II SA/Kr 1107/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. T., K. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 2 lipca 2024 r. nr SKO-GN-4160-70/24 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Wójt Gminy Gorlice postanowieniem z dnia 29 maja 2024 r. nr [...] działając na podstawie art. 92, art. 93 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 123 K.p.a. negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości (przedstawiony na załącznikach graficznych tj. mapie zasadniczej oraz ewidencyjnej w skali 1:1000) położonej w K. gmina G., jednostka ewidencyjna G. obręb K., składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,2289 ha oraz działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,7066 ha, które zgodnie z zapisami księgi wieczystej [...] są własnością (wspólność ustawowa majątkowa małżeństwa) K. i M. T. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z przedstawionym wstępnym projektem podziału nieruchomości oznaczonej działkami nr [...] oraz [...] położonych w K. - miałyby powstać także dwie nowe działki ewidencyjne położone w terenach oznaczonych w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: 1/ działka oznaczona literą A o powierzchni ok. 0,10 ha, położona częściowo w terenie oznaczonym symbolem 2.1.MN, częściowo w terenie oznaczonym 1.4.RP, częściowo w terenie oznaczonym symbolem 3.2.KGL oraz częściowo w terenie oznaczonym symbolem 4.2.EE zlokalizowana w przeważającej części w obrębie obecnej działki ewidencyjnej nr [...] oraz wchodząca częściowo w teren działki ewidencyjnej nr [...]; 2/ działka oznaczona literą B o powierzchni ok. 0,83 ha, w tym z udziałem powierzchni terenu budowlanego ok. 0,11 ha, położona częściowo w terenie oznaczonym symbolem 2.1.MN, częściowo w terenie oznaczonym symbolem 3.2.KGL, częściowo w terenie oznaczonym symbolem 1.4.RP oraz częściowo w terenie oznaczonym symbolem 1.2.LS. zlokalizowana częściowo w obrębie obecnej działki ewidencyjnej nr [...] oraz częściowo, na terenie działki ewidencyjnej nr [...]. Istotnym jest fakt, że w ramach projektu podziału przewiduje się zniesienie istniejącej granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] oraz [...] w K. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice - wieś K., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy G. nr XII/101/2023 z dnia 29 grudnia 2003 r. - wskazana nieruchomość oznaczona przed podziałem: 1/ działką ewidencyjną nr [...] znajduje się częściowo w terenach oznaczonych symbolami z przeznaczeniem pod: - 2.1.MN - tereny różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła; - 3.2.KGL - drogi gminne lokalne klasy L. - 4.2.EE - Linie energetyczne średnich napięć 15 kV i stacje transformatorowe do utrzymania, modernizacji i rozbudowy. Obowiązek zachowania stref ochronnych w wielkości zgodnej z przepisami szczególnymi; oraz 2/ działką ewidencyjną nr [...] znajduje się częściowo w terenach oznaczonych symbolami z przeznaczeniem pod: - 1.4 RP - tereny rolne, podlegające ochronie przed zmianą użytkowania na cele nierolnicze; - 1.2.LS - tereny leśne. Organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Na podstawie art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Przedstawiony w niniejszej sprawie projekt podziału nie może zostać zaopiniowany pozytywnie, w szczególności ze względu na zaplanowane przez wnioskodawcę zniesienie w ramach podziału granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] oraz [...] w K. Jak wskazano w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 931/22 skoro nieruchomość przed podziałem składa się z dwóch działek ewidencyjnych i w wyniku podziału też utworzono z niej dwie działki ewidencyjne tylko w zmienionej konfiguracji przestrzennej, w rzeczywistości doszło najpierw do połączenia pierwotnych działek a następnie podziału nieruchomości na nowe działki. W opisanym przypadku zatem konieczne jest poprzedzenie podziału nieruchomości połączeniem działek w jedną nieruchomość w trybie zmiany ewidencyjnej, polegającej na wykreśleniu z rejestru gruntów tych dwóch działek i ujawnieniu nowej jednej działki o nowym numerze. Podział nieruchomości stanowi procedurę odrębną względem połączenia działek ewidencyjnych. Stosownie do przepisu art. 12 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - zgłoszenie pracy geodezyjnej służy realizacji tylko jednego wskazanego celu. Przedstawiony projekt podziału zmierza do naruszenia § 7 ust. 7 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Podział ewidencyjny (geodezyjny) polega na wydzieleniu z dotychczas istniejącej i oznaczonej konkretnym numerem jednej działki ewidencyjnej, nowo utworzonych dwóch lub więcej działek ewidencyjnych. Nowe działki ewidencyjne oznacza się numerami w postaci ułamka q/p, w którym q jest liczbą naturalną oznaczającą numer działki ewidencyjnej pierwotnej podlegającej podziałowi, zaś jest najmniejszą liczbą naturalną umożliwiającą wyróżnienie każdej nowej działki ewidencyjnej (vide: § 7 ust. 6 Rozporządzenia w sprawie ewidencji grunt owi budynków). Jak stanowi § 7 ust. 7 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w przypadku połączenia działek ewidencyjnych lub podziału nieruchomości składającej