II SA/Kr 1094/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. z dnia 2 grudnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 26 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 11 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) A. S. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 czerwca 2013 r. znak [...] wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. S. i zwrócił skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi, uznając skargę za wniesioną po terminie. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2745/13 oddalił skargę kasacyjną na postanowienie WSA w Krakowie. W piśmie procesowym z dnia 23 lipca 2013 r. A. S. domagał się przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Podnosił, że nadał ją w terminie do organu administracji, natomiast urząd pocztowy omyłkowo wysłał skargę najpierw do sądu. W tym piśmie procesowym skarżący podał, że 22 lipca 2013 r. został zawiadomiony przez WSA w Krakowie o tym, że jego skarga została wysłana bezpośrednio do sądu, a następnie przekazana do WINB w K. w dniu 16 lipca 2013 r. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. odmówił A. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a NSA postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II OZ 124/14 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji. W dniu 2 grudnia 2013 r. A. S. złożył kolejny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał te same okoliczności, które podniósł w swoim pierwszym wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie że nadał skargę w terminie do organu administracji, a urząd pocztowy omyłkowo wysłał skargę najpierw do sądu. Skarżący podał też, że 22 lipca 2013 r. został zawiadomiony przez WSA w Krakowie o tym, że jego skarga została wysłana bezpośrednio do sądu, a następnie przekazana do WINB w K. w dniu 16 lipca 2013 r. Ponadto skarżący powołał się na uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2745/13, w którym NSA stwierdził, że to z winy Poczty Polskiej skarga została skierowana do WSA w Krakowie zamiast do WINB w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 88 ppsa spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że skarżący o przesłaniu jego skargi bezpośrednio do WSA w Krakowie dowiedział się 22 lipca 2013 r., kiedy to, jak sam twierdzi, został zawiadomiony przez WSA w Krakowie o tym, że jego skarga w dniu 16 lipca 2013 r. została przekazana do WINB w K.. Sama treść wniosków skarżącego o przywrócenie terminu, pierwszego z dnia 23 lipca 2013 r. oraz kolejnego z dnia 2 grudnia 2013 r. wskazuje, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, był 22 lipca 2013 r., kiedy to skarżący dowiedział się o przesłaniu jego skargi bezpośrednio do WSA w Krakowie. Zatem ustanowiony w art. 87 § 1 ppsa siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zaczął biec 22 lipca 2013 r. To zaś prowadzi do wniosku, że wniosek A. S. z dnia 2 grudnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienie skargi należy uznać za spóźniony i podlegający odrzuceniu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 ppsa. Odnośnie stanowiska wyrażonego w postanowieniu NSA z dnia 14 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2745/13 wyjaśnić trzeba, że postanowienie to rozstrzygało kwestię terminowości wniesienia skargi, a nie zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. O braku podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi orzekł NSA postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II OZ 124/14.