II SA/Kr 1102/04

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska WSA Ewa Rynczak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi L. B., I. B. i F. T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącego F. T.kwotę 590 (pięćset dziewięćdziesiąt złotych), I. B. kwotę 300 zł (trzysta złotych), L. B. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2004 r., nr [...]., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 w związku 2 art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 kpa Starosta N. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami, przepompowniami ścieków i zasilaniem energetycznym przepompowni na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w R.- ciąg od [...]- długość —1369 mb, dla Wójta Gminy R. Starosta N. podał, że planowana inwestycja spełnia wymogi określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2003 r., wydanej przez Wójta Gminy R. Przedłożony projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia oraz spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W trakcie prowadzonego postępowania właściciel działki nr [...] w R., wniósł sprzeciw do projektowanej sieci kanalizacyjnej na tej działce, w związku z czym inwestor wyłączył ją z zakresu opracowania. Inwestor dysponuje nieruchomościami objętymi projektem na cele budowlane. W dniu [...] 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji wnieśli L. B. i I. B. oraz F. T. Odwołujący zarzucili decyzji Starosty N. sprzeczność istotnych ustaleń z rzeczywistym stanem sprawy przez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w R., mimo tego, że w prawdziwym stanie rzeczy kanalizacja sanitarna na podanym wyżej odcinku została już wykonana wraz z budową wodociągu na podstawie decyzji z dnia [...] 1989 r. a dokumentacja tej wykonanej budowy znajduje się w spółce wodnej w R. Odwołujący podali również, że wykonanie robót budowlanych na podanym terenie spowoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa osób, dla konstrukcji budynku mieszkalnego i dla sąsiedniej zabudowy, gdyż teren jest z gliny, osuwiskowy, podmokły, zalewany wodami ze źródeł i wodami spływającymi z naprzeciwległych wzniesień terenu i ze spadku terenu od strony budynku [...]. Zdaniem odwołujących organ I instancji naruszył również przepisy prawa, w szczególności art. 33 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przez wydanie zaskarżonej decyzji mimo braku opinii i uzgodnień właściwych organów, braku zgody właścicieli działek na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, nie przeprowadzenia z udziałem właścicieli nieruchomości postępowania. Organ I instancji naruszył również przepisy, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 28 kpa i art. 107 § 1 kpa, przez nie zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wszystkich właścicieli nieruchomości i nie oznaczenie ich w treści zaskarżanej decyzji, a także naruszenie przepisów art. art. 9, 10 i 11 kpa przez nienależyte i nie wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków, nie wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi Starostwo Powiatowe w N. kierowało się przy załatwianiu sprawy. Odwołujący podali, że działki wymienione w decyzji z dnia [...] 2004 r. nie stanowią własności inwestora Gminy R. Gmina R. nie posiada zatem prawa do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane i tym samym nie może otrzymać zatwierdzenia projektu budowlanego ani pozwolenia na budowę. Odwołujący L. B. i I. B. dołączyli do odwołania kserokopię 2 odpisów z księgi wieczystej, że są właścicielami działek nr [...], [...] oraz [...]. Podali też, że są właścicielami działki nr [...] i nie wyrażają zgody na przebieg kanalizacji. Natomiast odwołujący F. T. jako właściciel działki nr [...], przez którą również ma przebiegać kanalizacja nie został zawiadomiony o toczącym się postępowaniu administracyjnym i nie wyraża również zgody na budowę kanalizacji. Z uwagi na powyższe zarzuty odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej wnioskowanej przez Wójta Gminy R. Decyzją z dnia [...] 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 oraz art. 81 ust 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa Wojewoda M. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda M. podał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Przedmiotowa inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy P. w części dotyczącej obszaru gminy R., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] przez Radę Miasta i Gminy P. z dnia [...] 1991 r. (Dz.Urz. Woj. [...] Nr 13, poz. 73 ze zm.) i jest zgodna z decyzją Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2003 r. znak: [...]. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy wraz z dokumentami i projektem budowlanym, zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów. Projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo Budowlane oraz posiada wymagane przepisami art. 32 ust. 4 pkt ustawy Prawo budowlane oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji podał, że po interwencji F. T. została zmieniona projektowana trasa kanalizacji tak, aby omijała działkę nr [...], w związku z czym obecnie odwołujący uczestniczy w przedmiotowym postępowaniu jako właściciel działki sąsiadującej działki z przedmiotową inwestycją. Odnośnie istniejącej kanalizacji sanitarnej wyjaśniono natomiast, że na podstawie danych zawartych w projekcie budowlanym ten odcinek wymaga przebudowy z uwagi na całe zamierzenie inwestycyjne (zwiększenie przekroju rur). Ponadto zgodnie z art. 28 ust. 2 i 3 ustawy Prawo Budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w dniu [...] 