II SA/Kr 1071/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.) WSA (del.) Elżbieta Kmiecik Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi K.J. , K.N. i K.N. na decyzję Wojewody [ ] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. II SA / Kr 1071 / 07. Uzasadnienie. Decyzją z dnia ................2001 _r. Starosta Powiatowy w S. , na podstawie art. 28 , art. 33 ust 1 , art. 34 ust 4 i art.36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89 póz. 14 ze zm.) i art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora H.K. , zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z przyłączami wod.-kan., energetycznym, szambem oraz wewnętrznymi instalacjami wod-kan, co i elektryczną, na działce nr ....... w S. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wniosek "rozpatrzono w oparciu o obowiązujące przepisy i dokumenty przedłożone przez inwestora, w tym prawomocną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia ........2001 r. wydaną przez Wójta Gminy R". Odwołania od tej decyzji wnieśli K.N. i K.J. K.N. zarzucił m.in., iż wydanie pozwolenia na budowę budynku w granicach działek sąsiednich jest niezgodne z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto, że usytuowanie projektowanego obiektu w odległości 2 m od jego budynku mieszkalnego spowoduje ograniczenie dostępu światła naturalnego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Natomiast K.J. podniósł, że nie wyraża zgody na usytuowanie budynku w granicy działki i zarzucił, że projektowany obiekt w granicy działki spowoduje ograniczeni dostępu światła naturalnego do pomieszczeń mieszkalnych w jego budynku mieszkalnym. Decyzją z dnia ..........2001 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Wojewoda S. utrzymał w mocy zaskarżoną, decyzję. W jej motywach wskazał, że proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego. Wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany jest kompletny i zgodny z wymaganiami przepisów techniczno - budowlanych. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach, Wojewoda mając na uwadze wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. stwierdził, iż brak zgody na usytuowanie projektowanego budynku w granicy działek nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny został zaprojektowany w granicy z działką Nr ......i z działką Nr .....ze ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. Sąsiednie działki Nr ....... i Nr ..... są zabudowane domami mieszkalnymi. Na projekcie zagospodarowania działki projektant wykazał, że takie usytuowanie projektowanego budynku nie utrudni ewentualnej przyszłej zabudowy na działce Nr ...... i Nr ........, bowiem istnieje możliwość ewentualnego zbliźniaczenia budynków mieszkalnych z projektowanym budynkiem na działce ....... W zatwierdzonym projekcie budowlanym znajduje się opinia projektanta posiadającego stosowne uprawnienia budowlane, z której wynika, iż projektowany budynek mieszkalny na działce Nr ....... nie ograniczy dostępu naturalnego światła do pomieszczeń w budynku mieszkalnym na działce Nr ........... i na działce Nr ........Projekt zagospodarowania działki zawiera domiar odległości projektowanego szamba od najbliższego okna znajdującego się w budynku mieszkalnym na działce Nr ....... (odległość ta wynosi 5,0 m). Takie usytuowanie szamba jest zgodne z wymogiem przepisu § 36 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 1999 r., Nr 15, póz. 140 ze zm. ), który stanowi , że odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników na nieczystości ciekłe na nieskanalizowanych terenach zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej powinna wynosić co najmniej 5,0 m od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W aktach sprawy znajduje się aktualna mapa do celów projektowych w skali 1:500, przyjęta do zasobu powiatowego w dniu ..........2001 r. i zaewidencjonowana pod numerem........, na której kwestionowane przez skarżących granice działek pokrywają się z granicami działek przyjętymi w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania działki. Odpowiadając na zarzut zawarty w odwołaniach dotyczący przebiegu granic działki inwestora wyjaśnił, że kwestionujący przebieg tych granic na gruncie nie wykazali się stosownymi dokumentami, aby przebieg granic był inny niż wskazany na znajdującej się w aktach sprawy mapie sytuacyjnej przyjętej do zasobu powiatowego w dniu ........2001 r., jak również nie wykazali, aby toczyło się postępowanie o rozgraniczenie przedmiotowej nieruchomości. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję K.J. , K.N. i K.N. wnieśli o uchylenie powołanych decyzji Wojewody S. oraz Starosty S. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Na poparcie skargi wskazano, że w decyzjach jako strona postępowania występuje tylko K.N., podczas gdy na mocy aktu notarialnego Nr rep. ...........właścicielami działki sąsiadującej z działką będącą własnością inwestora - H.K. są K. i K. małżonkowie N. Jak wynika z dokumentacji rozgraniczeniowej zatwierdzonej decyzją Wójta Gminy w R. .......z dnia ...........2000 r. po dokonanym rozgraniczeniu, dotychczasowe działki wskutek zmiany granic, a tym samym powierzchni zostały oznaczone numerami: .........- będącej własnością K.i K. małż. N. oraz ......... - będącej własnością H.K . W decyzjach są omawiane działki o starych numerach i starych granicach - Nr.......... Oznaczenie numeracji na mapie sytuacyjnej również nie nawiązuje do oznaczeń po dokonanym rozgraniczeniu, lecz do oznaczeń starych. Nie ma w treści uzasadnienia obydwu decyzji żadnego stwierdzenia, że przebieg granic na mapie sytuacyjnej jest zgodny ze stanem prawnym wykazanym na mapie ewidencyjnej i na mapie uzupełniającej po dokonanym rozgraniczeniu, a tym samym nie ma żadnego dowodu jaka jest prawidłowa szerokość działki inwestora. Ponadto skarżący K.J. wyjaśnił ,że czyni starania o dokonanie formalnego rozgraniczenia z działką Nr ......., ale postępowanie w tej sprawie może być wszczęte dopiero po stwierdzeniu praw do spadku po zmarłej właścicielce M.J. , której spadkobiercą ustawowym jest między innymi skarżący. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie rozpoznając sprawę na podstawie w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271) uwzględnił wniesioną skargę stosownie do treści art. 145 § 1 pkt a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd l instancji wskazał, na treść art. 32jjst. 4 oraz art. 35 Prawa budowlanego z 1994 r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji i podkreślił, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32 ust.4 a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd jak podniesiono nie miał żadnych podstaw do kontroli, czy organy administracyjne dokonały sprawdzenia o jakim mowa w art. 35 Prawa budowlanego tj. czy sprawdziły, czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z niezmienionym, od tej daty wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, planem zagospodarowania przestrzennego. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego . Podkreślono również, że do zakresu obowiązkowych sprawdzeń, jakie musi dokonać organ należy konieczność sprawdzenia projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15 póz. 1401). Z § 12 w/w warunków wynika, że należy zachować odległości zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami, co najmniej: a)dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi - 4 m. b) dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów - 3 m. Projektowany budynek jest zwrócony w stronę granicy z działką nr ...... i działką nr ...... ścianą bez okien. Odległość pomiędzy budynkiem projektowanym, a istniejącym budynkiem mieszkalnym na działce nr ....... jak i na działce nr ........ wynosi 2 m. Jak wskazał Sąd l instancji organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego uznaje w powyższej sytuacji dopuszczalne było usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, skoro w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu nie została wykazana możliwość zachowania 3 m odległości między projektowaną zabudową, a istniejącymi elementami zagospodarowania działek sąsiednich. Przypomniano, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia ........2001 r." stanowiła, iż usytuowanie budynku przy granicach działek sąsiednich może być realizowane przy zachowaniu warunków określonych w § 12 ust. 6 ww. rozporządzenia oraz przy zachowaniu zasad przewidzianych w art. 5 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106 póz. 1126).W świetle powyższego, zdaniem Sądu l instancji nie zrozumiały jest argument podniesiony w uzasadnieniu organu II instancji, iż "usytuowanie projektowanego budynku nie utrudni ewentualnej przyszłej zabudowy na działce Nr ...... i Nr ......., bowiem istnieje możliwość ewentualnego zbliźniaczenia budynków mieszkalnych z projektowanym budynkiem na działce .......". Nie została również wyjaśniona kwestia, czy projektowany budynek mieszkalny na działce nr ..... nie ograniczy dostępu naturalnego światła do pomieszczeń w budynku mieszkalnym na działce nr ...... i na działce nr ......, a więc czy