II SA/Kr 1081/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia 6 czerwca 2012 r.; znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 14.11.2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie oddalił wniosek skarżącego P. B. o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący, posługując się pocztą elektroniczną, wniósł do sądu sprzeciw od wskazanego powyżej postanowienia. Zarządzeniem z dnia 10.12.2013 r. wezwano P. B. o podpisanie tego sprzeciwu, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Korespondencję sądową, zawierającą wskazane wezwanie, P. B. odebrał w dniu 30.12.2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, sprzeciw nie został podpisany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione (...) sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 46 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podkreślenia wymaga, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną, konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem (por. orzeczenia wskazane w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3.07.2013 r. sygn. akt I OZ 307/13). W niniejszej sprawie, skarżący P. B. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14.11.2013 r., nie podpisując tego pisma. Wskazanego braku formalnego sprzeciwu, P. B. nie uzupełnił mimo wezwania przez sąd zarządzeniem z dnia 10.12.2013 r. Konsekwencją powyższego jest konieczność odrzucenia sprzeciwu, stosowanie do powołanego wyżej art. 259 § 2 p.p.s.a.