II SA/Kr 1078/16

Dnia 20 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na zarządzenie Nr [....] Prezydenta Miasta O. z dnia 7 kwietnia 2016 roku, w przedmiocie zakazu organizowania na terenach należących do Gminy Miasta O. objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia L.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta O. z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [....] w sprawie zakazu organizowania na terenach należących do Gminy Miasta O. objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia, podnosząc że zaskarżone zarządzenie wraz z innymi zarządzeniami o prawie identycznej treści, stało się wzorem dla innych jednostek samorządu terytorialnego do wydawania takich aktów, które uniemożliwiają niezakłócone prowadzenie działalności gospodarczej w całej Polsce. Tym samym w, ocenie skarżącej, wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia spowoduje pogłębienie analizy prawnej podstaw wydawanych w tym przedmiocie aktów, a nadto pozwoli środowisku cyrkowemu zabrać głos w sprawie. Skarżąca wskazała również, że obowiązywanie zaskarżonego zarządzenia powoduje dezinformację mieszkańców O. , którzy pozostają w przekonaniu, że w poszczególnych miastach przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt są w ogóle zakazane i cyrki nie organizują pokazów ze zwierzętami, a przez to przedstawienia te nie są dla widowni interesujące. Skarżąca podała również, że w miastach, w których wydano takie akty administracyjne, co do zasady, ilość widzów jest mniejsza, co w ocenie skarżącej powoduje spadek przychodów cyrków w bieżącym roku kalendarzowym w stosunku do przychodów w tych miastach w roku ubiegłym. Dlatego też, zdaniem skarżącej, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w nadchodzących miesiącach przy jednoczesnym wprowadzeniu w błąd opinii publicznej, jakoby przedstawienia cyrkowe w O. nie mogły w ogóle odbywać się z udziałem zwierząt, a przy tym, że cyrki [....] nie szanują zwierząt i nie zapewniają im należytych warunków, co w ocenie skarżącej powoduje trudne do odwrócenia negatywne skutki dla wizerunku [....] cyrków oraz narusza dobra osobiste polskich przedsiębiorców cyrkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero wówczas, gdy uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą wymaga od skarżącego powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą przemawiały – w danej sprawie – za odstąpieniem przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że strona skarżąca uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia jedynie ogólnikowo podała, że dalsze jego obowiązywanie spowoduje trudne do odwrócenia "negatywne" skutki dla wizerunku [....] cyrków wśród mieszkańców O. i całej Polski. W okolicznościach niniejszej sprawy nieuprawnione wydaje się jednak utożsamianie powołanego przez skarżącą znaczenia opiniotwórczego (negatywnego) zaskarżonego zarządzenia, jakie – w jej ocenie – może wiązać się z wykonaniem zaskarżonego aktu z określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. "trudnymi do odwrócenia skutkami" albo "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody". Wnioskująca strona nie wykazała realnego związku/zawiązków jaki miałby zachodzić pomiędzy wykonaniem zaskarżonego aktu a negatywnym wizerunkiem przedsiębiorców cyrkowych w opinii publicznej. Powoływana w tym zakresie argumentacja skarżącej o wydawaniu przez organy gminy na terenie całego kraju aktów o podobnej treści, co w sumie w połączeniu z kwestionowanym aktem składa się na tworzenie negatywnego wizerunku strony wnioskującej - wykracza poza granice sprawy, która dotyczy skonkretyzowanego zarządzenia. Wstrzymanie wykonania aktu przez Sąd nie jest także instytucją, która miałaby na celu powodować, jako zasadniczy cel, pogłębianie analizy prawnej podstaw wydawanych przez organy w tym przedmiocie aktów. Ponadto, w ocenie Sądu, skarżąca powołując się w uzasadnieniu wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ograniczyła się w tym zakresie do lakonicznego stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie powoduje dezinformację mieszkańców O. , oraz że w miastach, które wydały tego rodzaju akty administracyjne, co do zasady, ilość widzów jest mniejsza, co w ocenie skarżącej powoduje spadek przychodów cyrków w bieżącym roku kalendarzowym w stosunku do przychodów w tych miastach w roku ubiegłym. Niemniej jednak należy zauważyć, że skarżąca nie przedstawiła obiektywnych okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie, w realiach niniejszej sprawy, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, w szczególności nie przedłożyła ona żadnych dokumentów wskazujących, aby wydanie zaskarżonego zarządzenia przyczyniło się do pogorszenia jej sytuacji finansowej, powodując tym samym wyrządzenie szkody i to w znacznych rozmiarach. Dlatego też, w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednak zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, a w związku z tym podnoszone przez skarżącą zarzuty zawarte w skardze, będą podlegały ocenie Sądu dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.