II SA/Kr 1083/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski WSA Piotr Głowacki (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku położonego w [...] na decyzję Wojewody z dnia 7 kwietnia 2003 r. Nr[...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania postanawia skargę odrzucić Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi na decyzję Wojewody z dnia 7 kwietnia 2003 roku, znak [...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy. Skargę złożył J. B., wskazując w niej, iż działa "z upoważnienia protestujących mieszkańców". W piśmie procesowym z dnia [...] 2003 roku J. B. sprecyzował, iż skarga została wniesiona w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] 2006 roku J. B.oświadczył, że nie dysponuje pisemnym upoważnieniem od Wspólnoty Mieszkaniowej, aczkolwiek jej członkowie udzielili mu takiego upoważnienia ustnie. J.B. został przez Sąd zobowiązany do przedstawienia w terminie czternastu dni upoważnienia udzielonego mu przez Wspólnotę Mieszkaniową do wniesienia przedmiotowej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Obowiązek nałożony w powyższy sposób nie został wykonany do czasu następnej rozprawy, wyznaczonej na dzień [...] 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W toku postępowania właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny, a to z uwagi na treść art. art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), zgodnie z którym sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.). Z przepisu art. 6 zdanie 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (tekst jednolity - Dz. U. z 2000r., Nr 80, poz. 903 z późniejszymi zmianami) wynika, iż wspólnota mieszkaniowa, mimo iż osobowości prawnej nie posiada, może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną, co czyni z niej tzw. "ułomną osobę prawną" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 1998 roku, IV SA 2027/96, Lex Omega 43794). Jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej, co do których – tak jak co do wspólnoty mieszkaniowej- przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na nie obowiązków lub przyznania uprawnień, skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa- art. 25 § 3 p.p.s.a. przyznaje zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z przepisem art. 29 p.p.s.a., organ albo osoba, uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym, skutkującym koniecznością wezwania do jego usunięcia. Jeżeli brak formalny pomimo wezwania nie zostanie uzupełniony w terminie, sąd zobligowany jest w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucić. W niniejszej sprawie J. B. konsekwentnie wskazywał, iż skargę wnosi i popiera nie w imieniu własnym, ale w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...]. Pomimo wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania nie przedłożył jednak upoważnienia do reprezentacji strony skarżącej. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc przepis art. 58 1 pkt 3 p.p.s.a.