zachowany zostanie warunek z § 13 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie organ l instancji tej kwestii nie wyjaśnił. Nie uzupełnił tego również organ li instancji powołując się jedynie na opinię projektanta w zatwierdzonym projekcie budowlanym. "Opinia" ta stwierdza jedynie, iż istniejące budynki mieszkalne posiadają otwory okienne na stronę południową i północną "tj. usytuowanie budynku mieszkalnego na działce nr geodez.......nie utrudnia dopływu naturalnego światła do budynków mieszkalnych sąsiednich". Projektant nie podaje żadnych obliczeń, z których wynikałoby zachowanie warunków z ww. § 13. Jego stwierdzenie nie jest zatem wiarygodne. Kwestia ta musi zostać dokładnie wyjaśniona ze względu na treść art.5 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Nie zostało również wyjaśnione usytuowanie szamba , szczególnie jaka jest odległość szamba od okna domu znajdującego się na działce nr ....... Zaznaczona na projekcie zagospodarowania działki odległość 5 metrów odnosi się bowiem do budynku inwestora, a nie budynku sąsiada. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi Sąd l instancji pokreślił, iż organy administracyjne nie ustaliły w sposób prawidłowy stron postępowania. Jak wynika z przedłożonego odpisu aktu notarialnego z ..........1993 r., właścicielem działki nr ......., sąsiadującej z działką inwestora jest nie tylko K.N. , ale też K.N, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Wszystkim stronom (art.28 kpa) należy zapewnić czynny udział w postępowaniu, przestrzegając obowiązków wynikających z Kpa. Reasumując wykazano, iż w przedmiotowej sprawie Starosta S. całkowicie zignorował wymogi, jakim powinno odpowiadać uzasadnienie decyzji, o których mowa w art. 107 kpa. zaś decyzja organu II instancji nie została doręczona M.J. Ponownie rozpoznając sprawę organy winny wyeliminować powyższe uchybienia, wnikliwie ustalić stan faktyczny sprawy, przy zachowaniu wszystkich wymogów wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnej, a ustalenia, motywy i podstawę prawną decyzji wyrazić w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z art. 107 kpa. Obowiązkiem organów jest też szczegółowe ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Sąd l instancji uznał, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego (art. 7 i 77 kpa ) oraz art. 35 prawa budowlanego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył pełnomocnik H.K. zaskarżając go w całości. Wyrokowi temu zarzucono naruszenie przepisów postępowania a to - art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dowolne przyjęcie, że organ administracji wydając decyzję nr .......z dnia .........2001 r. Starostwa Powiatowego w S. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę nie dokonał sprawdzeń określonych art. 35 prawa budowlanego oraz przez dowolne przyjęcie, że organ administracji l instancji naruszył art. 7 i 77 kpa nie wyjaśniając stanu faktycznego w sprawie; - naruszenie przepisów prawa materialnego art. 32 prawa budowlanego poprzez dowolne przyjęcie, że decyzja nr ........z dnia ........2001 roku Starostwa Powiatowego w S. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę nie spełnia wymogów określonych ww. przepisem oraz zastosowanie do oceny stanu prawnego w sprawie uchylonych przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 19 grudnia 1994 r., oraz - naruszenie przepisów postępowania art. 50 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez rozpoznanie skargi pochodzącej od osoby nieuprawnionej i nie posiadającej interesu w sprawie. Wyrokiem z 27.06.2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną - uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, orzekając o kosztach postępowania. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż organy orzekające w zaskarżonych rozstrzygnięciach uznały, że realizacja przedmiotowej inwestycji jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. jak i decyzją Wójta Gminy R. z dnia ...........2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodność planowanej inwestycji z obowiązującym planem miejscowym oceniana jest w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, którego celem jest stwierdzenie zgodności zamierzonej inwestycji z prawem miejscowym. Jak wynika z utrwalonych poglądów w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego , organ architektoniczne -budowlany rozpatrując wniosek o pozwolenie na budowę związany jest ostateczna decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu co wynika z dyspozycji art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym . W myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organ wydający pozwolenie na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności planu zagospodarowania działki lub terenu z planem zagospodarowania przestrzennego, jednakże dokonuje tego nie po to, aby kwestionować ocenę wyrażoną w decyzji o warunkach zabudowy, lecz aby sprawdzić czy ewentualnie plan ten nie uległ zmianie i w związku z tym decyzja ta nie wygasła. Dokonywanie przez organ właściwy do podjęcia decyzji o pozwoleniu na budowę samodzielnych ustaleń w sprawie zgodności inwestycji z obowiązującym planem miejscowym stanowiłoby naruszenie prawa ( porównaj wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2001 r. sygn. akt IV SA 532/00 publikowany w zbiorze Lex Nr 55771 ). W rozpoznawanej sprawie organy orzekające , w szczególności organ odwoławczy stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt. 1a ustawy Prawo budowlane ocenił ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia ......2001 r. w kontekście aktualności planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. uchwalonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej w R. z dnia .............1989 r. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie nożna uznać, iż organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły kwestii zgodności projektu zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego , tym bardziej, iż Sąd l instancji orzekając w tym zakresie, co sam przyznał nie dysponował wypisem i wyrysem z tego prawa miejscowego . Zatem Sąd l instancji w okolicznościach niniejszej sprawy nie miał uzasadnionych podstaw do przyjęcie, iż niewyjaśnione powyższej kwestii wydając zaskarżone decyzje . Zauważyć ponadto należy , iż ani przepisy Prawa budowlanego ani żaden inny przepis nie dają dodatkowych uprawnień temu inwestorowi, który pierwszy zabudowuje działkę. Przepis art. 4 Prawa budowlanego zapewnia możliwość realizacji zabudowy zgodnie z obowiązującymi przepisami każdemu, kto posiada prawo do dysponowania działką na cele budowlane. Ten przepis prawny jest realizacją zasady wyrażonej w przepisie art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, iż własność i inne prawa majątkowe podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej. Tak więc, każdy właściciel nieruchomości w każdym czasie ma prawo dokonać budowy, rozbudowy w taki sposób, by nie utrudniać właścicielom nieruchomości sąsiednich takich samych działań w stosownym wybranym przez nich czasie. Ponadto należy zauważyć, iż usunięcie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. przepisu § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, póz. 140 ze zm.) uzależniającego wydanie pozwolenia na budowę przy granicy nieruchomości od wyrażenia na to zgody przez właściciela działki sąsiedniej powoduje, że sprawy, w których inwestor zamierza realizować budowę przy granicy z nieruchomością sąsiednią, podlegają rozpoznaniu z zachowaniem obowiązujących przepisów ustawowych, a w szczególności będą tu miały zastosowanie przepisy tzw. prawa sąsiedzkiego. W wyroku składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2001 r., sygn. akt OSA 4/01 wyrażony został pogląd, że właściwą podstawę prawną do dokonania oceny możliwości wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji usytuowanej przy granicy będzie stanowił przepis art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego. Zarówno z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jak i z wyroku składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanych wyżej wynika, że pozwolenie na budowę przy granicy nieruchomości może być wprawdzie wydane, ale gdy zaistnieją szczególnie uzasadnione przyczyny. Wskazuje na to treść art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, wymagającego zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, jak również art. 144 k.c. przewidujący, że właściciel nieruchomości powinien powstrzymać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Przepis art. 5 ust 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Analizując powyższą normę prawną stwierdzić trzeba, iż wymaga ona przede wszystkim zachowania przepisów techniczno-budowlanych oraz zasad wiedzy technicznej. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy inwestycja usytuowana na terenie działki Nr ....... w ostrej granicy z sąsiednimi działkami Nr ...... oraz ....... w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R. (oznaczonej symbolem ....), przeznaczono pod realizację budownictwa zagrodowego i jednorodzinnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił uwagę w rozpatrywanej sprawie na kwestie związane z usytuowaniem planowanej inwestycji, przedstawiając analizę w szczególności przepisu § 12 u rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i przyjął, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego uznał, iż w niniejszej sprawie dopuszczalne jest usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki, skoro nie wykazana została możliwość zachowania 3 m odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi elementami zagospodarowania działek sąsiednich . Natomiast wymogi wskazane w § 12 warunków technicznych winny być zawsze poddane analizie w kontekście konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu zasady równego traktowania wszystkich stron (art. 32 ust. 1 Konstytucji) i przepisów konstytucyjnych o ochronie prawa własności, oraz dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, jak i przepisów art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego. Niezależnie od wymogów określonych w powyższych przepisach konieczne jest również uwzględnienie postanowień zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Natomiast jak wynika z analizy ostatecznej decyzji Wójta Gminy R. z dnia ........2001 r. .......o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji H.K. polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z mediami na działce Nr ..... a w szczególności z załącznika do tej decyzji już na etapie postępowania o ustaleniu warunków zabudowy przesądzono o jego usytuowaniu w terenie poprzez umieszczenie go w granicach z działkami Nr ...... i ...... zaznaczając jednocześnie, iż będą to ściany oddzielenia przeciwpożarowego .Skoro powyższa decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozostająca w obrocie prawnym niewątpliwie wiązał organ architektoniczne -budowlany to w tej sytuacji nie można zarzucić organom orzekającym w sprawie nie wyjaśnienia kwestii dopuszczalności usytuowania planowanego budynku bezpośrednio przy granicy działek a tym samym naruszenia § 12 ust. 6 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. wobec nie zachowania stosownych odległości od granicy z działką sąsiednią. Nie można również uznać, że organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły usytuowania planowanego szamba na działce inwestora a w szczególności w odniesieniu do odległość od okna domu znajdującego się na działce Nr ...... Z analizy akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika, na co trafnie zwrócił uwagę w zaskarżonej decyzji Wojewoda S. projekt zagospodarowania działki zawiera domiar odległości projektowanego szamba od najbliższego okna znajdującego się w budynku mieszkalnym na działce Nr ...... i wynosi on 5 m. Wynika to z Projektu budowlanego budynku mieszkalnego ( akta organu l instancji) strona 5 - projektu zagospodarowania działki, jak również powiększenie tego projektu znajduje się w aktach organu odwoławczego na str. K 11-12 . Również nie można zarzucić w rozpoznawanej sprawie organom orzekającym nie wyjaśnienia kwestii dostępu naturalnego światła do pomieszczeń w budynku mieszkalny na działce Nr ....... i Nr 9....... Niewątpliwie odległości budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi lub innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń . W rozpoznawanej sprawie jak wynika z analizy akt administracyjnych ustalono, że istniejące budynki mieszkalne na działkach Nr ...... i ..... nie posiadają okien od strony gdzie zaprojektowano ściany oddzielenia przeciwpożarowego .Natomiast otwory okienne znajdują się na stronie południowej i północnej tj. usytuowanie budynku mieszkalnego na działce Nr ...... nie utrudni dopływy światła naturalnego do sąsiednich budynków mieszkalnych ( porównaj opinia projektanta J.J. -uprawnionego w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-inżynieryjnej). Skoro na sąsiednich działkach nie ma okien od strony działki zainwestowania ( ....... ) , to argumentacja Sądu l instancji, iż nie przedstawiono w tym zakresie żadnych obliczeń z których wynikałoby zachowanie warunków z § 13 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie zasługuje na aprobatę . Przede wszystkim wysokość obiektu przesłaniającego liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłaniającego do poziomu najwyżej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego ( § 13 ust. 2 warunków ). Skoro więc nie ma okien od których należało by dokonywać stosownych pomiarów w tym zakresie tak więc wskazana wyżej opinia znajdująca się w aktach administracyjnych