II SA/Kr 1078/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi [....] spółki jawnej z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [....] z dnia 12 kwietnia 2011 r. nr [....] w przedmiocie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącej [....] spółki jawnej z siedzibą w K. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNINIE wyroku z dnia 16 kwietnia 2012r. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 20 stycznia 2011r., znak: [...] po rozpoznaniu sprawy wznowionej z urzędu w dniu 25 maja 2009 r. rozstrzygniętej decyzją Nr [...] z dnia 4 września 2007r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co., cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymianą okien i zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr [...] obr. [...], wydanej na wniosek Grupy "A" Sp. J. K., ul. [...], działającej przez pełnomocnika M. K.: uchylił decyzję Nr [...] z dnia 4 września 2007r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego jw., odmówił udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co., cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymianą okien i zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr [...] obr. [...]. Od decyzji Prezydent Miasta K. z dnia 20 stycznia 2011r., znak: [...] w ustawowym terminie zostało złożone odwołanie, przez "B" sp. j. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu w/w odwołania decyzją z dnia 12 kwietnia 2011r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżona decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 28 stycznia 2011r., znak: [...]. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja była słuszna, a przeprowadzone postępowanie i ustalenia prawidłowe. Dodano, że w ramach postępowania odwoławczego wystąpiono o udostępnienie dowodów, w oparciu o które można by ustalić legitymację inwestora do prowadzenia robót budowlanych tj. o upoważnienia udzielone "C" przez współwłaścicieli kamienicy przy ul. [...] w K., do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz możliwości ustanawiania w tym zakresie dalszych pełnomocnictw oraz o pełnomocnictwo udzielone K. O. przez współwłaścicieli kamienicy przy ul. [..] w K., do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do wyrażania w ich imieniu zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane przez osoby trzecie. W ocenie organu odwoławczego inwestor nie posiadał, przywołanej w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgody ówczesnych współwłaścicieli na prowadzenie robót budowlanych. Uprawnienie do prowadzenia robót budowlanych nie wynikało również zdaniem Wojewody z umowy najmu z dnia [...] marca 2007r. Kontynuując organ II instancji wyjaśnił, że w celu ustalenia właściwej procedury przy orzekaniu, wystąpiono do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w celu ustalenia czy inwestycja została zakończona. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 12 listopada 2009r. znak: [...] poinformował, że w odniesieniu do tej inwestycji nie została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Wobec tego, zdaniem Wojewody inwestor winien był uzyskać tę decyzję po zakończeniu wszystkich robót budowlanych, ale przed przystąpieniem do użytkowania (art. 55 Prawa budowlanego). Organ odwoławczy dodał, że pozostające w obrocie prawnym, wydane po wznowieniu postępowania, postanowienie z 16 lipca 2009r. Prezydenta Miasta K. o wstrzymaniu wykonana decyzji o pozwoleniu na budowę, wykluczało możliwość uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie. Mając powyższe na względzie Wojewoda uznał, że budowa nie została zakończona, a tym samym zasadne było ponowne rozpoznanie wniosku o pozwolenie na budowę. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że ocenić musiał cały materiał dowody, w tym posiadanie przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i w związku z tym ustalił, że w dokumentach sprawy zgromadzonych w trakcie wznowionego postępowania znajdowały się upoważnienie z 26 lutego 2007r. w którym K. O. pełniący funkcję administratora nieruchomości przy ul. [...], działając w imieniu właścicieli nieruchomości, wyraził zgodę najemcy na wykonanie prac budowlanych, zgodnie z załącznikiem do umowy najmu z 22 lutego 2007r. W upoważnieniu tym wyraził również zgodę na wykonanie prac budowlanych, które mogą okazać się konieczne w ocenie ewentualnych podnajemców. W tej sytuacji ustalenia wymagało zdaniem Wojewody - czy K. O. pełniąc funkcję administratora nieruchomości przy ul. [...], był uprawniony do wyrażenia takiej zgody. Kontynuując organ odwoławczy wskazał, że jak wynikało z treści pełnomocnictw z 25 kwietnia 1994r., ówcześni współwłaściciele nieruchomości udzielili K. O. pełnomocnictwa