II SA/Kr 107/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 27 sierpnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić skarżącemu Z.P. uiszczony od skargi wpis w kwocie 300 (słownie trzysta) złotych. Z.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 27 sierpnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości. W przedmiotowej skardze skarżący zarzucił, że zaskarżona uchwała została podjęta przedwcześnie, a to z uwagi na toczące się postępowanie w przedmiocie prawa własności przed Starostą L. , jak również z uwagi na toczące się postępowanie sądowe o wydanie nieruchomości objętej zaskarżoną uchwałą. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta L. wniosła o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) skargę na uchwałę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1766/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1274/13. wszystkie orzeczenia dostępnie w bazie orzeczeń: cbois.nsa.gov.pl).) Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżący pismem z dnia12 września 2013 r. (data wpływu) adresowanym do Rady Miasta L. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Odpowiedź Rady Miasta L. na powyższe wezwanie została udzielona skarżącemu pismem z dnia 5 listopada 2013 r., które zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 listopada 2013 r. (kserokopia potwierdzenia odbioru przesyłki). W tej sytuacji termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 8 grudnia 2013 r., to jest w niedzielę, a zatem zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., termin jego zakończenia przesunął się na dzień następny po dniach wolnych od pracy, czyli na dzień 9 grudnia 2013 r. Skarga została tymczasem wniesiona przez skarżącego osobiście w dniu 12 grudnia 2013 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów sądowych orzeczono natomiast w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.