II SA/Kr 1105/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. K., H. L. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 czerwca 2013 r.; znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia 27 czerwca 2013 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15.05.2013 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia o nazwie "Budowa kortów tenisowych z zadaszeniem oraz budowa boiska sportowego wraz z budową budynku zaplecza sanitarnego oraz infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu przy ul. Z. nr [...] w K. na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...]". W skardze do sądu administracyjnego na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Ze skargi wynika, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadniania. W treści skargi, skarżący podnoszą jednak zarzuty dotyczące negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji, na ich życie i zdrowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy jedynie takich aktów administracyjnych lub takich czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania (dobrowolnego bądź przymusowego) i tego wykonania wymagają. Wykonanie zaś aktu administracyjnego (lub czynności z zakresu administracji publicznej) oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś w: M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis 2012 r. uwaga 3 do art. 61). Wskazać więc należy, iż nie każdy zatem akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W kontrolowanej sprawie skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Pomijając w tym miejscu okoliczność, iż złożony przez skarżących wniosek nie zawiera żadnego uzasadniania mającego wykazać wystąpienie w sprawie przesłanek, o których mówi cytowany przepis art. 61 par. 1 p.p.s.a., należy wskazać, że z charakteru prawnego decyzji ustalającej lokalizację inwestycji wynika, że jej wykonanie nie może być wstrzymane. Decyzja ta określa tylko rodzaj możliwej do zrealizowania na danym obszarze inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a także linie rozgraniczające teren inwestycji (art. 54 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Dz. U. 2012 r., poz. 647 ze zm.). Podkreślenia więc wymaga, że wskazana decyzja nie daje inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z planowaną inwestycją. Takie uprawnienie kreuje bowiem dopiero decyzja udzielająca pozwolenia na budowę i w stosunku do takiej decyzji skarżący mogą (po wykazaniu wystąpienia przesłanek z art. 61 par. 1 p.p.s.a.) ubiegać się o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Decyzja zaś w przedmiocie lokalizacji inwestycji jest zaś wyłącznie etapem wstępnym procesu uzyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji. Wobec powyższego należy uznać, że nieuzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.07.2013 r. sygn. akt II OZ 601/13). Z powyższych względów, orzeczono jak w sentencji. Podstawą prawną postanowienia jest powołany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a.