do zarządu nieruchomością określając jej zakres. Zgodnie z zapisami pełnomocnictwa w ramach zarządu nieruchomością, dopuszczono w zakresie robót budowlanych: zlecanie i honorowanie wszelkich prac niezbędnych do konserwacji i remontów bieżących nieruchomości. W upoważnieniu tym brak było jakiegokolwiek zapisu uprawniającego administratora do prowadzenia innego zakresu robót, w tym robót budowlanych związanych z jego przebudową. Do takich bowiem robót, zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, należało zaliczyć roboty budowlane, na które udzielono pozwolenie na budowę i które były objęte zatwierdzonym projektem budowlanym z kwietnia 2007r. W ocenie organu odwoławczego brak było dokumentu z którego wynikałoby, że K. O. pełniąc funkcję administratora nieruchomości, był upoważniony przez współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...], do prowadzenia robót budowlanych. Tym samym uznano, że inwestor, zarówno w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jak i w trakcie postępowania odwoławczego (tzn. po odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 28 stycznia 2011r. – dopisek Sądu), nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższa okoliczność zdaniem organu II instancji wykluczała możliwość wydania zarówno decyzji, którą udzielono by pozwolenia na budowę jak i decyzji, w której orzeczono by w oparciu o art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a., bowiem inwestor nie legitymował się posiadaniem prawa do dysponowania terenem na cele budowlane. W dalszej kolejności uzasadnienia swojej decyzji z dnia 12 kwietnia 2011r. Wojewoda zaznaczył, że w aktach sprawy znajdowała się decyzja Prezydenta Miasta K. z 26 Kwietnia 2007r. znak: [...], którą umorzono postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu handlowego na lokal gastronomiczny w budynku przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu decyzji ustalono: "że nie następuje zmiana sposobu użytkowania obiektu, lecz zmiana profilu działalności w ramach funkcji usługowej (...)". W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie, w świetle cyt. definicji, stwierdzenie powyższe było nieuprawnione. W konkluzji Wojewoda stwierdził, że zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, który określa dokumenty jakie winny być dołączone do wniosku inwestora, który obejmuje obok przebudowy obiektu, również zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń, to w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należało załączyć ostateczną decyzję o warunkach zabudowy. Decyzja, którą organ administracji umarza postępowanie w sprawie warunków zabudowy, jest decyzją w sprawie, nie jest natomiast decyzją, która ustala warunki zabudowy. W tej sytuacji należało uznać, że do wniosku o pozwolenie na budowę nie przedłożono wymaganych prawem dokumentów. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia 12 kwietnia 2011r. znak: [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "B" spółka jawna z siedzibą w K., ul. [...], reprezentowana przez pełnomocnika, adwokat L. D.. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: art. 78 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego strony (zgłoszonego przez stronę w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011r.), mimo że przedmiotem dowodu była okoliczność mająca istotne znaczenie dla sprawy, art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego dotyczącego faktu udzielenia zgody na przeprowadzenie robót budowlanych objętych decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 4 września 2007r., przez co zaniechano dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, art. 81 k.p.a. poprzez uznanie okoliczności faktycznej - braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - za udowodnioną, mimo że strona nie miała możności wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, 4. art. 10 k.p.a. poprzez zaniechanie zawiadomienia stron o zebraniu całości materiału dowodowego i uniemożliwienie stronie skarżącej wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, 5. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie obligatoryjnych elementów uzasadnienia decyzji, w szczególności przez brak wskazania przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej niektórym dowodom, w szczególności pismu K. O. z dnia 18 lutego 2011r. adresowanego do pełnomocnika strony skarżącej oraz oświadczeniom "C" z dnia 28 maja 2007r. i z dnia 4 października 2004r., dotyczącym wyrażenia zgody na prace budowlane, 6. art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie decyzji organu I instancji wydanej w oparciu o art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a. pomimo braku podstaw wynikających z art. 145 § 1 5 k.p.a. do uchylenia decyzji nr [...] z dnia 4 września 2007r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, 7. art. 3 pkt. 11 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że o istnieniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane decyduje istnienie dokumentu, z którego to prawo wynika, a brak takiego dokumentu jest równoznaczny z brakiem tego prawa po stronie inwestora. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu wskazano, że podstawowa wadliwość zaskarżonej decyzji wynikała z błędnego przyjęcia przez organ, że o istnieniu po stronie inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane decydowało istnienie określonego dokumentu, który to prawo potwierdzał. Konsekwencją przyjęcia takiego stanowiska przez organ było ograniczenie postępowania dowodowego do analizy złożonych do akt dokumentów, w szczególności pełnomocnictw z 1994r. oraz umowy podnajmu z [...] marca 2007r. i zaniechanie ustalenia faktu istnienia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na podstawie innych dowodów (nie wykluczając przesłuchania świadków). W rezultacie zaskarżona decyzja zdaniem strony skarżącej wydana została w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. Dalej podniesiono, że w niniejszej sprawie organ II instancji zaniechał zawiadomienia stron o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami postępowania przed wydaniem decyzji. W wyniku tego strona skarżąca, do momentu otrzymania decyzji, nie wiedziała, że postępowanie zostało zakończone, została zatem pozbawiona prawa wypowiedzenia się do co zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Co więcej, strona mogła zasadnie przypuszczać, że postępowanie będzie w dalszym ciągu prowadzone gdyż w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011r. złożyła wniosek o zobowiązanie K. O. do przedłożenia dokumentów istotnych dla sprawy, o które organ sam uprzednio zwracał się do strony. Zamiast dalszego postępowania, w dniu 12 kwietnia 2011r. wydana została decyzja. Strona skarżąca wskazał, że w aktach postępowania brak było dowodu wskazującego na to, że w przypadku spornej inwestycji współwłaściciele odmówili zgody lub w inny sposób sprzeciwili się przeprowadzeniu wskazanych prac budowlanych. Z całą pewnością dowodem takim nie mogły być w ocenie skarżącej spółki kserokopie tłumaczenia z języka francuskiego wydruków korespondencji emaliowej pomiędzy E. W. a J. D. z grudnia 2008r. już chociażby z tego względu, że informacje wynikające z treści tych emaili były nieprecyzyjne i nie wyjaśniały wyczerpująco okoliczności uzyskiwania, a następnie udzielenia lub braku zgody na te prace. Dowodem takim nie mogły być również oświadczenie E. W. o przeprowadzonej rozmowie z współwłaścicielami, gdyż oświadczenie takie nie miały charakteru dowodu bezpośredniego i nie mogły być rozstrzygające w sprawie - szczególnie, że oświadczenia takie zostały złożone ex post i na prośbę podmiotu, który był bezpośrednio zainteresowany opuszczeniem zajmowanego lokalu przez stronę skarżącą, co wynikało m.in. z faktu wystąpienia przeciwko skarżącej z powództwem o eksmisję (prawomocnie oddalonym). Dalej podniesiono, że organ II instancji pismem z dnia 17 marca 2011r. zwrócił się do pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia upoważnienia udzielonego "C" przez współwłaścicieli nieruchomości do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do ustanawiania w tym zakresie dalszych pełnomocników, a także do przedłożenia pełnomocnictwa dla K. O. udzielonego przez współwłaścicieli nieruchomości do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do wyrażania w ich imieniu zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na wezwanie, strona skarżąca w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011r. wskazała, że w/w dokumenty są w posiadaniu K. O. oraz wniosła, na zasadzie art. 77 k.p.a., o zobowiązanie go do przedłożenia tych dokumentów. Skarżąca spółka zaznaczyła w tym miejscu, że organ II instancji, pomimo wyraźnego jej wniosku, zaniechał wystąpienia o te dokumenty do K. O. przed wydaniem decyzji, mimo że z uwagi na treść dokumentów załączonych do odwołania, w tym w szczególności oświadczenia z 2007r., zasadne było w ocenie strony skarżącej zbadanie przez organ, w jakich okolicznościach zostało ono złożone. Zdaniem skarżącej spółki oznaczało to, że organ w swym rozstrzygnięciu oparł się jedynie na posiadanych do tamtej pory dokumentach (tj. w szczególności pełnomocnictwach z 1994r. i umowie podnajmu) i uznał, że wynika z nich brak po stronie inwestora zgody współwłaścicieli na prowadzenie robót budowlanych. Ponadto zarzucono, że organ II instancji nie uwzględnił wniosku strony