II SA/Kr 1086/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., B. L., A. G., D. M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2008 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało decyzję, na mocy której uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2008 r. orzekającą o ustaleniu warunków zabudowy i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Decyzja została doręczona A. G. w dniu 24 września 2008 r., natomiast J. G., B. L., D. M. i J. M. w dniu 29 września 2008 r. W dniu 29 października 2008 r. (data nadania na poczcie) wyżej wymienieni wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną wcześniej decyzję. Pod skargą został złożony jeden nieczytelny podpis. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] listopada 2008 r. wszyscy skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Nadto zarządzeniem z dnia [...] listopada 2008 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł każdy. Skarżący zostali jednocześnie pouczeni, że nie uzupełnienie braku formalnego skargi, bądź nie uiszczenie wymaganego wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącym w następujących terminach: A. G. w dniu 24 listopada 2008 r., D. M. i J. M. w dniu 26 listopada 2008 r., B. L. i J. G. w dniu 27 listopada 2008 r. W dniu 1 grudnia 2008 r. skarżący złożyli w sądzie wspólne pismo, w którym podali, że "odstępują od rozpatrywania" skargi, gdyż odpowiedź na skargę przedstawiona przez organ przekonała ich o "znacznym prawdopodobieństwie rozpatrzenia i ustalenia przez organ l instancji - bezspornie - stanu prawnego i faktycznego dotyczącego ich sprawy". Nadto podali, że ich sytuacja materialna nie pozwala im na uiszczenie wpisu. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę do uiszczenia stosownej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, również podlega wpisowi (art. 230 § 1 i § 2 ppsa). Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ skarżący nie uiścili wpisu od skargi, na podstawie z art. 220 § 3 ppsa, podlegała odrzuceniu. Skarga A. G. podlegała odrzuceniu również z tego powodu, że została wniesiona po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa). Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skoro decyzja Kolegium z dnia [...] 2008 r. została skutecznie doręczona A. G. w dniu 24 września 2008 r., to termin do jej wniesienia upłynął dla niego bezskutecznie w dniu 24 października 2008 r.. Skarżący nadał w urzędzie pocztowym skargę na decyzję organu drugiej instancji po upływie tego terminu tj. w dniu 29 października 2008 r. Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżącego A. G. zachowany. Na marginesie należy również stwierdzić, że pismo z dnia 27 listopada 2008 r. w którym skarżący cofnęli skargę nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z utrwalonym poglądem w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, post. NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., l OSK 1829/07) merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przeciwnym bowiem razie skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.