II SA/Kr 1070/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Jacek Bursa SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2018 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2018 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu skargę oddala. Wnioskiem z dnia 8 lipca 2014 r. P. C. zwrócił się do Burmistrza Gminy K. o wyjaśnienie treści decyzji z dnia 25 października 2013 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "budowa budynku usługowego z wewnętrznymi instalacjami, powierzchni utwardzonych, infrastruktury technicznej na dz. nr [...] w K.". Postanowieniem z dnia 14 lipca 20114 r. znak: [...] Burmistrz Gminy K., na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., wyjaśnił treść wskazanej decyzji. Od powyższego postanowienia Prokurator Okręgowy w K. wniósł sprzeciw z dnia 20 września 2017 r. sygn. akt [...] zarzucając, że: ostateczna decyzja Burmistrza Gminy K. z dnia 14 lipca 2014 r. znak: [...] została wydana w błędnej formie postanowienia, bowiem jej mocą dokonano zmiany decyzji Burmistrza Gminy K. nr [...] o warunkach zabudowy z dnia 25 października 2013 r. poprzez modyfikację sposobu odprowadzania wód opadowych z dachu oraz powierzchni utwardzonej, oraz że kwestionowana decyzja wydana została w wyniku przestępstwa popełnionego przez osobę sporządzającą tę decyzję stwierdzonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla K. – K. w K. Wydział II Karny, sygn. [...] Prokurator wniósł o wznowienie z urzędu postępowania w przedmiotowej sprawie, uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zgodnego z prawem co do formy i treści rozstrzygnięcia o istocie sprawy; oraz powiadomienie Prokuratora o sposobie załatwienia sprzeciwu w terminie 30 dni od jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. znak: [...] Burmistrz Gminy K., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 186 k.p.a., wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostatecznym postanowieniem Burmistrza Gminy K. z dnia 14 lipca 2014 r. znak: [...]. Burmistrz Gminy K. postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. nr: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126, 145 § 1 pkt 2 oraz 184 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zmianami), w pkt 1. uchylił ostateczne postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia 14 lipca 2014 r. znak: [...] w sprawie wyjaśnienia treści decyzji nr [...] o warunkach zabudowy z dnia 25 października 2013 r. wydanej z wniosku P. C. dla inwestycji pn.: "budowa budynku usługowego z wewnętrznymi instalacjami, powierzchni utwardzonych, infrastruktury technicznej na dz. nr [...] w K.", w pkt 2. odmówił wyjaśnienia treści decyzji Burmistrza Gminy K. nr [...] o warunkach zabudowy z dnia 25 października 2013 r. w zakresie sposobu odprowadzenia wód opadowych z terenów utwardzonych oraz dachu budynku. Postanowienie zostało opatrzone pouczeniem o przysługującym stronom zażaleniu do SKO w K. w terminie 7 dni. Powyższe postanowienie doręczono Prokuratorowi Okręgowemu w K. w dniu 18 stycznia 2018 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W dniu 1 lutego 2018 r. (data nadania w UP) Prokurator Okręgowy w K. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "odwołanie Prokuratora Okręgowego w K. od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 17 stycznia 2018 r. znak [...] wydanej w błędnej formie postanowienia". W uzasadnieniu wskazano, że nadanie rozstrzygnięciu przez organu formy postanowienia jest niezgodne z przepisami, w szczególności z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ w wyniku postępowania wznowieniowego powinien wydać decyzję nie zaś postanowienie. W ocenie Prokuratora treść tego aktu, w którym dochodzi do merytorycznej zmiany decyzji o warunkach zabudowy, świadczy o wydaniu decyzji nie zaś postanowienia. Kwestionowanie decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie nastąpić musi zatem w drodze odwołania jako środka odwoławczego przysługującego od decyzji administracyjnej, nie zaś zażalenia jako środka właściwego dla postanowień, o czym organ mylnie pouczył. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018 r. nr: [...], na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 141 § 2 k.p.a. stwierdziło, że zażalenie prokuratora od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 17 stycznia 2018 r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. W ocenie Kolegium brak było podstaw do przyjęcia, że organ w istocie wydał nie postanowienie lecz decyzję administracyjną. Jak wynika z całości materiału dowodowego postępowanie toczyło się na podstawie wniosku o wyjaśnienie treści decyzji. W takiej sytuacji właściwą formą rozstrzygnięcia jest postanowienie - w niniejszej sprawie oparte o art. 113 k.p.a. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że prokuratorowi nie przysługiwał od orzeczenia Burmistrza K. środek prawny w postaci odwołania (którego termin 14 dniowy został zachowany), ale zażalenie, którego 7 dniowemu terminowi prokurator uchybił. Postanowienie organu z dnia 17 stycznia 2018 r. zostało doręczone skarżącemu prokuratorowi w dniu 18 stycznia 2018 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, jak również nie jest kwestionowane przez skarżącego. Termin do wniesienia zażalenia od powyższego upływał więc z dniem 25 stycznia 2018 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Prokuratury Okręgowej w K zarzucił spornemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisu art. 129 § 2 k.p.a. i art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez uznanie, że odwołanie prokuratora zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu, bowiem zostało wniesione od postanowienia, od którego przysługuje zażalenie i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z treści postanowienia Burmistrza Gminy K. z dnia 8 listopada 2017 r. wynika, że wznowienie dotyczyło postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy K. z dnia 14 lipca 2014 roku, znak [...]