II SA/Kr 1069/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 czerwca 2023 r. znak WI-I.7840.16.21.2023.MO w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta Nowotarski decyzją nr 707/21 z 25 czerwca 2021 r., znak BA.6740.1.111.2021.BB zatwierdził dla inwestora E. G. projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego inwestycję: 1. rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego o schody wejściowe zewnętrzne i ganek, wraz z instalacją wodociągową z istniejącej studni kopanej i utwardzeniem terenu, 2. przebudowa ww. budynku mieszkalnego w zakresie zabudowy wejścia do kotłowni w ścianie zewnętrznej od strony północnej i wykonania w tym miejscu okna, 3. budowa ściany działowej na klatce schodowej na poziomie półpiętra, oddzielającej wejście na parter, 4. budowa garażu wolnostojącego wraz z instalacją elektroenergetyczną z istniejącego budynku mieszkalnego, na dz. ewid. nr [...] i [...], położonych przy ul. [...] w miejscowości Ł. - obręb ewid. [...] Ł. , jednostka ewid. [...] N. T. – o wskazanych w treści decyzji parametrach technicznych. Od tej decyzji odwołanie złożyła Z. Z.. Wojewoda Małopolski decyzją z 21 lipca 2022 r., znak: WI-I.7840.16.63.2021.MO utrzymał w mocy ww. decyzję I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał m.in., że do wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji załączono postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Targu sygn. akt I Ns 471/14 z 11 grudnia 2017 r., zmienione ostatecznym postanowieniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu sygn. akt III Ca 215/18 z 2 lipca 2017 r., zezwalające inwestorowi E. G. i R. G., aby bez zgody pozostałych współwłaścicieli działki nr ewid. [...] "dokonali na swój koszt czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością stanowiącą przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego, przez wykonanie nowego wejścia do budynku mieszkalnego od strony północnej do klatki schodowej przez wbudowanie drzwi drewnianych wejściowych w nowym otworze osadzonych w framudze drewnianej wraz z gankiem i hydrofornią, ścianki działowej na klatce schodowej na poziomie półpiętra oddzielającej wejście na parter, odrębnych przyłączy do lokalu mieszkalnego [...] instalacji wodociągowej wewnątrz budynku i po działce ewid. [...] ze studni i instalacji elektrycznej, w tym zasilającej pompę w hydroforni wraz z odłączeniem od dotychczas wspólnych instalacji, zabudowanie wejścia do kotłowni w ścianie zewnętrznej od strony północnej i wykonanie w tym miejscu okna, wybudowanie garażu na działce od strony północnej w odległości 5 m – 8 m od zabudowań". Z powyższego organ II instancji wywiódł, iż inwestor otrzymał na mocy ww. prawomocnego postanowienia sądu zezwolenie na złożenie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane dla przedmiotowej inwestycji, pomimo braku zgody Z. i J. Z. (współwłaścicieli działki nr ewid. [...]) i możliwość realizacji powyżej wyszczególnionych robót budowlanych. Organ odwoławczy nadmienił, iż w aktach sprawy przedłożono opinię biegłego sądowego z zakresu architektury i budownictwa ogólnego - mgr inż. arch. J. S. z sierpnia 2016 r., wykonaną na zlecenie Sądu Rejonowego w Nowym Targu, w której zostało opracowane "Określenie możliwości robót budowlanych w sprawie zezwolenia na wykonanie czynności sygn. akt I Ns 471/14". Opinia ta w załączonych wnioskach wyraża się "pozytywnie na dokonanie czynności faktycznych dotyczącej nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] spełniających wymogi przepisów prawa budowlanego i w ramach istniejącego stanu faktycznego nieruchomości przez wykonanie zakresu robót budowlanych wykazanych w ww. postanowieniu ww. Sądu". Organ odwoławczy wskazał ponadto, że – jak wynika z akt sprawy – działki nr [...] i [...] w miejscowości Ł. znajdują się na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr IX/83/07 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 29 października 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Nowy Targ w terenach przeznaczonych do zainwestowania – obszar Ł. [...] oraz uchwałą nr XIV/152/08 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 2 kwietnia 2008 r., na obszarze oznaczonym symbolem [...] – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Wojewoda stwierdził, że