II SA/Kr 1095/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski / spr. / Sędziowie WSA Iwona Niżnik-Dobosz Waldemar Michaldo Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. K. i K. K. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 maja 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących Z. K. i K. K. kwotę 100 / sto / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 29 maja 2013r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) - zwany dalej k.p.a.- oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze. zm.) – stwierdził, że odwołanie Z. i K. K. od decyzji PINB z dnia 8 marca 2013r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu wyjaśniono, że przesyłki zawierające decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 8 marca 2013r. znak: [...], skierowane do Z. i K. K. zostały zwrócone nadawcy. WINB w K. ustalił, że przesyłka zawierająca ww. decyzję została powtórnie awizowana tj. w dniu 11 i 19 marca 2013r. Zwrot przesyłki do nadawcy nastąpił po 14 dniach od daty pierwszego zawiadomienia, a zatem WINB uznał, że decyzja została skutecznie doręczona w dniu 25.03.2013r. Wskazano, że Z. i K. K. złożyli odwołanie za pośrednictwem poczty w dniu 18.04.2013r., a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego złożenia, gdyż jego koniec nastąpił z upływem dnia 8.04.2013r. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli Z. i K. K., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania: - art. 58 § 1 kpa poprzez uznanie przez organ, że skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - które to naruszenie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy - podczas gdy uchybienie terminu nastąpiło z wyłączeniem winy stron, - art. 7 kpa, poprzez stwierdzenie przez organ, iż skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a brak wezwania ich do uzupełnienia braków formalnych wniosku i brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy i wydanie postanowienia z naruszeniem słusznego interesu obywateli, - art. 10 kpa, poprzez uniemożliwienie czynnego udziału skarżącym i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 8 marca 2013r., [...]. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Równocześnie toczyło się postępowanie administracyjne zainicjowane (złożonym wraz z odwołaniem) wnioskiem Z. i K. K. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji organu I instancji. Postanowieniem z dnia 29 maja 2013r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) - zwany dalej k.p.a.- oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze. zm.) - odmówił Z. i K. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Po poznaniu skargi od ww. postanowienia, WSA w Krakowie w wyroku 6.12.2013r., II SA/Kr 1096/13 uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) zgodnie, z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005r., sygn. akt: FSK 2326/04). Ze względu na wyżej wskazane kryteria kontroli oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie, z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie było postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 maja 2012r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Na gruncie niniejszej sprawy istotne znaczenia przedstawiają treść i skutki wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 grudnia 2013r., II SA/Kr 1096/13 na mocy, którego uchylono postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że w wyroku z dnia 6 grudnia 2013r., II SA/Kr 1096/13 WSA w Krakowie w kontekście zasadności odmowy przywrócenia terminu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 8 marca 2013r., zarzucił organowi administracyjnemu niedostateczne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, mających kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zatem należy stwierdzić, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które ze swojej istoty jest następstwem odmowy przywrócenia terminu, jest postanowieniem przedwczesnym i jako takie podlega uchyleniu. Organ administracyjny nie wyjaśniając wskazanych w uzasadnieniu ww. wyroku WSA w Krakowie z dnia 6.12.2013r. podstawowych kwestii mających znaczenie dla oceny zachowania terminu bądź uchybienia terminowi do złożenia odwołania naruszył zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. zgodnie, z którą w toku postępowania organy administracji publicznej z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przede wszystkim organ będzie musiał najpierw rozstrzygnąć w przedmiocie wniosku skarżących o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio zdeterminowało treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, które na tym etapie postępowania było przedwczesne. W tym stanie rzeczy - mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie, z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - należało uchylić zaskarżone postanowienie. W odniesieniu do zarzutów prezentowanych w skardze należy odnotować, że odpowiedzi na nie udzielono już w uzasadnieniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 grudnia 2013r., II SA/Kr 1096/13, a stanowisko to Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela.