II SA/Kr 1069/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi L.K. i J.K., M.L. i W.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe WSA/post. l - sentencja postanowienia Prezydent Miasta N. decyzją z [...].04.2004r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę pawilonu handlowo-usługowego na działce nr "1" i "2" wraz z urządzeniami budowlanymi służącymi do projektowanego funkcjonowania obiektu jako całości. Decyzję tą otrzymała L.K. w dniu 4.05.2004r. i dnia 14.05.2004r. wniosła od tej decyzji odwołanie do Wojewody zarzucając, że pozwolenie na budowę wydano inwestorom, którzy nie dysponują prawem do terenu budowy. Wojewoda decyzją z [...].07.2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-instancji. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że teren na którym będą realizowane przyłącza do projektowanego obiektu stanowi jedynie współwłasność inwestorów i w sytuacji braku zgody pozostałych współwłaścicieli (w tym odwołującej) nie można było udzielić pozwolenia na budowę. 5 sierpnia 2004r. inwestorzy L. i J. K. oraz M. i W. L. złożyli wiosek do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wojewody z dnia [...].07.2004 r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Dnia 18 sierpnia 2004r. ww. inwestorzy wnieśli również skargę na decyzję Wojewody z [...].07.2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności. W odpowiedzi na ta skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].11.2004r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2004r. i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta N. z [...].04.2004r. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne załatwienie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...].12.2004r. utrzymał w mocy swoją decyzję z 2.11.2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący L. i J. K. oraz M. i W. L. wnieśli w dniu 18 sierpnia 2004r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2004r., doręczoną skarżącym 29 lipca 2004r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej aktu administracyjnego oraz poprzedzającego go aktu przez organ I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Wojewoda, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w Krakowie. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa. W niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi na ww. decyzję organu odwoławczego, skarżący złożyli wniosek do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie o stwierdzenie nieważności decyzji zaskarżanej skargą. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...].11.2004r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2004r. oraz stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta N. z 14.04.2004r. W tej sprawie nie można rozstrzygnąć o prawidłowości zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta N., ponieważ po wniesieniu skargi obie te decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc, czyli od dnia ich wydania. W związku z powyższym na datę orzekania w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stało się bezprzedmiotowym dalsze prowadzenie postępowania sądowego, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie może prowadzić kontroli i oceny zgodności z prawem aktu administracyjnego, który na datę orzekania został wyeliminowany z obrotu prawnego, stanowiłoby to bowiem naruszenie normy kompetencyjnej wyrażonej w art. 3 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (pomijając przyczyny określone w art. 161 § 1 pkt 1-2 P.p.s.a., które w tej sprawie nie znajdują zastosowania) stało się bezprzedmiotowe. Określenie, iż umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wskazuje, iż ujawnienie istnienia przyczyny umorzenia postępowania dotyczy okresu od wniesienia skargi, aż do rozstrzygania sprawy przez sąd. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie, w której ww. przyczyna umorzenia postępowania nie istniała w chwili wniesienia przez skarżących skargi, ale powstała w trakcie postępowania, przed datą wydania orzeczenia sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18.03.2004r. (sygn. akt III SA 16000/02, opub. W LEX nr 146542) orzekł, że zawarte w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Stanowisko to w całości akceptuje Sąd w tej sprawie. W związku z powyższym należy uznać, iż w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji i tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.