przedmiotowy budynek po zamierzonej rozbudowie i przebudowie a także zaprojektowany garaż w zakresie parametrów ustalonych w ww. § 11, 14, 16 m.p.z.p. posiada: dach dwuspadowy o nachyleniu połaci dachowych na ganku 45ş, a na budynku garażu 40ş (kąt nachylenia połaci 40ş-53ş, dach dwuspadowy) (projekt arch-bud, karty nr 15 i 21); dach główny na budynku mieszkalnym pozostaje bez zmian; dach nad gankiem wejściowym i nad garażem pokryty blachą w kolorze grafitowym (ciemna kolorystyka dachów); 1 miejsce postojowe w garażu (1 miejsce na 1 mieszkanie) (projekt architektoniczno-budowlany, karta nr 21); wskaźnik terenu biologicznie czynnego wynosi 58,5% (minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego 40%) (projekt arch-bud, karta nr 4); wskaźnik powierzchni zabudowy 21% (maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy 60%); wysokość budynku mieszkalnego 5,90 m, a budynku garażowego 4,87 m (maksymalna wysokość budynków 13,0 m) (projekt arch-bud, karta nr 16 i 21). Projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego oraz budowa garażu zachowa funkcję tego obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem garażowym, stanowiącą podstawowe przeznaczenie terenu [...] m.p.z.p. Ww. odniesienia do parametrów planowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i ich ocena zgodności z ustaleniami m.p.z.p., zostały zawarte w projekcie budowlanym (karta nr 4). Organ odwoławczy zwrócił uwagę na specjalny charakter sprawy z uwagi na wcześniejsze postępowanie sądowe, w którym ww. postanowieniami określono zakres robót budowlanych możliwych do wykonania przez inwestora, z uwagi na brak zgody współwłaściciela nieruchomości. Zatem, w niniejszym postępowaniu przeprowadzono sprawdzenie zgodności zakresu wniosku i przedłożonej dokumentacji z ww. rozstrzygnięciem sądowym. Przeprowadzona analiza zaprojektowanych prac budowlanych wykazuje spójność co do zakresu z postanowieniem Sądu Rejonowego w Nowym Targu sygn. akt I Ns 471/14 z 11 grudnia 2017 r., zmienionym ostatecznym postanowieniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu sygn. akt III Ca 215/18 z 2 lipca 2017 r. Organ odwoławczy podniósł także, iż przedmiotowa inwestycja nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225), dalej "w.t.". Na projekcie zagospodarowania terenu (projekt, karta nr 9) zwymiarowano odległości zaprojektowanego garażu od granic działki i istniejących budynków na działkach sąsiednich. Jak wynika z części graficznej budynek garażowy zlokalizowany jest w odległościach: 21,07 m od granicy z działką nr [...]; 11,39 m od granicy z działka drogową nr [...] - ul. [...]: 7,62 m od granicy z działką nr [...] - ul. [...], 42,40 m o granicy z działką niezabudowaną nr [...] oraz od istniejących zabudowań: 23,96 m od budynku na działce nr [...] i 36,84 m od budynku na działce nr [...]. Mając powyższe parametry na uwadze, organ II instancji stwierdził, że nie zachodzi jakiekolwiek ograniczenie możliwości zabudowy terenu działek sąsiednich w zakresie przesłaniania i nasłonecznienia, wynikające z § 13 i § 60 w.t. oraz lokalizacji miejsc postojowych § 18 i § 19 w.t., jak również w zakresie przepisów pożarowych § 271, 272, 273. Projektant przedłożył analizę oddziaływania projektowanego obiektu kubaturowego w projekcie budowlanym, w której wskazał możliwości zabudowy działek sąsiednich zgodnie z ww. ustaleniami w.t. (karta nr 7). Z. Z. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wyrokiem z dnia 20 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1156/22 uchylił zaskarżoną decyzję. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewoda Małopolski decyzja z dnia 14 czerwca 2023 r. nr WI-I.7840.16.21.2023.MO utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja ma na celu budowę nowego, niezależnego wejścia do lokalu mieszkalnego inwestora, zlokalizowanego na piętrze istniejącego budynku. Nowe wejście zaprojektowano jako połączone z istniejącym spocznikiem międzykondygnacyjnym, na którym zaplanowano budowę ścianki działowej, oddzielającej część istniejącej klatki schodowej prowadzącej do lokalu na pierwszym piętrze od części połączonej z lokalem na parterze. Pod nowym gankiem (wiatrołapem) zaprojektowano pomieszczenie gospodarcze dla lokalu na piętrze, w którym zostanie zamontowany hydrofor. W zakresie