skarżącej zawartego w odwołaniu od decyzji organu I instancji o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w Krakowie, Wydział IX Gospodarczy sygn. akt [...] i Sądu Apelacyjnego w Krakowie Wydział I Cywilny sygn. akt [...] o eksmisję. Tymczasem, w aktach tych znajdował się szereg dokumentów istotnych dla sprawy. Następnie podkreślono, iż w aktach sprawy znajdowało się pismo organu II instancji adresowane do K. O. z dnia 20 kwietnia 2011r., a zatem z dnia po dacie wydania decyzji w sprawie. W piśmie tym organ wzywał K. O. do przedłożenia dokumentów w postaci upoważnienia udzielonego "C" przez współwłaścicieli nieruchomości do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do udzielania w tym zakresie dalszych pełnomocnictw oraz do przedłożenia pełnomocnictwa dla K. O. udzielonego przez współwłaścicieli nieruchomości do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do wyrażania w ich imieniu zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Powyższe, zdaniem strony skarżącej, dowodziło, że w ocenie organu istniała potrzeba uzyskania w/w dokumentów i informacji. Data tego pisma i fakt jego wysłania po dacie wydania decyzji w sprawie dobitnie wskazywały, że postępowanie dowodowe (nawet w zakresie dowodów z dokumentów, nie wspominając o innych dowodach, których przeprowadzenie w okolicznościach tej sprawy było konieczne) nie zostało zakończone, gdyż materiał w sprawie nie został w sposób wyczerpujący zebrany. Zdaniem skarżącej spółki, przyjęcie przez organ II instancji, że inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w wyniku czego wydana została zaskarżona decyzja, stanowił naruszenie przez organ art. 81 kpa, gdyż okoliczność faktyczna mająca decydujące znaczenie dla sprawy została uznana za udowodnioną bez umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. W dalszej części skargi stanowisko wyrażone przez skarżącą spółkę zawierało również stwierdzenie, że zgodnie z treścią udzielonych K. O. pełnomocnictw, niezależnie od zakresu robót, które uprawniony był zlecać bezpośrednio, był on również upoważniony do zawierania i rozwiązywania umów najmu, bez żadnych ograniczeń odnoszących się do warunków tych umów, w tym sposobu wykorzystywania przedmiotu umów najmu i dostosowywania przedmiotu tych umów do potrzeb najemców (lub podnajemców). Czynności te miały mieć jedynie na celu prawidłową eksploatację nieruchomości. Zawieranie umów najmu, na podstawie których to najemcy (podnajemcy) mieli przeprowadzać określone roboty budowlane mieściło się zatem w zakresie upoważnienia K. O.. W ocenie strony skarżącej K. O. był umocowany do udzielenia zgody na wykonanie prac budowlanych przez najemców lub podnajemców (por. upoważnienie K. O. z dnia 26 lutego 2007r.) i nie stał temu na przeszkodzie zapis pełnomocnictwa dotyczący zakresu robót budowlanych, które K. O. mógł zlecać w imieniu właścicieli. Organ II instancji bezpodstawnie uznał zatem, że uprawnienie do prowadzenia robót budowlanych nie wynikało z umowy podnajmu z dnia [...] marca 2007r. Skarżąca spółka odnosząc się do stwierdzenia organu II instancji w końcowej części uzasadnienia, zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na budowę należało załączyć decyzję ustalającą warunki zabudowy, wskazała, że abstrahując od ustalenia, czy brak wymaganej prawem decyzji WZ może być podstawą wznowienia postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, w tej konkretnej sprawie, podstawą wznowienia postępowania była zupełnie inna okoliczność, a istnienie lub brak obowiązku dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy w tym konkretnym przypadku w ogóle nie było przedmiotem postępowania w tej sprawie. Spółka dodała także, iż w przedmiocie obowiązku uzyskania dla przedmiotowej inwestycji decyzji ustalającej warunki zabudowy rozstrzygnięcie zostało wydane przez kompetentny organ tj. Prezydenta Miasta K., który uznał, że inwestycja pn: "zmiana sposobu użytkowania lokalu handlowego na lokal gastronomiczny w budynku położonym przy ul. [...] na dz. [...] obr. [...] w K." nie wymagała uzyskania decyzji ustalającej warunki zabudowy co uzasadniało umorzenie postępowania w tej sprawie. Strona skarżąca stwierdziła, że Wojewoda nie był uprawniony do wkraczania w zakres kompetencji innego organu gdyż doprowadziłoby to naruszenia zasady praworządności (art. 6 kpa). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności, tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Sąd administracyjny uchyla zaskarżony akt, w razie stwierdzenia, że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania, jeżeli takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobligowany do uchylenia zaskarżonej decyzji, nie dopiero wtedy gdy doszło do naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, lecz już w wypadku, gdy takie naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taka natomiast sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie była decyzja Wojewody [...] z dnia 12 kwietnia 2011r. znak: [...], który utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 28 stycznia 2011r. znak: [...] uchylającą, po wznowieniu postępowania, decyzję ostateczną Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 4 września 2007r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co., cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymianą okien i zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr [...] obr. [...] i orzekającej o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na wykonaniu prac budowlanych związanych ze zmianą funkcji lokalu handlowego na lokal gastronomiczny wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji co., cwu, gazu, energii elektrycznej i wentylacji mechanicznej oraz wymiana okien i zmianą kolorystyki elewacji w budynku przy ul. [...] w K. na działce nr [...] obr. [...]. Analiza akt administracyjnych daje podstawę do wyrażenia oceny, że w świetle dotychczas zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaaprobować należy poglądy wyrażone przez organ, co do braku po stronie inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Niemniej jednak strona skarżąca w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 20 stycznia 2011r. znak: [...], zgłosiła nowe wnioski dowodowe, z których prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane miało wynikać. W szczególności dotyczy to upoważnienia udzielonego "C" przez współwłaścicieli kamienicy przy ul. [...] w K., do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do wyrażenia w ich imieniu zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane przez osoby trzecie oraz pełnomocnictwa udzielonego K. O. przez współwłaścicieli kamienicy przy ul. [...] w K., do występowania w ich imieniu w sprawach związanych z czynnościami przekraczającymi zwykły zarząd oraz do wyrażania w ich imieniu zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane przez osoby trzecie. Dowody z tych dokumentów nie zostały jednak przeprowadzone, mimo że jak trafnie podnosi strona skarżąca, zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, a w myśl art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Podkreślić przy tym należy, że analiza akt sprawy daje podstawę do wyrażenia poglądu, że organ odwoławczy uznał te dowody za istotne i nawet podjął działania zmierzające do ich pozyskania i przeprowadzenia. Pismem z dnia 17 marca 2011r. (k.-26 akt administracyjnych) zwrócił się bowiem do pełnomocnika "B" – adwokata M. G. o udostępnienie w/w dowodów w sprawie lub o precyzyjne wskazanie miejsca gdzie dowody te się znajdują. Adwokat M. G. w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. (data stempla pocztowego), które wpłynęło do organu 12 kwietnia 2012 roku wskazał, że żądane dokumenty są w posiadaniu byłego zarządcy nieruchomości, K. O. oraz podał jego ostatni adres zamieszkania. Tymczasem organ w tym samym dniu wydał zaskarżoną decyzję, a następnie po jej wydaniu i po 9 dniach wystąpił o przedmiotowe dokumenty do K. O.. Oceniając powyższe postępowanie organu należy uznać, że trafnie skarżąca zarzuca, że jeśli zgodnie z k.p.a. organ przeprowadziłby wnioskowane przez nią dowody oraz zapewnił jej w sposób należyty udział w postępowaniu odwoławczym stosując się do dyspozycji art. 10 k.p.a., to rozstrzygnięcie sprawy mogło być inne. Szczególnie, że na zasadzie art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i jak zostało już wskazane, zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Odnosząc zacytowane przepisy do niniejszej sprawy, stwierdzić należy po pierwsze, że organ odwoławczy mało tego, że nie zgromadził w sprawie całego materiału dowodowego o jaki w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości wnioskowała strona skarżąca, to wydał decyzję w sprawie, a dopiero następnie wezwał o przedłożenie w/w dokumentów. Z powyższych względów skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem nie budzi wątpliwości, że opisane naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu odwoławczego będzie zatem przeprowadzenie na podstawie art. 136 k.p.a. uzupełniającego postępowania dowodowego zgodnie z wnioskami zgłoszonymi w odwołaniu i umożliwienie wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym, a dopiero następnie wydanie decyzji w sprawie. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt c oraz art. 152 p.p.s.a., przy czym o kosztach na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w/w ustawy.