się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się kolejnymi liczbami naturalnymi po najwyższym wykorzystanym numerze działki ewidencyjnej w obrębie ewidencyjnym. Zaznaczyć należy, że w sytuacji gdy postępowanie w sprawie zaopiniowania projektu podziału stanowi część procedury podziałowej organ I instancji nie może odnosić się do zdarzenia przyszłego i niepewnego, dotyczącego ewentualnej zmiany ewidencyjnej polegającej na wykreśleniu z rejestru gruntów tych dwóch działek i ujawnieniu nowej jednej działki o nowym numerze. Wnioskodawca nawet na zamiar dokonania takiej czynności na żadnym etapie postępowania nie wskazywał. W tym stanie rzeczy proponowany podział nie może zostać uznany za dopuszczalny. Niezależnie od powyższego organ I instancji stwierdził, że wydzielana działka A oraz B koliduje z liniami rozgraniczającymi różne tereny przeznaczenia w obowiązującym planie tj. z terenem istniejącej sieci elektroenergetycznej średnich napięć i stacji transformatorowej oraz z terenem rolnym i leśnym. Przedmiotowe tereny nie mogą być włączane do powstającej po podziale powierzchni działki budowlanej, zwłaszcza że dla terenu oznaczonego symbolem 4.2.EE przewidziano możliwość realizacji nowych stacji transformatorowych, gdyż organ wydający opinię jest także związany liniami rozgraniczającymi przeznaczenie terenu, które zostały określone w części graficznej planu miejscowego. Ponadto w przypadku wydzielanej działki B usytuowanie istniejącego budynku gospodarczego częściowo w terenie budowlanym i częściowo w terenie rolnym oraz połączenie części terenu budowlanego z terenem rolnym i leśnym powoduje niezgodność z przeznaczeniem w planie. Na to postanowienie zażalenie wnieśli K. T. i M. T. zarzucając naruszenie art. 93 ust 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, § 7.7 Rozporządzenia ministra rozwoju pracy i technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, § 3.2 uchwały Nr XII/101/2003 Rady Gminy Gorlice z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice – wieś K. Żalący poinformowali, że celem podziału jest wydzielenie działki budowlanej oraz pozostałej części nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 2 lipca 2024 r. nr SKO-GN-4160-70/24 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że z przepisów art. 97 i art. 98 ustawy z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wynika, że o tym, w jaki sposób będzie podzielona nieruchomość, decyduje jej właściciel. Jeżeli projektowany podział nieruchomości jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nikt poza właścicielem nieruchomości nie może decydować o sposobie przebiegu granic działek na jego nieruchomości. Zgodnie z art. 93 ust. 4 cyt. ustawy zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. Postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku o podział nieruchomości i jest wiążące, przesądzając o rozstrzygnięciu w tym zakresie sprawy z wniosku o dokonanie podziału nieruchomości. Pozytywna opinia stanowi podstawę do opracowania właściwego projektu podziału nieruchomości, negatywna natomiast przesądza o odmowie zatwierdzenia projektu. Wydanie stosownej opinii w trybie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie przesądza, że podział nieruchomości faktycznie nastąpi, gdyż może ono zakończyć się na tym etapie. Wydane w trybie tego przepisu postanowienie w żaden sposób nie rozstrzyga też o prawie własności nieruchomości. Opiniując projekt podziału nieruchomości organ bierze pod uwagę wyłącznie przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenia, czy projekt realizuje to przeznaczenie i czy służy temu przeznaczeniu. Opiniując zatem zgodność projektu podziału nieruchomości z postanowieniami zawartymi w planie, uprawniony organ musi udzielić odpowiedzi na pytanie, czy projekt podziału stwarza hipotetyczną możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu, określonego w planie miejscowym. Ocena ta dotyczy całości nieruchomości, to jest każdej z działek, która miałaby powstać na skutek podziału. W rozpatrywanej sprawie, nieruchomość objęta projektem podziału oznaczona jako działka ew. nr [...] oraz działka ew. nr [...] w obr. K. objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice — wieś K., zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy G. nr XII/101/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. Zgodnie z ustaleniami planu działka ewidencyjną nr [...] znajduje się w terenach oznaczonych symbolami: 2.1.MN - tereny różnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła; 3.2.KGL - drogi gminne lokalne klasy L. 4.2.EE — linie energetyczne średnich napięć 15 kV i stacje transformatorowe do utrzymania, modernizacji i rozbudowy. Obowiązek zachowania stref ochronnych w wielkości zgodnej z przepisami szczególnymi; działka ewidencyjna nr 1066 znajduje się w terenach oznaczonych symbolami: 1.4 RP - tereny rolne, podlegające ochronie przed zmianą użytkowania na cele nierolnicze; - 1.2.LS - tereny leśne. Projekt podziału przewiduje wydzielenie dwóch działek oznaczonych: dz. nr A o pow. ok 10 arów (działka budowlana) oraz działka nr B o pow. ok. 83,5 arów (pozostała część działki). Kolegium uznało, że negatywna ocena wstępnego projektu podziału powyższej nieruchomości dokonana przez organ I instancji znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawcy zaproponowali podział działek ew. nr [...] oraz nr [...] i wydzielenie z nich dwóch działek oznaczonych symbolami A i B. Należy przyznać rację organowi, że wskazany sposób podziału jest niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Zaproponowany podział w rzeczywistości prowadzi do połączenia działki ew. nr [...] z działką nr [...] w jedną całość, a następnie wydzielenia z nich dwóch działek składających się częściowo z działki nr [...] oraz częściowo z działki nr [...]