inwestycji, zaprojektowano także wolnostojący, jednokondygnacyjny garaż o wymiarach: długości 6,00 m, szerokości 4,15 m i wysokości 4,87 m; do którego zostanie doprowadzona wewnętrzna instalacja elektryczna z mieszkania Inwestora, zlokalizowanego na piętrze. Dach nad gankiem wejściowym i garażem zaprojektowano z blachy w kolorze grafitowym; a ściany w kolorze żółtym i brązowym. Przedmiotowa inwestycja zachowa istniejący układ i funkcję pomieszczeń w budynku oraz istniejący system ogrzewania budynku (zastosowanie kotła na paliwo stałe). Zaplanowane zamierzenie budowlane usytuowane zostało w bezpośrednim sąsiedztwie drogi gminnej nr [...] (działka nr [...]) – ul. [...] w miejscowości Ł., do której jest dostęp poprzez istniejący zjazd indywidualny z działek inwestycyjnych. Do ww. wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji załączono postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Targu sygn. akt I Ns 471/14 z 11 grudnia 2017 r., zmienionego ostatecznym postanowieniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu sygn. akt III Ca 215/18 z 2 lipca 2017 r., zezwalające Inwestorowi – p. E. G. i jego małżonce – p. R. G., aby bez zgody pozostałych współwłaścicieli działki nr ewid. [...] cyt.: dokonali na swój koszt czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością stanowiącą przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego, przez wykonanie nowego wejścia do budynku mieszkalnego od strony północnej do klatki schodowej przez wbudowanie drzwi drewnianych wejściowych w nowym otworze osadzonych w framudze drewnianej wraz z gankiem i hydrofornią, ścianki działowej na klatce schodowej na poziomie półpiętra oddzielającej wejście na parter, odrębnych przyłączy do lokalu mieszkalnego 2 instalacji wodociągowej wewnątrz budynku i po działce ewid. [...] ze studni i instalacji elektrycznej, w tym zasilającej pompę w hydroforni wraz z odłączeniem od dotychczas wspólnych instalacji, zabudowanie wejścia do kotłowni w ścianie zewnętrznej od strony północnej i wykonanie w tym miejscu okna, wybudowanie garażu na działce od strony północnej w odległości 5 m – 8 m od zabudowań, (...). Zatem, mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż inwestor otrzymał ww. prawomocnym postanowieniu Sądu zezwolenie na złożenie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane dla przedmiotowej inwestycji, pomimo braku zgody Z. i J. Z. (współwłaścicieli działki nr ewid. [...]) i możliwość realizacji powyżej wyszczególnionych robót budowlanych. Po analizie akt sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy budynek po zamierzonej rozbudowie i przebudowie a także zaprojektowany garaż w zakresie parametrów ustalonych w ww. § 11, 14, 16 mpzp posiada: dach dwuspadowy o nachyleniu połaci dachowych na ganku 40o, a na budynku garażu 40o (kąt nachylenia połaci 40o- 53o, dach dwuspadowy) (projekt architektoniczno - budowlany, karty nr 15 i 21); dach główny na budynku mieszkalnym pozostaje bez zmian; dach nad gankiem wejściowym i nad garażem pokryty blachą w kolorze grafitowym (ciemna kolorystyka dachów); 1 miejsce postojowe w garażu (1 miejsce na 1 mieszkanie) (projekt architektoniczno - budowlany, karta nr 21); wskaźnik terenu biologicznie czynnego wynosi 58,5 % (minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego 40 %) (projekt architektoniczno - budowlany, karta nr 4); wskaźnik powierzchni zabudowy 21 % (maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy 60 %) (projekt architektoniczno - budowlany, karta nr 4); maksymalna wysokość budynku mieszkalnego do kalenicy 5,90 m, a budynku garażowego 4,87 m (maksymalna wysokość budynków 13,0 m) (projekt architektoniczno – budowlany, karta nr 16 i 21). Projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego oraz budowa garażu zachowa funkcję tego obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem garażowym, stanowiącą podstawowe przeznaczenie terenu [...] mpzp. Ww. odniesienia do parametrów planowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i ich ocena zgodności z ustaleniami mpzp, zostały zawarte w projekcie budowlanym (karty nr 4). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wymagane wskaźniki i zaprojektowane cechy planowanej rozbudowy są zgodne z ustaleniami mpzp. