II SA/Kr 1097/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. i L. K. na postanowienie Starosty Powiatu K. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: skargę odrzucić W niniejszej sprawie, w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, J.C. i L.K. kwestionują postanowienie Starosty K. z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...], oparte na art. 36 § l w związku z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U.z 2000 r., Nr 89, póz. 1071 z późn. zm., zwanym dalej w skrócie k.p.a.), którym zawiadomiono strony o zwłoce w załatwieniu sprawy zwrotu nieruchomości i poinformowano o nowym terminie jej rozstrzygnięcia. Art. 35 k.p.a. określa terminy w jakich winno nastąpić załatwienie sprawy przez organ administracji publicznej. O każdym jednak przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ l art. 36 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2 art. 36 k.p.a.). Według stanowiska doktryny czynność procesowa zawiadomienia stron o zwłoce w załatwieniu sprawy powinna mieć formę postanowienia. Postanowienie to nie jest jednak zaskarżalne zażaleniem, co wynika z treści art. 37 § l oraz art. 141 § l k.p.a. Zgodnie z treścią § 2 art. 3 p.o.p.s.a., sądy administracyjne, sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając powyższe na uwadze oraz treść wyżej przytoczonego art. 3 p.o.p.s.a. stwierdzić należy, że postanowienie zawiadamiające strony o zwłoce w załatwieniu sprawy nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego też, skarga w takiej sprawie nie jest dopuszczalna w myśl art. 52 p.o.p.s.a.. Stosownie do art.58 p.o.p.s.a., Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. § 2. Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. § 3. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. § 4. Sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § l pkt l, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Dlatego też , na podstawie pkt 6 art. 58 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.