2004 r. wnieśli L. B. i I. B. oraz F. T. reprezentowani przez pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. Skarżący zarzucili decyzji organu II instancji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie przepisu art. 33 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przez przyjęcie prawdziwości oświadczenia inwestora, aby posiadał prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, podczas gdy skarżący podnieśli już w dotychczasowym postępowaniu zarzut, że nie wyrazili zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, a także wskazali, że są właścicielami nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], na której ma być realizowana budowa. Naruszenie art. 34 wyżej powołanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. przez przyjęcie, aby bliżej nie określony "ten odcinek" wymagał przebudowy z uwagi na całe zamierzenie inwestycyjne, podczas, gdy zaskarżana decyzja i utrzymana w mocy decyzja organu I instancji dotyczy pozwolenia na budowę inwestycji sieci kanalizacji sanitarnej, a nie przebudowy "odcinka", Skarżący zarzucili również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego określonego w przepisie art. 145 § 1 pkt. 1, 4, 6 kpa, ponieważ skarżący T. w ogóle nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie i bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Wydana decyzja została bez uzyskania wymaganej stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane opinii geologicznej, a teren zamierzonej inwestycji jest z gliny, podmokły, osuwiskowy i narażony na wstrząsy. Organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 140 w związku z art. 7 kpa przez nie wyjaśnienie zarzutów podniesionych w odwołaniach skarżących i załatwienie sprawy zaskarżoną decyzją bez uwzględnienia interesu społecznego, ani słusznego interesu obywateli. Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2004 r.. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w skardze podał, że z dołączonych do akt dokumentów wynika, że I. B. i L. B. złożyli oświadczenia "że nie wyrażają zgody na wymianę istniejącego kolektora na drodze oraz przebieg kanalizacji i wykonanie studzienek na działce nr [...] ani na działce [...]". Z treści decyzji Starostwa Powiatowego wynika, że inwestycja nie jest realizowana na działkach nr 734 i 738 należących do skarżących. I. B. i L. B. i są oni właścicielami działek sąsiadujących z inwestycją, zaś art. 32 ust. 4 pkt 2 nie nakłada na inwestora obowiązku posiadania zgody na realizowanie inwestycji wyrażonej przez właścicieli działek sąsiadujących z realizowaną inwestycją. Nieuzasadniony jest też zarzut nie uczestniczenia w postępowaniu F. T. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że brał on czynny udział w postępowaniu, a nie wyrażenie przez niego zgody na realizację inwestycji przez działkę nr [...] spowodowało, że inwestor zmienił projektowaną trasę przebiegu kanalizacji, tak aby omijała ona działkę nr [...]. Natomiast inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Orzekanie, w myśl art.135 p.p.s.a. , następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych . Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art.151 p.p.s.a. skargę oddala. Skargi skarżących są uzasadnione, choć z innych przyczyn niż w nich podniesione . Dokonując oceny zgodności zaskarżonych decyzji z prawem Sąd stwierdził naruszenie prawa przy ich wydaniu. Mając na uwadze ustalony stan faktyczny niniejszej sprawy oraz zgromadzony materiał dowodowy przez organy administracji należy uznać, że organy obu instancji w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. oraz dokonały na tej podstawie błędnych ustaleń faktycznych sprawy. Uchybienia te są na tyle istotne, że musiały spowodować wyeliminowanie decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego. Decyzja organu I instancji z dnia [...] 2004r. wydana przez Starostę N. została skierowana nieprawidłowo dla inwestora Wójta Gminy R., zamiast dla inwestora, którym jest Gmina R. Zakres inwestycji w zaskarżonej decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest znacznie szerszy niż w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2003 r.nr [...]. Decyzja WZiZT z dnia [...] 2003r. ustalała warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: "budowa kanalizacji wraz z przykanalikami na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w R.". Natomiast decyzja organu I instancji z dnia [...] 2004r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dotyczy inwestycji: "sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami, przepompowniami ścieków i zasilaniem energetycznym przepompowni na działkach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w R". Ponadto w decyzji organu I instancji z dnia[...] 2004 r. podano, że realizacja tej inwestycji nie będzie przebiegać m.in. na działkach nr [...] i [...], gdy tymczasem działki te objęte są realizacją inwestycji, co wynika z dołączonej do akt sprawy administracyjnej mapy sytuacyjno-wysokowościowej projektu zagospodarowania działek, z listopada 2003 r., sporządzonej w skali 1:1000 , przez Przedsiębiorstwo [...] w G. Tak więc istnieje sprzeczność między zaskarżoną decyzją, a mapą sytuacyjno-wysokościową określającą inny przebieg linii inwestycji. Decyzja WZiZT z dnia [...] 2003r. jest niekompletna, ponieważ nie zawiera części tekstowej i graficznej, które stanowią integralną część tej decyzji. W związku z tym organy obu instancji nie mogły prawidłowo ustalić czy obecnie zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z decyzją WZiZT z dnia [...] 2003r., skoro decyzja ta nie zawiera załączników. Wskazane przez Sąd uchybienia uniemożliwiają merytoryczne ustosunkowanie się Sądu do zarzutów przedstawionych w skargach, ponieważ takie ustosunkowanie się będzie możliwe dopiero po uzupełnieniu materiału dowodowego i po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu przez organy obu instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy powinny przede wszystkim uzupełnić materiał dowodowy przez dołączenie do decyzji WZ i ZT załączników oraz sprawdzić czy sporządzony projekt budowlany jest zgodny z tą decyzją. Jeżeli natomiast obecnie pominięto w realizacji inwestycji jakieś działki, czy też inwestycja ta przebiega inną linią , to musi mieć to odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji i w aktualnie sporządzonym projekcie budowlanym. Mając powyższe na uwadze organy obu instancji naruszyły przepisy art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., które w sposób istotny miały wpływ na wynik sprawy. Orzeczenie w punkcie I sentencji wyroku wydano na podstawie art.145 § 1 pkt.1 "c" p.p.s.a., stosownie do którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.