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, projekt budowlany jest zgodny z wymogami wynikającymi z obowiązującego mpzp, w zakresie polegającym na wykonaniu ww. robót budowlanych, obejmujących przedmiotową inwestycję. Przedmiotowa inwestycja nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na projekcie zagospodarowania terenu (karta nr 9) zwymiarowano odległości zaprojektowanego garażu od granic działki i istniejących budynków na działkach sąsiednich. Jak wynika z części graficznej budynek garażowy zlokalizowany jest w odległościach: 21,07 m od granicy z działką nr [...]; 11,39 m od granicy z działka drogową nr [...] - ul. [...]: 7,62 m od granicy z działką nr [...] - ul. [...], 42,40 m o granicy z działką niezabudowaną nr [...] oraz od istniejących zabudowań: 23,96 m od budynku na działce nr [...] i 36,84 m od budynku na działce nr [...]. Mając powyższe parametry na uwadze, należy stwierdzić, iż nie zachodzi jakiekolwiek ograniczenie możliwości zabudowy terenu działek sąsiednich w zakresie przesłaniania i nasłonecznienia, wynikające z § 13 i § 60 wt oraz lokalizacji miejsc postojowych § 18 i § 19 wt, jak również w zakresie przepisów pożarowych § 271, 272, 273. Projektant przedłożył analizę oddziaływania projektowanego obiektu kubaturowego w projekcie budowlanym, w której wskazał możliwości zabudowy działek sąsiednich zgodnie z ww. ustaleniami wt. (projekt zagospodarowania terenu, karta nr 7). W odpowiedzi na zarzut, dotycząc lokalizacji i wymiarów okna zaprojektowanego w miejscu zamurowanych drzwi wejściowy od strony północnej organ wyjaśnił, iż przedstawione rozwiązanie projektowe – okno o wymiarach 60/140 (projekt architektoniczno – budowlany, karta nr 13), jest zgodne z ww. rozstrzygnięciem sądowym i jego parametry zostały określone przez projektanta - osobę posiadającą odpowiednie wykształcenie techniczne, praktykę zawodową i uprawnienia projektowe. Dodać należy, iż tutejszy organ odwoławczy nie ma podstaw prawnych, aby podważać rozwiązania projektowe zaproponowane przez projektanta, pełniącego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie (art. 12 Pb), który dołączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Pb). Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają uprawnień do weryfikowania pod względem merytorycznym przyjętych rozwiązań projektowych, wynikających z wiedzy, doświadczenia zawodowego projektanta. Ewentualne zmiany gabarytów okna i przeznaczenia pomieszczenia, w którym ono się znajduje, co zostało zasugerowane w treści odwołania, pozostają poza zakresem działań organu odwoławczego. Zatem, powyższy zarzut należy uznać za nieskuteczny. W odniesieniu do zarzutu wysokości zaprojektowanego wejścia i zbyt dużych ich wymiarów oraz zadaszenia schodów zewnętrznych, tutejszy organ wskazuje, iż (co powyżej wskazano) do projektanta należy wybór rozwiązania projektowego i tutejszy organ nie posiada kompetencji do kwestionowania projektu w tym zakresie, jeśli są one zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i zakresem inwestycji określonym w ww. postanowieniach sądu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z rysunku przekroju A-A (projekt architektoniczno – budowlany, karta nr 16) wejście do budynku zaprojektowano na poziomie półpiętra, które zostało zadaszone do wysokości 5,57 m. Zewnętrzne wejście do mieszkania Inwestora jest zgodne z ww. rozstrzygnięciem sądowym oraz ww. analizy przeprowadzonej przez biegłego sądowego. W odpowiedzi na zarzut lokalizacji ściany działowej w klatce schodowej, wskazać należy , iż jest ona zlokalizowana na poziomie półpiętra, celem oddzielenia mieszkań znajdujących się na parterze i piętrze budynku. Zaplanowana ściana usytuowana została w części wspólnej budynku – klatce schodowej, co zostało potwierdzone w załączonej ww. opinii biegłego cyt.: Część wspólna to w parterze przedsionek wejściowy, pomieszczenie hydroforu zlokalizowane pod schodami, oraz schody prowadzące na piętro, w kondygnacji piętra część wspólną stanowi klatka schodowa. Zatem, klatka schodowa jest częścią wspólna należącą do obu kondygnacji, co umożliwia wykonanie ściany działowej, oddzielającej części budynku na poziomie półpiętra. Zlokalizowana ściana działowa na klatce schodowej, na poziomie półpiętra jest wyszczególniona w zakresie prac budowlanych wykazanych w ww. postanowieniu