formularz PPF nadesłała tylko M. B.. Postanowieniem z dnia 18 września 2009 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą w ½ części od wpisu sądowego, w pozostałej części oddalając wniosek, zarządzeniami z tego samego dnia referendarz wnioski S. B. i S. B. pozostawił bez rozpoznania. W sprzeciwach od tych zarządzeń S. B. i S. B. domagali się zwolnienia od kosztów sądowych wskazując, że podpisując pisma i formularze musieliby potwierdzić, że są stronami postępowania administracyjnego (i adresatami wydanego nakazu rozbiórki), czemu od początku się sprzeciwiali. Postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. Sąd zwolnił M. B. od połowy wpisu od skargi, a zarządzeniami z tej samej daty wnioski S. B. i S. B. o zwolnienie od kosztów pozostawił bez rozpoznaniu. Po rozpoznaniu zażaleń skarżących Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 14 grudnia 2009 r. oddalił zażalenie M. B., uchylił zaś postanowienia o pozostawieniu wniosków S. B. i S. B. bez rozpoznania uznając, że skarżący ci w ogóle wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych nie składali. Na etapie postępowania przed Naczelnym Sadem Administracyjnym S. B. przedłożył pełnomocnictwa udzielone mu przez M. B. i S. B.. Pismem z dnia 18 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnie wezwał wszystkich skarżących o wyjaśnienie czyj podpis widnieje pod skargą z dnia 20 maja 2009 r. W odpowiedzi podpisanej identycznie jak skarga i oznaczonej jako pochodzącej tylko od S. B. kwestii tej jednoznacznie nie wyjaśniono. Porównanie jednak podpisów pod skargą, na pełnomocnictwach i pod pismem z 18 stycznia 2010 r. pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że osobą podpisaną pod skargą jest S. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 253, poz. 1270 ze zm.)-zwanej dalej ppsa - w związku z art. 57 ppsa, skarga winna zawierać m.in. podpis strony. Brak podpisu jest brakiem formalnym. Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ppsa skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, ulega odrzuceniu. Jako autorów skargi wskazano trzy osoby tj. wszystkich adresatów zaskarżonej decyzji, pod skarga umieszczono jeden nieczytelny bez wskazania od którego ze skarżących pochodzi. Nie wskazano też, aby jeden ze skarżących (i który) był pełnomocnikiem pozostałych. Dlatego też wszystkich trzech skarżących wezwano do podpisania skargi, pouczając jednocześnie o skutkach niewykonania wezwania. Do dnia dzisiejszego braki te nie zostały uzupełnione, choć w związku z dalszą korespondencją niewątpliwe stało się, że ów nieczytelny podpis pod skargą pochodzi od S. B.. Fakt złożenia przez S. B. pełnomocnictwa udzielonego przez M. B. i S. B. nie jest jednoznaczny z uzupełnieniem braku podpisów tych skarżących. Pełnomocnictwo to zostało złożone bez związku z wezwaniem sądu i daleko po terminie przez sąd wyznaczonym. Ostatecznie więc stwierdzić należy, że skargę podpisał tylko S. B.. Wskazani jako skarżący M. B. i S. B., mimo wezwania sądu, podpisów pod skargą nie złożyli. Bez względu więc na wyniki postępowania "wpadkowego" dotyczącego przyznania prawa pomocy wszystkim skarżącym, skarga M. B. i S. B. ulega odrzuceniu. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że M. B. uiściła już wpis od skargi Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1a sąd zwraca stronie wpis od pisma odrzuconego. W stanie sprawy określonym niniejszym postanowieniem zobowiązany do uiszczenia całego wpisu od skargi winien być S. B. jako jedyny skarżący. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.