pozwalała na wyprowadzenie takich wniosków jakie w niej zamieszczono. K.N. jest właścicielem działki Nr ...... sąsiadującej z działką zainwestowania Nr ...... wspólnie z mężem K.N . Potwierdzeniem tego faktu jest akt notarialny z ........1993 r. dołączony do skargi. Przedłożony akt notarialny niewątpliwie stosownie do treści art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił dowód uzupełniający z dokumentu, pozwalający w sposób przesądzający uznać, że właścicielem działki Nr ...... są K.N. i K.N. objętej wspólnością ustawową. Fakt że nieprawidłowo oznaczono stronę i doręczono w tej sprawie decyzję wyłącznie mężowi K.N. - K.N. nie oznacza, iż pozbawiono tę stronę udziału w postępowaniu prowadzonym w rozpoznawanej sprawie skoro wniosła ona przecież skargę do Sądu administracyjnego kwestionując wadliwość tej decyzji. Z lektury skargi wniesionej do Sądu l instancji nie wynika , że zarzuca ona , iż stronę tę pozbawiono możliwości brania udziału w tym postępowaniu. Ponadto doręczenie decyzji jednemu ze współmałżonków pozostających we wspólności nie pozwala na przyjęcie naruszenia prawa, które w okolicznościach niniejszej sprawy uznać by należałoby uznać za mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz. U. Nr 153 póz. 1270 z późn. zm. - oznaczonej dalej jako p.p.s.a. ] uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany granicami skargi, [art. 134 p.p.s.a. ] Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje przy tym w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. podstawą uchylenia decyzji jest naruszenie prawa dające podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę był na mocy art. 190 ustawy o p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w toku postępowania kasacyjnego. W sprawie niniejszej oznaczało to przede wszystkim związanie dokonaną wykładnią art. 5 ust 1 pkt 6 , 32 ust 4 i 35 ust 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14. 12. 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przyjąć zatem należy, iż organ architektoniczne - budowlany rozpatrując wniosek o pozwolenie na budowę związany jest ostateczna decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu co wynika z dyspozycji art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organ wydający pozwolenie na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności planu zagospodarowania działki lub terenu z planem zagospodarowania przestrzennego, jednakże dokonuje tego nie po to , aby kwestionować ocenę wyrażoną w decyzji o warunkach zabudowy, lecz aby sprawdzić czy ewentualnie plan ten nie uległ zmianie i w związku z tym decyzja ta nie wygasła. Dokonywanie przez organ właściwy do podjęcia decyzji o pozwoleniu na budowę samodzielnych ustaleń w sprawie zgodności inwestycji z obowiązującym planem miejscowym stanowiłoby naruszenie prawa. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające , w szczególności organ odwoławczy stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt. 1a ustawy Prawo budowlane ocenił ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia .......2001 r. w kontekście aktualności planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. uchwalonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej w R. z dnia .........1989 r. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie nożna uznać , iż organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły kwestii zgodności projektu zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy inwestycja usytuowana na terenie działki Nr ..... w ostrej granicy z sąsiednimi działkami Nr ..... oraz ...... w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R. (oznaczonej symbolem..........), przeznaczono pod realizację budownictwa zagrodowego i jednorodzinnego. Wymogi wskazane w § 12 warunków technicznych winny być zawsze poddane analizie w kontekście konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu zasady równego traktowania wszystkich stron (art. 32 ust. 1 Konstytucji) i przepisów konstytucyjnych o ochronie prawa własności, oraz dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, jak i przepisów art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego. Niezależnie od wymogów określonych w powyższych przepisach konieczne jest również uwzględnienie postanowień zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Natomiast jak wynika z analizy ostatecznej decyzji Wójta Gminy R. z dnia .......2001 r. Nr .........o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji H.K. polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z mediami na działce Nr ...... a