II SA/Kr 1086/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska / spr. / AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2006 r. sprawy ze skarg B. P. i M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących B. P. i M. K. kwoty po 10 /dziesięć/ złotych dla każdej z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania II SA/Kr 1086/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].03.2002r , wydaną na podstawie art.80 ust.2 pkt l , art.81 ust. l pkt 2 i art.83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.) oraz art.104 i 105 kpa, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., po rozpatrzeniu sprawy garażu wolnostojącego wybudowanego przez A. B. w B. przy ul. K., umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu decyzji wskazał , że przedmiotowy obiekt został wykonany na podstawie ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z dnia [...].12.1999r. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23.07.2001 r sygn. II SA/Kr 840/00 decyzja ta została uchylona. Pismem z dnia [...].01.2002 r Starostwo Powiatowe w Z. zawiadomiło PINB w Z., że inwestor w dniu [...].08.2001 r złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu. Właściwy organ nie zgłosił terminu w ustawowym terminie. W związku z tym organ administracji architektoniczno-budowlanej musiał uznać, że został on wykonany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę. Dlatego też stwierdzono, że postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe. W odwołaniu od tej decyzji M. K. zarzuciła, że inwestor zlekceważył postanowienie Sądu z dnia [...].10.2000r o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego garażu i nadal budował garaż. Podniosła, że istnieją różnice między zatwierdzonym projektem a przyjętymi rozwiązaniami technicznymi : zaopatrzenie w wodę, ogrzewanie, wentylacja, wykonanie kuchni i 4 pokoi, 9 okien. Zarzuciła, że w tej sytuacji niedopuszczalne jest przyjęcie zgłoszenia zakończenia budowy bez zastrzeżeń. Decyzją z dnia 14 kwietnia 2003r znak: [...], po rozparzeniu odwołania M. K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art.138 § l pkt l i art.104 kpa , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowego garażu z dnia [...].12.1999r została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...].03.2000r. Powtórzył ustalenie organu I instancji , że inwestor zawiadomienie o zakończeniu budowy złożył w dniu [...].08.2001 r. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu [...].10.2001 r (zawiadomienie o wszczęciu postępowania - k.46), a więc po dacie przyjęcia inwestycji do użytkowania. Organ odwoławczy podkreślił, że w dacie upływu 14 dniowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu od dnia doręczenia zawiadomienia o zakończeniu budowy przestał istnieć przedmiot sprawy , czyli tym samym zostały spełnione przesłanki do umorzenia postępowania zgodnie z treścią art. 105 kpa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję B. P. wniosła o jej uchylenie , zarzucając , że jest współwłaścicielką działki, na której A. B. wybudowała przedmiotowy budynek. Budowa była prowadzona bez jej zgody i wiedzy , a wybudowany obiekt nie jest garażem ale domem mieszkalnym z dwoma garażami. Nadto usytuowany jest w odległości 2 m od zbiorników wody pitnej. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia wniosła również M. K.. Podała , że już pismem z dnia [...].10.2000r i [...].12.2000r poinformowała Sąd , że pomimo wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę , inwestor prowadzi budowę przedmiotowego obiektu. Pismem z dnia [...].06.2001 r zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z zapytaniem jak ustosunkowano się do postanowienia NSA o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego garażu. Na pismo to nie uzyskała odpowiedzi. Osobiście przesłała Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego odpis wyroku NSA , którym uchylono decyzję o pozwoleniu na budowę garażu. Zarzuciła , że inwestor zataił przed Starostwem Powiatowym w Z. treść tego wyroku. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art.134 ustawy/. W myśl przepisu art.54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu, w drodze decyzji. Zawiadomienia dokonuje się co najmniej 14 dni przed zamierzonym terminem przystąpienia do użytkowania. Zawiadomienie o zakończeniu budowy, o jakim mowa w art. 54 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane uruchamia postępowania administracyjne, i to zarówno wówczas, gdy ich następstwem jest wniesienie sprzeciwu, jak i gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej milcząco przyzwala inwestorowi na użytkowanie obiektu budowlanego. Zarówno bowiem wniesienie sprzeciwu, jak i milczące przyzwolenie na powyższe zachowania stanowią wyraz woli właściwych organów administracji publicznej. Aby można było mówić, że zawiadomienie było skuteczne, musi być dokonane zgodnie z przepisem art. 54, 55 i 57 prawa budowlanego. W przeciwnym wypadku takie zawiadomienie jest jedynie próbą obejścia prawa. Zawiadomienie o zakończeniu budowy i o zamiarze przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego dokonane w sytuacji nieprzewidzianej w przepisach prawa jest czynnością faktyczną a nie prawną i nie wywołuje skutków prawnych. Gdyby zatem inwestor dokonał zawiadomienia o zakończeniu budowy po wykonaniu odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego , nie zawiadamiając o tym organu , do którego skierował zawiadomienie, nie wywołałoby ono skutków prawnych przewidzianych w art.54 prawa budowlanego. Dlatego też w takiej sytuacji postępowanie administracyjne w sprawie budowy obiektu nie byłoby bezprzedmiotowe. Organ administracji , wydając decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie garażu dysponował pismem skarżącej B. P. z dnia [...].07.2000r , w którym informowała organ o dokonanych przez inwestora odstępstwach , jak również pismem M. K. z dnia [...].03.2002r, w którym podano , że "garaż" posiada 4 pokoje mieszkalne , schody wewnętrzne , pomieszczenia sanitarne , ogrzewanie , kuchnię, instalację wodną i kanalizacyjną. Przy skardze wniesionej przez M. K. dołączono kserokopię protokołu oględzin z dnia [...].10.2000r , w którym znajduje się zapis "istotnych zmian nie stwierdzono". Z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika , aby w sprawie wszczętej wnioskiem B. P. z dnia [...].07.2000r wydana została decyzja administracyjna. Nadto, jak wynika z treści zawiadomienia o zakończeniu budowy, inwestor obowiązany był przedłożyć inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Znajdująca się na k.33 akt administracyjnych kopia mapy zasadniczej nie jest tym dokumentem. Stosownie do treści art.105 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W niniejszej sprawie decyzja o umorzeniu postępowania została wydana przedwcześnie , bez dokonania oceny prawnej skuteczności prawnej zawiadomienia inwestora o zakończeniu budowy. Stosownie do treści art.145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.