Sądu w Nowym Targu i Nowym Sączu, zatem inwestor ma możliwość jej budowy. Odnośnie zarzutu rozbudowy instalacji wodociągowej i lokalizacji nowego hydrofora pod nowo powstałymi schodami należy wskazać, iż te roboty budowlane zostały także wyszczególnione w ww. postanowieniu sądowym. Zatem nie ma podstaw prawnych do kwestionowania zakresu i sposobu wykonania tych prac. Dodać należy, iż zgodnie z przedłożonym materiałem dowodowym, nowy hydrofor umieszczony zostanie pod nowym gankiem (wiatrołapem) w pomieszczeniu gospodarczym, wybudowanym przez Inwestora. Opis możliwego wykonania instalacji wodociągowej (i elektrycznej) przez Inwestora został określony w ww. opinii biegłego sądowego, załączonej do akt sprawy. Odnośnie zarzutów niezgodności parametrów kubatury powierzchni zabudowy pomiędzy danymi wykazanymi w przedmiotowej decyzji, i jak wskazuje odwołująca, w zaświadczeniu o samodzielności lokali i projektem podziału budynku na dwa samodzielne lokale z kwietnia 2012 roku, zaznaczyć należy że ww. parametry zostały wskazane przez projektanta w projekcie architektoniczno – budowlanym (karta nr 4), jako charakterystyczne parametry obiektu budowlanego, z uwzględnieniem stanu istniejącego i zaprojektowanego. W aktach sprawy brak dowodu potwierdzającego niezgodności ww. parametrów. Zatem, zarzut w kwestii niezgodności parametrów kubaturowych i powierzchniowych zaprojektowanego zamierzenia budowlanego nie jest zasadny. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Z. Z. zarzucając naruszenie: 1. art. 6 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nierozpatrzenie wszelkich okoliczności w sprawie i nierzetelne przeprowadzenie postępowania, w szczególności pominięcie faktu, iż decyzja o pozwoleniu na budowę oraz decyzja organu II instancji zatwierdzały projekt budowlany z 2013 roku, który nie uwzględnia obecnie obowiązujących przepisów i wymagań prawa budowlanego, a także upływu czasu, który miał wpływ na konstrukcję budynku; 2. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez wydanie decyzji korzystnej wyłącznie dla jednej ze stron (inwestora) z całkowitym pokrzywdzeniem skarżącej i nieuwzględnienie przedstawianego przez nią stanowiska oraz zarzutów, w tym okoliczności, że wykonanie przez inwestora robót budowlanych według zatwierdzonego projektu spowoduje poważne ograniczenie dla skarżącej w korzystaniu z nieruchomości wspólnej, przede wszystkim poprzez pozbawienie dostępu do pomieszczenia kotłowni (gdyż niemożliwym jest przenoszenie opału lub gorącego popiołu przez pokój mieszkalny), a nadto ograniczenie korzystania z sieci wodociągowej i klatki schodowej; 3. art. 6 K.p.a. poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia okoliczności, że rozbudowa budynku mieszkalnego na rzecz inwestora spowoduje jego przysporzenie w nieruchomości wspólnej, a jednoczesnym umniejszeniem udziału skarżącej w nieruchomości wspólnej, co w sposób rażący niekorzystnie wpływa na interes skarżącej; 4. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewskazanie przez organ II instancji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których oparł swoje orzeczenie, a także przyczyn z których innym dowodom (w tym zarzutom skarżącej i jej stanowisku) odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a nadto sporządzenie uzasadnienia prawnego w sposób ogólnikowy, przy zacytowaniu jedynie przepisów prawa budowlanego, bez dogłębnego ich wyjaśnienia; 5. błąd w ustaleniach faktycznych organu, poprzez uznanie, że zamurowanie drzwi zewnętrznych do pomieszczenia kotłowni (będącej w posiadaniu skarżącej) i wykonanie tam okna nie spowoduje uniemożliwienia skarżącej korzystania z tego pomieszczenia, podczas gdy wykonanie ww. robót budowlanych spowoduje, że skarżąca wszelki opał (węgiel/drewno) oraz popiół, a także ewentualną wymianę pieca lub elementów instalacji C.O. musiałaby transportować do pomieszczenia kotłowni przez pokój mieszkalny, co w rezultacie mogłoby spowodować zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców budynku (zaczadzenie lub zaprószenie ognia). Z uwagi na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz organu I instancji w całości i o umorzenie postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych; względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę dla zamierzenia polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o schody zewnętrzne i ganek, przebudowę tego budynku przez zabudowę wejścia do kotłowni i wykonanie w tym miejscu okna, oraz budowę wolnostojącego garażu. Strona skarżąca zarzuca, że projekt budowlany został sporządzony 8 lat przed wydaniem decyzji o jego zatwierdzeniu, istnieje zatem obawa, że w tym czasie nastąpiły zmiany w prawie budowlanym i aktualnie projekt ten normom prawnym tym nie odpowiada, czego nie zweryfikowały organy administracji. Zarzucono ponadto, że decyzja została wydana z pokrzywdzeniem skarżącej (współwłaścicieli nieruchomości) uniemożliwi jej bowiem dostęp do pomieszczenia kotłowni. W ocenie sądu skarga jest bezzasadna. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przytoczona wyżej regulacja przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego posiadanie opinii, uzgodnień, sprawdzeń) oraz bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ust 1 ustawy) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego (projektu zagospodarowania terenu i (projektu architektoniczno-budowlanego). Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. W ocenie sądu organ prawidłowej kontroli, o której mowa wyżej nie przeprowadził. W ocenie sądu organ kontrolę projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, w sposób prawidłowy przeprowadził. Organ ocenił mianowicie zgodność projektu budowalnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości tak w zakresie dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji jak i parametrów zabudowy. Ponadto organ ocenił zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi a także kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Organ prawidłowo ocenił też oświadczenie inwestora o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadmienić należy, że prawo to inwestor wywodzi z orzeczenia sądowego. Mianowicie prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, sygn. akt III Ca 215/18 z 2 lipca 2017 r., zezwalająco inwestorowi i jego małżonce, aby bez zgody pozostałych współwłaścicieli działki nr ewid. [...] dokonali na swój koszt czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością stanowiącą przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego, przez wykonanie nowego wejścia do budynku mieszkalnego od strony północnej do klatki schodowej przez wbudowanie drzwi drewnianych wejściowych w nowym otworze osadzonych w framudze drewnianej wraz z gankiem i hydrofornią, ścianki działowej na klatce schodowej na poziomie półpiętra oddzielającej wejście na parter, odrębnych przyłączy do lokalu mieszkalnego 2 instalacji wodociągowej wewnątrz budynku i po działce ewid. [...] ze studni i instalacji elektrycznej, w tym zasilającej pompę w hydroforni wraz z odłączeniem od dotychczas wspólnych instalacji, zabudowanie wejścia do kotłowni w ścianie zewnętrznej od strony północnej i wykonanie w tym miejscu okna, wybudowanie garażu na działce od strony północnej w odległości 5 m – 8 m od zabudowań. Tak więc, prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika z prawa własności inwestora, który uzyskał sądową zgodę na dokonanie czynności przekraczającą zwykły zarząd nieruchomością. Prawidłowo organ wyjaśnił, że nie odpowiada on za przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania konstrukcyjne, za które ponosi odpowiedzialność projektant a także, że rozwiązania te wynikają także z prawomocnego orzeczenia sądowego zezwalającego na dokonanie zainwestowania w teren nieruchomości w ten właśnie sposób. Ustosunkowując się do zarzutów skargi nadmieniać należy, że data opracowania projektu budowlanego to grudzień 2020 r. Na wezwanie organu projekt ten został skorygowany w czerwcu 2023 r. jako, że poprzednio złożony projekt zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1156/22, nie odpowiadał wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679). W ocenie sądu poprawiony i przedłożony w czerwcu 2023 r. projekt budowlany odpowiada wymogom stawianym przez ustawę Prawo budowlane (art. 34 ustawy) jak i wyżej wskazane rozporządzenie. Kwestie pokrzywdzenia skarżącej są poza oceną sądu, nadmienić należy jednak, że zgoda na przebudowę wejścia do kotłowni, wynikała z prawomocnego orzeczenia sądu. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.