. wydaną w błędnej formie postanowienia, a nadto, że stwierdzono zaistnienie przesłanki do wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. Prokurator podniósł, że od decyzji wydanej na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. przysługuje środek odwoławczy. Kwestionowanie decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie musiało nastąpić zatem w drodze odwołania jako środka odwoławczego przysługującego od decyzji administracyjnej, nie zaś zażalenia jako środka właściwego dla postanowień (o czym organ mylnie pouczył). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie uznając ją za całkowicie niezasadną, a argumentację skarżącego prokuratora zawartą w skardze na nie zasługującą na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W niniejszym postępowaniu przedmiotem badania przez Sąd jest postanowienie SKO w K. z dnia 26 czerwca 2018 r. nr: [...], stwierdzające, że zażalenie prokuratora od postanowienia Burmistrza Gminy K. z dnia 17 stycznia 2018 r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jako podstawę prawną zaskarżonego aktu podano art. 134 k.p.a. w zw. z art. 141 § 2 k.p.a. Z art. 134 k.p.a. w zw. z art. 141 § 2 k.p.a. wynika, że warunkiem koniecznym, który musi zostać spełniony przed przystąpieniem przez organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania sprawy jest stwierdzenie, że zażalenie jest dopuszczalne i zostało wniesione w terminie. Jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że zachodzi niedopuszczalność zażalenia lub uchybienie terminowi do jego wniesienia, wydaje postanowienie, stwierdzające niedopuszczalność zażalenia albo uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie to jest ostateczne, nie służy na nie zażalenie. Postanowienie to kończy postępowanie odwoławcze, może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Postępowanie odwoławcze może więc zakończyć się albo wydaniem postanowienia z art. 134 k.p.a. albo wydaniem jednej z decyzji określonych w art. 138 k.p.a. W pierwszej kolejności, wobec głównego zarzutu skargi, Sąd rozważył kwestię formy wydanego w sprawie rozstrzygnięcia Burmistrza Gminy K. z dnia 17 stycznia 2018 r. nr: [...] i stwierdził, że organ I instancji wydał je w przewidzianej dla niego prawem formie – postanowienia. Jak wynika bowiem z akt sprawy, wznowione postępowanie toczyło się na podstawie wniosku o wyjaśnienie treści decyzji. Wniosek taki organ administracji, zgodnie z niebudzącą wątpliwości treścią art. 113 § 2 k.p.a., rozstrzyga w formie postanowienia. Niewątpliwie tryb przewidziany dla wyjaśnienia treści decyzji nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani też powodować merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia, czy też pozostawać z nim w sprzeczności. Za niedopuszczalne uznać też należy wkraczanie za podstawie art. 113 § 2 k.p.a. w kwestie zastrzeżone do trybu uzupełnienia, sprostowania, czy też zmiany decyzji. Mając na względzie takie rozumienie przepisu art. 113 § 2 Kpa, organ I Intencji wydając rozstrzygnięcie kończące wznowione postępowanie (postanowienie z dnia 17 stycznia 2018 r.) prawidłowo uchylił postanowienie własne z dnia 14 lipca 2014 r. i odmówił wyjaśnienia treści decyzji. Odnosząc się do zarzutu prokuratora, że sporny akt z dnia 17 stycznia 2018 r. zapadł w wyniku wznowienia postępowania i powinien przybrać formę decyzji zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., wskazać należy na przepis art. 126 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem "Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1 wydaje się postanowienie". Wobec brzmienia powyższych przepisów należy stwierdzić, iż zaskarżonemu obecnie rozstrzygnięciu nadano prawidłową formę postanowienia. Skoro zatem sporny akt z dnia 17 stycznia 2018 r. jest postanowieniem, to środkiem jego zaskarżenia jest zażalenie, o czym pouczono strony w tym akcie. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. W przedmiotowej sprawie postanowienie organu z dnia 17 stycznia 2018 r. zostało doręczone skarżącemu prokuratorowi w dniu 18 stycznia 2018 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP, co wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (k. 71 akt adm.), jak również nie jest kwestionowane przez skarżącego. Termin do wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia upływał więc z dniem 25 stycznia 2018 r. Natomiast odwołanie prokuratora zostało wniesione, za pośrednictwem operatora pocztowego (k. 79 akt adm.), dopiero w dniu 1 lutego 2018 r. Z porównania powyższych dat jednoznacznie wynika, że zażalenie prokuratora od postanowienia organu I instancji zostało wniesione po terminie. W tej sytuacji SKO zobligowane było do wydania zaskarżonego obecnie postanowienia na art. 134 k.p.a. w zw. z art. 141 § 2 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego aktu, ani tym bardziej do stwierdzenia jego nieważności, dlatego też, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.