II SA/Kr 1080/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel ( spr. ) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: Specjalista Karina Kasprzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2019 r. sprawy ze skargi T. D. Spółka Akcyjna z siedzibą w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości skargę oddala Decyzją z dnia 19 lutego 2019 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (zwaną dalej: "u.g.n."), Starosta [...] orzekł w pkt 1) o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej, położnej w jednostce ewidencyjnej L. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1222 ha, objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S. B. IV Wydział Ksiąg Wieczystych, w której własność ujawniona jest w udziale [...] części na rzecz E. Ś. i M. Ś., - na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej - i w udziale [...] części na rzecz E. Ś., poprzez zezwolenie T. D. S.A. z siedzibą w K., w ramach realizacji projektu pod nazwą "Poprawa bezpieczeństwa zasilania Żywiecczyzny. Budowa linii napowietrznej dwutorowej 110 kV, wraz z budową GPZ Jeleśnia oraz rozbudową stacji GPZ Sucha i GPZ Zabłocie", na podwieszenie sześciu przewodów fazowych oraz dwóch przewodów odgromowych napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV, ponad działką nr [...], na wysokości zgodnej z PN, nie mniejszej niż 5,85 m, o długości w rzucie pionowym wzdłuż osi linii elektroenergetycznej nie większej niż 52 m oraz na posadowienie jednego słupa kratowego linii elektroenergetycznej 110 kV wraz z osprzętem, o wysokości nie większej niż 33 m i powierzchni zajęcia terenu pod stanowisko słupa nie większej niż 11,6 m2, zgodnie z mapami stanowiącymi załącznik nr 1 i nr 2 do decyzji Starosty [...] z 19 lutego 2019 r. znak: [...] Powierzchnia ograniczenia działki nr [...] zarówno na czas prac budowlanych jak i po zakończeniu inwestycji wynosi 0,0788 ha (oznaczona ma mapach kolorem żółtym). Szerokość pasa technologicznego dla linii napowietrznej to 20 m i mierzona jest po 10 m od osi linii w obie strony; w pkt 2) o tym, iż mapa wykonana na podkładzie "Mapy do celów projektowych pod budowę linii 110 kV Jeleśnia - Sucha" i mapy wykonane na podkładzie mapy ewidencyjnej stanowią odpowiednio załączniki od nr 1 do nr 2, stanowiące integralną część decyzji Starosty [...] z 19 lutego 2019 r. znak: [...] Odwołanie od tej decyzji wnieśli M. Ś. i E. Ś.. Decyzją z dnia 11 czerwca 2019 r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z 19 lutego 2019 r. znak: [...] Decyzją z dnia 6 czerwca 2019 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n., Starosta [...] zezwolił T. D. S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, określonej decyzją z dnia 19 lutego 2019 r. znak: [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej, położnej w jednostce ewidencyjnej L. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1222 ha (...) w celu wykonania prac polegających na podwieszeniu sześciu przewodów fazowych oraz dwóch przewodów odgromowych napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV, ponad działką nr [...], na wysokości zgodnej z PN, nie mniejszej niż 5,85 m, o długości w rzucie pionowym wzdłuż osi linii elektroenergetycznej nie większej niż 52 m oraz na posadowienie jednego słupa kratowego linii elektroenergetycznej 110 kV wraz z osprzętem, o wysokości nie większej niż 33 m i powierzchni zajęcia terenu pod stanowisko słupa nie większej niż 11,6 m2. Powierzchnia ograniczenia działki nr [...] zarówno na czas prac budowlanych jak i po zakończeniu inwestycji wynosi 0,0788 ha. Szerokość pasa technologicznego dla linii napowietrznej to 20 m i mierzona jest po 10 m od osi linii w obie strony, w ramach realizacji projektu pod nazwą "Poprawa bezpieczeństwa zasilania Żywiecczyzny. Budowa linii napowietrznej dwutorowej 110 kV, wraz z budową GPZ Jeleśnia oraz rozbudową stacji GPZ Sucha i GPZ Zabłocie" (pkt 1), nadając zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości rygor natychmiastowej wykonalności (pkt 2). Od decyzji tej odwołali się M. Ś. i E. Ś.. Wojewoda decyzją z dnia 4 lipca 2019 r., znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie wydania T. D. S.A. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości gruntowej, położnej w jednostce ewidencyjnej L. