II SA/Kr 108/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 listopada 2014 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytuły wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium w [...] z dnia 18 listopada 2014 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty w wysokości 17034 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, że w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, aby zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty żadnymi argumentami. Należy również zwrócić uwagę, że opłata została naliczona w związku ze sprzedażą nieruchomości w dniu 10 marca 2014 r. za kwotę 31 500 zł. Zatem skarżący, w wyniku dokonanej transakcji dysponował znaczną kwotą pieniężną, pozwalającą na uiszczenie opłaty. W postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, mimo podjętych działań w tym kierunku, sądowi nie udało się ustalić, czy skarżący w dalszym ciągu dysponuje tymi środkami. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.