II SA/Kr 109/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o zwolnienie od kosztów sądowych obejmujących opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skarg D. W., A. K., i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 października 2012 r. nr: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia p o s t a n a w i a I) zwolnić W. S. od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem; II) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku W. S. o ustanowienie adwokata W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania, W. S. zwróciła się z prośbą o zwolnienie jej od tej opłaty. Skarżąca podniosła, iż jest schorowaną samotną staruszką liczącą 7.. lat. Oprócz ubogiej emerytury, która nie wystarcza na opłaty i konieczne leczenie, wnioskodawczyni nie posiada innych dochodów. Cierpi na astmę, alergię, wysokie ciśnienie, rwę kulszową, ostrogi piętowe, ma problemy z poruszaniem z powodu zniekształconego kręgosłupa i stawów biodrowych. Jej wydatki na leki wynoszą ok. 200 zł. Do pisma załączone zostały kopie następujących dokumentów: potwierdzenia wypłaty z konta kwoty 893 zł, odcinków płatności za usługi telekomunikacyjne na kwoty 116,71 zł, 218,45 zł, 123,63 zł i 111,97 zł, faktury za węgiel z dnia 18 września 2014 roku na kwotę 880 zł oraz faktury za wodę z dnia 15 października 2014 roku na kwotę 69,45 zł. W dniu 5 grudnia 2014 roku do tut. sądu wpłynął wniosek skarżącej na urzędowym formularzu "PPF" o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z emerytury wynosi 950 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi stary drewniany dom oraz nieruchomość rolna wielkości 1,40 ha. Strona nie posiada oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy W. S. powtórzyła argumenty o ciężkiej sytuacji materialnej i zdrowotnej. W związku z oświadczeniem skarżącej zawartym w piśmie z dnia 21 listopada 2014 roku iż "nie wyraża ona woli na odwoływanie się do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż uważa to za zbyteczne" referendarz sądowy zwrócił się do skarżącej z zapytaniem, czy podtrzymuje ona swój wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, czy tez go cofa. W odpowiedzi na wezwanie W. S. w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 roku oświadczyła, iż wnosi jedynie o umorzenie kwoty 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona zgadza się z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2014 roku i nie zamierza składać od niego skargi kasacyjnej. Dlatego cofa swój wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych obejmujących opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania. W ocenie orzekającego W. S. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna i zdrowotna strony nie jest bowiem łatwa. Skarżąca jest osobą starszą i schorowaną, cierpiącą na wiele schorzeń. Stan jej zdrowia wymaga przyjmowania leków, na które przeznacza kwoty ok. 200 – 300 zł miesięcznie. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest świadczenie emerytalne w wysokości 950 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone, zaś środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu z trudem wystarczają na pokrycie kosztów jej bieżącej egzystencji. Sytuacja materialna skarżącej kwalifikuje ją zatem do otrzymania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z brzmienia tego przepisu wynika, że prawo pomocy może być przyznane wyłącznie na wniosek strony, ustawa nie przewiduje możliwości działania sądu w tym zakresie z urzędu. Cofnięcie przez stronę wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu oznacza jej rezygnację z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Skoro zatem skarżąca oświadczyła o wycofaniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika, postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a.