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1222 ha, objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S. B. IV Wydział Ksiąg Wieczystych (...) w celu wykonania prac polegających na podwieszenia sześciu przewodów fazowych oraz dwóch przewodów odgromowych napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV, ponad działką nr [...], na wysokości zgodnej z PN, nie mniejszej niż 5,85 m, o długości w rzucie pionowym wzdłuż osi linii elektroenergetycznej nie większej niż 52 nr oraz na posadowienie jednego słupa kratowego linii elektroenergetycznej 1 H) kV wraz z osprzętem, o wysokości nie większej niż 33 m i powierzchni zajęcia terenu pod stanowisko słupa nie większej niż 11,6 m2. Powierzchnia ograniczenia działki nr [...] zarówno na czas prac budowlanych jak i po zakończeniu inwestycji wynosi 0,0788 ha. Szerokość pasa technologicznego dla linii napowietrznej to 20 m i mierzona jest po 10 m od osi linii w obie strony, w ramach realizacji projektu pod nazwą "Poprawa bezpieczeństwa zasilania Żywiecczyzny. Budowa linii napowietrznej dwutorowej 110kV, wraz z budową GPZ Jeleśnia oraz rozbudową stacji GPZ Sucha i GPZ Zabłocie". W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przesłanki, których łączne spełnienie uzasadnia wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości - zgodnie z przepisem art. 124 ust. 1a u.g.n.: 1) wydanie decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości następuje na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny; 2) decyzja wydana w oparciu o omawiany przepis jest następstwem wydanej w stosunku do tej samej nieruchomości decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiącej własność osoby trzeciej (art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami) bądź też w stosunku do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym (art. 124a u.g.n.); 3) zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), tj. gdy: < jest to niezbędne ze względu na ochronę życia lub zdrowia ludzkiego, < jest to niezbędne dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, o jest to niezbędne ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony (która będzie realizowała cel publiczny), albo gdy < jest to uzasadnione ważnym interesem gospodarczym (jest to samodzielna przesłanka określona stricte w art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami). W kontekście powyższego zwrócono uwagę, iż z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. wystąpił odpowiedni podmiot oraz że wniosek ten poprzedzony został decyzją wydaną w trybie 124 ust. 1 u.g.n. Z kolei odnośnie spełnienia określonych w art. 108 k.p.a., opisanych przez wnioskodawcę przesłanek warunkujących możliwość udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, to w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, zdaniem Wojewody organ I instancji niesłusznie uznał, iż wnioskodawca wykazał ziszczenie się przesłanek wydania decyzji zezwalającej spółce T. D. S.A. w K. na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości, w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Należy bowiem zauważyć, iż zarówno w doktrynie prawniczej, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, wyposażone w rygor natychmiastowej wykonalności, jest możliwe w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne wykaże, że zachodzi ważny interes społeczny lub interes gospodarczy lub któraś z przesłanek art. 108 k.p.a. - to jest, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź także ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony (por. wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 89/15). Trzeba zatem podkreślić, że wskazane przesłanki warunkują wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w określonym celu. Konstrukcja przepisu art. 124 ust. 1a u.g.n. wskazuje na obowiązek wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w przypadku zaistnienia przesłanek wskazanych w tym przepisie. Decyzja ta nie ma zatem charakteru uznaniowego. Biorąc pod uwagę, że komentowany artykuł wprowadza instytucję szczególną, która w istocie stanowi wyjątek od generalnej zasady dotyczącej wykonalności decyzji, przesłanki wydania tej decyzji nie mogą być interpretowane rozszerzające. Oznacza to, że decyzja taka może być wydana tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla ochrony dóbr wymienionych w art. 