w szczególności z załącznika do tej decyzji już na etapie postępowania o ustaleniu warunków zabudowy przesądzono o jego usytuowaniu w terenie poprzez umieszczenie go w granicach z działkami Nr ..... i ..... zaznaczając jednocześnie, iż będą to ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Skoro powyższa decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozostająca w obrocie prawnym niewątpliwie wiązał organ architektoniczne -budowlany to w tej sytuacji nie można zarzucić organom orzekającym w sprawie nie wyjaśnienia kwestii dopuszczalności usytuowania planowanego budynku bezpośrednio przy granicy działek a tym samym naruszenia § 12 ust. 6 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. wobec nie zachowania stosownych odległości od granicy z działką sąsiednią. Nie można również uznać , że organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły usytuowania planowanego szamba na działce inwestora a w szczególności w odniesieniu do odległość od okna domu znajdującego się na działce Nr ....... Z analizy akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika, na co trafnie zwrócił uwagę w zaskarżonej decyzji Wojewoda S. projekt zagospodarowania działki zawiera domiar odległości projektowanego szamba od najbliższego okna znajdującego się w budynku mieszkalnym na działce Nr ... i wynosi on 5 m. Wynika to z Projektu budowlanego budynku mieszkalnego ( akta organu l instancji) strona 5 - projektu zagospodarowania działki , jak również powiększenie tego projektu znajduje się w aktach organu odwoławczego na str. K 11-12 . Również nie można zarzucić w rozpoznawanej sprawie organom orzekającym nie wyjaśnienia kwestii dostępu naturalnego światła do pomieszczeń w budynku mieszkalny na działce Nr ..... i Nr ..... . Niewątpliwie odległości budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi lub innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń . W rozpoznawanej sprawie jak wynika z analizy akt administracyjnych ustalono , że istniejące budynki mieszkalne na działkach Nr ......i ...... nie posiadają okien od strony gdzie zaprojektowano ściany oddzielenia przeciwpożarowego .Natomiast otwory okienne znajdują się na stronie południowej i północnej tj. usytuowanie budynku mieszkalnego na działce Nr ...... nie utrudni dopływy światła naturalnego do sąsiednich budynków mieszkalnych ( porównaj opinia projektanta J.J. -uprawnionego w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-inżynieryjnej). Skoro na sąsiednich działkach nie ma okien od strony działki zainwestowania ( Nr ........ ) , to argumentacja Sądu l instancji, iż nie przedstawiono w tym zakresie żadnych obliczeń z których wynikałoby zachowanie warunków z § 13 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie zasługuje na aprobatę. Przede wszystkim wysokość obiektu przesłaniającego liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłaniającego do poziomu najwyżej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego ( § 13 ust. 2 warunków ) .Skoro więc nie ma okien od których należało by dokonywać stosownych pomiarów w tym zakresie tak więc wskazana wyżej opinia znajdująca się w aktach administracyjnych pozwalała na wyprowadzenie takich wniosków jakie w niej zamieszczono. K.N. jest właścicielem działki Nr ....... sąsiadującej z działką zainwestowania Nr ......wspólnie z mężem K.N. Potwierdzeniem tego faktu jest akt notarialny z ........1993 r. dołączony do skargi. Przedłożony akt notarialny niewątpliwie stosownie do treści art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił dowód uzupełniający z dokumentu, pozwalający w sposób przesądzający uznać, że właścicielem działki Nr ..... są K.N. i K.N. objętej wspólnością ustawową . Fakt że nieprawidłowo oznaczono stronę i doręczono w tej sprawie decyzję wyłącznie mężowi K.N. - K.N. nie oznacza, iż pozbawiono tę stronę udziału w postępowaniu prowadzonym w rozpoznawanej sprawie skoro wniosła ona przecież skargę do Sądu administracyjnego kwestionując wadliwość tej decyzji. Z lektury skargi wniesionej do Sądu l instancji nie wynika , że zarzuca ona , iż stronę tę pozbawiono możliwości brania udziału w tym postępowaniu . Ponadto doręczenie decyzji jednemu ze współmałżonków pozostających we wspólności nie pozwala na przyjęcie naruszenia prawa, które w okolicznościach niniejszej sprawy uznać by należałoby uznać za mające istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze. Kierując się przedstawionymi motywami skargę jako bezzasadną należało oddalić stosownie do treści art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.