II SA/Kr 1079/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2018 r. A. B. i A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B. i A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Uzasadnienie: Decyzją z dnia [...] września 2017 r. ([...]) na podstawie art. 28, 33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, składającego się z dwóch części połączonych wbudowanym garażem podziemnym, na działkach [...], [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. oraz podziemnym budynkiem kotłowni gazowej, wjazdem z drogi wewnętrznej, instalacjami wewnętrznymi elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej, gazową, c.o., na działkach [...], [...] obr. [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]) na podstawie art. 138 §1 pkt 3 kpa w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołań wniesionych przez A. B. i A. B.. Na powyższą decyzję A. B. i A. B. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podali, że realizacja inwestycji w oparciu o wadliwą decyzję Prezydenta Miasta K. i projekt budowlany zawierający wiele nieścisłości i błędów spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zagrożony jest bowiem interes prawny skarżących poprzez oddziaływanie inwestycji na nieruchomości stanowiące ich własność, które to nieruchomości są zlokalizowane w sąsiedztwie działki inwestycyjnej. Na poparcie swojego stanowiska skarżący wskazali wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r. II OZ 370/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze w zakresie odwołań wniesionych przez A. B. i A. B., a więc ze swej istoty nienadająca się do wykonania. Zaskarżone orzeczenie ma bowiem charakter procesowy; kończy postępowanie administracyjne bez merytorycznego rozpoznania odwołań od decyzji organu I instancji. Z uwagi jednak na treść uzasadnienia wniosku, która odnosi się do decyzji organu I instancji wyjaśnić należy, że kwestia zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia strony do występowania w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę jest bowiem w szczególności zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenia budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ tej kwestii w ogóle nie badał, poprzestając na ocenie ewentualnych przeszkód o charakterze podmiotowym, co w każdym przypadku musi nastąpić, zanim organ przejdzie do merytorycznego rozpoznania zasadności odwołania. Brak jest zatem tożsamości spraw, w związku z czym decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2017 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Zresztą, nawet gdyby przyjąć, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji są decyzjami wydawanymi w granicach tej samej sprawy, to i tak wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie podlegałby uwzględnieniu przez Sąd. Skarżący nie przedstawili bowiem okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 §3 ppsa, a jak podano na wstępie, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd co do zasadności przesłanek. Skarżący nie uprawdopodobnili, aby wykonanie decyzji groziło wyrządzeniem im znacznej szkody albo miało prowadzić do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Powołane argumenty stanowią w istocie uzasadnienie okoliczności uznania ich za strony w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sprowadzają się bowiem do wykazania, że planowana inwestycja obejmuje swoim oddziaływaniem nieruchomość skarżących. Nie stanowią jednak okoliczności świadczących o zasadności udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 61 §3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.