108 k.p.a. lub ważnego interesu gospodarczego, a zagrożenie dla tych dóbr musi mieć realny charakter i nie może być tylko prawdopodobne (P. Czechowski - red., A. Błaszczak, A. Chełchowski, A. Hopfer, A. Jaroszyński, K. Marciniuk, M. Możdżeń Marcinkowski, A. Niewiadomski, P. Wojciechowski, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, WK2015). Podstawowym warunkiem nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest "niezbędność" niezwłocznego wprowadzenia decyzji wżycie. Oznacza to, że w danym czasie, w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym, określonym w art. 108 § 1 k.p.a. Tymczasem argumenty podnoszone we wniosku T. D. S.A. zł lutego 2018 r., uzupełnionym pismami z dnia 11 czerwca 2018 r., 18 lipca 2018 r., 11 września 2018 r. i 23 listopada 2018 r., nie dostarczyły przekonujących dowodów w tym zakresie. Nie kwestionując ważkości planowanych działań nie można wszak tracić z pola widzenia, iż omawiana instytucja ma charakter wyjątkowy. Z załączonej dokumentacji nie wynika, aby w planowane prace związane były z występującymi w tym miejscu awariami. Strona uzasadnia wnioskiem ogólnikowymi twierdzeniami o realizowaniu ustawowych zadań, odwołując się przy tym do (wieloletnich) planów i strategii rządowych oraz wskazuje na jedynie hipotetyczną możliwość występowania przerw w dostarczaniu energii elektrycznej w regionie. Z powyższego wynika, iż wnioskodawca realizuje zaplanowane już kilka lat temu, wieloletnie zamierzenia, które — co warte ponownego podkreślenia — jakkolwiek istotne z punktu widzenia wnioskodawcy i interesów społeczności regionu, to jednak nie wskazują na żadną sytuację wyjątkową, jak choćby realne zagrożenie wystąpienia awarii czy groźbę utraty finansowania inwestycji, co w ocenie organu odwoławczego oznacza, iż wskazywane przez spółkę zagrożenia dla interesu gospodarczego oraz społecznego są obecnie tylko potencjalne (tym bardziej nie można mówić o zagrożeniu dla zdrowia i życia ludzkiego) (por. wyroki WSA w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 173/16 i z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 984/16). W związku z powyższym stwierdzić należało brak podstaw do zastosowania art. 124 ust. 1a u.g.n., który co do zasady dotyczy sytuacji nagłych i wymagających natychmiastowego, bezzwłocznego działania. Opisaną wyżej decyzję Wojewody z dnia 4 lipca 2019 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. D. S.A. w K., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 108 kpa w związku z art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2204) poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wydania decyzji, podczas gdy przesłanki wskazane w art. 124 ust. 1a u.g.n. zostały spełnione. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa inwestycja ma służyć zaspokajaniu potrzeb społecznych i gospodarczych rejonu; ponadto przyczyni się do zwiększenia niezawodności i efektywności zasilania obecnych i przyszłych odbiorców energii elektrycznej, co oznacza, że realizowana jest w interesie społecznym. Niezrealizowanie przedmiotowej inwestycji może skutkować przeciążeniem istniejących połączeń energetycznych. W sprawie chodzi o budowę nowej, a więc dodatkowej linii elektroenergetycznej. Niewątpliwie istnienie takiej dodatkowej, nowej linii wysokiego napięcia (110kV) stwarza większe gwarancje niezawodności działania systemu dystrybucyjnego i zasilania w energię elektryczną. Zagrożenia dla niezawodności zasilania energią elektryczną mogą powstać na wskutek możliwych awarii czy w czasie negatywnych zjawisk atmosferycznych w postaci silnych wiatrów czy osadzania się na przewodach zmarzniętego śniegu. Zawsze bowiem większa ilość dostaw i źródeł energii elektrycznej zwiększa gwarancje w zakresie nieprzerwanego dostarczania prądu jego odbiorcom, a więc zwiększa bezpieczeństwo energetyczne. Ponadto skarżący wskazał, iż M. Ś. oraz E. Ś. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 11 czerwca 219 r., znak: [...], utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 19 lutego 2019 r., znak: [...], orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej, położonej w L. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1222 ha, objętej księgą wieczystą nr [...] Wobec powyższego skarżący podnosi że oczekiwanie na zakończenie długotrwałej procedury administracyjnej i sądowoadministracyjnej może niekorzystnie wpłynąć na możliwość terminowej realizacji przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 121 z późn. zm.), zwanej dalej u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Natomiast na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n., w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja zezwalająca na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest zależna od decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości. Warunkiem wydania decyzji z art. 124 ust. 1a u.g.n. jest bowiem uprzednie wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Warunek ten w niniejszej sprawie został spełniony. Zgodnie z art. 108 Kpa, decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji tylko w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla ochrony wartości wskazanych w art. 108 § 1 k.p.a. Przesłanką wspólną dla wszystkich przypadków nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wymienionych w powyższym przepisie, jest "niezbędność" niezwłocznego wdrożenia decyzji w życie. Odwołując się do pojęcia niezbędności niezwłocznego działania, ustawodawca uznaje, że może to nastąpić w takim przypadku, w którym nie można się obejść w danym czasie i istniejącej sytuacji bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym. Przepis art. 108 k.p.a. wymienia kilka rodzajów dóbr, które - każde z osobna - podlegają ochronie przez nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Jeden rodzaj dóbr chronionych stanowi życie lub zdrowie ludzkie, a drugi - określone interesy: społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Dodatkowo art. 124 ust. 1a u.g.n. wskazuje jeszcze na ważny interes gospodarczy. Co do zasady przyjmuje się w orzecznictwie sądowym, że budowa odcinka sieci elektroenergetycznej realizuje wyjątkowo ważny interes inwestora, ważny interes gospodarczy państwa oraz interes społeczny. Jednakże każdy przypadek i wniosek inwestora winien być analizowany indywidualnie, bo każda sprawa administracyjna jest sprawą indywidualną. W niniejszej sprawie, wniosek o zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości inwestor uzasadnił w następujący sposób: "Za wydaniem wnioskowanej decyzji przemawia społeczny oraz wyjątkowo ważny interes wnioskodawcy, w tym interes gospodarczy. Budowa ww. linii elektroenergetycznej ma na celu poprawę bezpieczeństwa energetycznego obszaru Żywiecczyzny, a także poprawę niezawodności działania całego Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Przedmiotowa decyzja jest niezbędna w celu skorzystania przez Wnioskodawcę z Nieruchomości, gdyż w przeciwnym wypadku wnioskodawca może - na skutek długotrwałych środków odwoławczych - nie uzyskać do niej dostępu, co opóźni również postępowanie o uzyskanie pozwolenia na budowę, a tym samym możliwość przystępowania do realizacji inwestycji, a przez to - termin jej zakończenia. W związku z powyższym, zważywszy na fakt, iż infrastruktura przesyłowa w rejonie Polski południowej jest stale przeciążona oraz z uwagi na realne ryzyko jej awarii, budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV Jeleśnia - Sucha Beskidzka jest zadaniem pilnym, bowiem realizowana jest w celu zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed stratami mogącymi wyniknąć z utarty możliwości przesyłu energii elektrycznej, co niewątpliwie leży również w interesie społecznym. Realizacja linii 100 kV Jeleśnia-Sucha Beskidzka ma poprawić bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej dla szeregu miejscowości w gminie obszaru Żywiecczyzny. Wobec wzrastającego zapotrzebowania na energię elektryczną, a tym samym mając na uwadze prawidłowe funkcjonowanie istniejącej infrastruktury przesyłowej, szczególnie istotne jest, z uwagi na ich kluczowe znaczenie dla działania całej gospodarki, budowanie nowych linii przesyłowych. Znalazło to odzwierciedlenie w ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zgodnie z którą «(art. 3) Ilekroć w ustawie jest mowa o: pkt. 2) infrastrukturze krytycznej, należy przez to rozumieć systemy oraz wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalne obiekty, w tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej a także instytucje i przedsiębiorców. Infrastruktura krytyczna obejmuje systemy: a) zaopatrzenia w energię (...)» (...) Wobec powyższego, budowa nowego połączenia elektroenergetycznego stanowi wypełnienie wskazanego powyżej zobowiązania ustawowego, bowiem ma ono na celu ochronę infrastruktury krytycznej oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego regionu. Nie zrealizowanie przedmiotowej Inwestycji może w razie wystąpienia awarii istniejących linii doprowadzić do pozbawienia dostaw dla części mieszkańców Żywiecczyzny energii elektrycznej. Taki stan rzeczy ma na celu dotrzymanie publicznoprawnych zobowiązań wynikających z ustawy Prawo energetyczne, w zakresie ciągłości i niezawodności dostaw energii. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, przedsiębiorstwo energetyczne, zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii, jest obowiązane utrzymywać zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagać jakościowych. Konieczność realizacji czynności niezbędnych z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego Państwa, czy też służących zapewnieniu lepszego potencjału energetycznego Państwa, stanowi niewątpliwie interes społeczny w rozumieniu art. 108 KPC, a charakter tego interesu świadczy o jego znacznej wadze. Nadto, o istnieniu interesu państwowego w niniejszej sprawie, w tym o szczególnym znaczeniu, świadczy konieczność wywiązania się przez Państwo Polskie z przyjętych - w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej - zobowiązań międzynarodowych o znacznej wadze, dotyczących sprawności i efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych. Wynika to z recypowania postanowień dyrektywy 2012/27/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, która została wdrożona do polskiego porządku prawnego ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej. Wynikiem powyższych i wcześniejszych regulacji są równie z m.in. uchwała Rady Ministrów w sprawie przyjęcia dokumentu «Polityka energetyczna do 2030 roku», a także przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 17 kwietnia 2012 r. Drugi Krajowy Plan Działań dotyczący efektywności energetycznej dla Polski 2011 oraz przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 20 października 2014 r. Krajowy Plan Działań dotyczący efektywności energetycznej dla Polski 2014 (Trzeci)." Treść wniosku i inne okoliczności ustalono na podstawie akt administracyjnych dołączonych do akt sądowych o sygnaturze II SA/Kr 854/19 dotyczących skargi na decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. W tym miejscu wskazać zatem należy, że Sąd w całości podziela ocenę organu II Instancji wyrażoną w zaskarżonej decyzji, że z załączonej dokumentacji nie wynika, aby w planowane prace związane były z występującymi w tym miejscu awariami wymagającymi pilnej interwencji. Budowa przedmiotowej linii to realizacja zadań ustawowych oraz wieloletnich planów i strategii rządowych. Wnioskodawca realizuje zaplanowane już kilka lat temu, wieloletnie zamierzenia, a okoliczności sprawy nie wskazują na żadną sytuację wyjątkową, jak choćby realne zagrożenie wystąpienia awarii czy groźbę utraty finansowania inwestycji. Zatem choć inwestycja jest bezsprzecznie istotna z punktu widzenia wnioskodawcy i interesów społeczności regionu, to jednak zagrożenia dla interesu gospodarczego oraz społecznego są obecnie tylko potencjalne i zdaniem Sądu nie wymagają stosowania środków nadzwyczajnych, które pozwalają na realizowanie inwestycji bez potrzeby oczekiwania na wynik kontroli instancyjnej lub sądowej decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do akt sądowych o sygnaturze II SA/Kr 854/19 dotyczących skargi na decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, rokowania z właścicielami nieruchomości które poprzedzały złożenie wniosku trwały co najmniej od marca 2017 do października 2017 r., a następnie zostały ponowione już po złożeniu wniosku o wszczęcia niniejszego postępowania w lutym 2018 r., w związku z doprecyzowaniem parametrów słupa kratowego. Wszystko to wskazuje, że przygotowanie realizacji inwestycji trwa już kilka lat, co zresztą jest typowe dla tego typu inwestycji liniowych, przebiegających przez liczne nieruchomości. Skarżąca spółka nie wskazała żadnych okoliczności, z których wynikałaby konieczność gwałtownego przyspieszenia realizacji planowanej od lat inwestycji. Wobec powyższego skarga jako bezzasadna została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.