II SA/Kr 1105/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. K., H. L., i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 czerwca 2013 r.; znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę G. I. oraz A. I. Skarżący T. K., H. L., i inni - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27.06.2013 r. (znak: [...]) w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 16.08.2013 r. wezwał skarżących do uiszczenia należnego od skargi wpisu w wysokości 500 zł. Zarządzenie to zawierało wskazanie, iż wpis winien być uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący G. I. oraz A. I., mimo prawidłowego odebrania cytowanego wyżej zarządzenia z dnia 16.08.2013 r. oraz upływu zakreślonego w nim terminu – nie uiścili należnego od wniesionej skargi wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. G. I. oraz A. I. wnosząc do sądu skargę, wpisu nie uiścili, a braku tego nie usunęli także w wyniku wezwania z dnia 16.08.2013 r. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.