II SA/Kr 1088/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. i Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 18 lutego 2009 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W.M. działając w imieniu własnym oraz Z.M. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 18 lutego 2009 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na długi czas trwania postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie uprawnienia jakie daje decyzja jej adresatom "czynić będą niekorzystne i nieodwracalne skutki materialnoprawne dla skarżących". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania objętego nią aktu bądź czynności, co wynika z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NT 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako ppsa. Po przekazaniu sądowi skargi może on jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie przedmiotu skargi w całości lub w części, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ppsa. Przytoczenie okoliczności pozwalających Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przedstawione wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest obowiązkiem wnioskodawcy. To zatem składający wniosek winien szczegółowo przedstawić takie dane, które, jego zdaniem, świadczą o możliwości zaistnienia skutków z art. 61 § 3 ppsa. W niniejszej sprawie nie można uznać, że wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanek ustawowych wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek ograniczył się bowiem jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że wykonanie decyzji może spowodować dla skarżących "niekorzystne i nieodwracalne skutki materialnoprawne". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.