II SA/Kr 1102/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel – Ziaja po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu przez niego sprzeciwu od postanowienia referendarza WSA w Krakowie z dnia 7 stycznia 2011 r. oddalającego wniosek w sprawie skargi J.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego J.D. o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Postanowieniem z 28 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, jednakże postanowienie to zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 kwietnia 2011r. sygn. II OZ 242/11. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wniosek J.D. dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja majątkowa opisana przez skarżącego uzasadnia przyznanie mu i pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem nie ma on stałego dochodu, a utrzymuje się z drobnych sum uzyskiwanych z prowadzonego gospodarstwa. Plony z gospodarstwa stanowią również jego wyżywienie. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 246 par 1 pkt 2 zw. z art. 260 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.