. Taki sposób podziału nie znajduje jednak uzasadnienia w przepisach art. 93 i następnych ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowiących podstawę prawną do dokonania-podziału nieruchomości. Jeżeli ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczają na nieruchomości jakikolwiek inny niż rolny sposób jej zagospodarowania, to wówczas jej poddział ewidencyjny może być dokonany jedynie na warunkach i w procedurze określonej ustawą o gospodarce nieruchomościami. Z akt niniejszej sprawy wynika, że objęta wnioskiem o podział nieruchomość przed podziałem składała się z dwóch działek ewidencyjnych. Zaproponowany podział również przewiduje utworzenie dwóch działek ewidencyjnych tylko, że w zmienionej konfiguracji przestrzennej. W takiej sytuacji musiałoby najpierw dojść do połączenia pierwotnych działek a następnie dopiero do podziału nieruchomości na dwie nowe działki. W rozpatrywanej sprawie działki ew. nr [...] i nr [...] nie zostały wcześniej połączone w jedną nieruchomość w trybie np. zmiany ewidencyjnej, polegającej na wykreśleniu z rejestru gruntów tych dwóch działek i ujawnieniu nowej jednej działki o nowym numerze, a zatem zaproponowany podział nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. Należy podkreślić, że uregulowany w ustawie o gospodarce nieruchomościami podział nieruchomości stanowi procedurę odrębną względem połączenia działek ewidencyjnych. Procedura jednoczesnego połączenia i ponownego podziału działek gruntu możliwa jest jedynie w oparciu o przepisy art. 98b ustawy o gospodarce nieruchomościami lub art. 101-108 ustawy o gospodarce nieruchomościami (dotyczących scalenia i podziału nieruchomości przeznaczonych na cele inne niż rolne i leśne). Z sytuacją opisaną w tych przepisach nie mamy jednak w niniejszej sprawie do czynienia. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli M. T. i K. T. zarzucając, że organy orzekające w sprawie nie wzięły pod uwagę faktu, że pojęcie działki ewidencyjnej nie zawsze jest tożsame z pojęciem nieruchomości, a przepisy działu III rozdziału I ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczą właśnie nieruchomości, a nie działek ewidencyjnych. Dzielone działki nr [...] i [...] graniczą ze sobą i są wpisane w jednej księdze wieczystej oznacza to, że w oczywisty sposób stanowią jedną nieruchomość zgodnie z definicją zwartą w art. 46. § 1 kc oraz art. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności postanowienia o odmowie pozytywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości. W ocenie organu, projektowany podział jest niezgodny z przepisami, ponieważ przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek ewidencyjnych, a w wyniku podziału mają powstać także dwie nowe (o innych obszarach) działki ewidencyjne. W tej sytuacji, podział nieruchomości powinno poprzedzać postępowanie, w wyniku którego, dwie dotychczasowe działki ewidencyjne ulęgną scaleniu. W ocenie sądu postanowienie to jest wadliwe. Zgodnie z art 93 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.(dalej; ustawa) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Z kolei przepis art 93 ust 4 ustawy stanowi, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. W orzecznictwie podkreśla się, że postępowanie w przedmiocie podziału nieruchomości jest dwuetapowe (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2006 r. I OSK 683/05 oraz z dnia 26 listopada 2021 r. I OSK 703/21). Pierwszy etap dotyczy wyłącznie opiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości, w zakresie zgodności tego podziału z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oczywiście jeżeli na terenie gdzie podział jest projektowany, plan taki obowiązuje. Pozytywna opinia w tym przedmiocie jedynie uruchamia dalsze postępowanie nie przesądzając o jego wyniku. Postępowanie to wieńczy decyzja, która zatwierdza podział, bądź odmawia dokonania tego zatwierdzenia, jeżeli pomimo zgodności podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podział nieruchomości jest z innych przyczyn niedopuszczalny. Oba te etapy przeprowadza ten sam organ, nie ma tu więc mowy o współdziałaniu organów administracji, a jedynie o etapowaniu postępowania toczącego się przed tym samym organem. Jak zasadnie wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 września 2022 r. II SA/Ol 615/22 opiniując projekt podziału nieruchomości, organ bierze pod uwagę wyłącznie przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenia, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Podział ewidencyjny nieruchomości pełni funkcję służebną wobec miejscowego planu zagospodarowania. Jak mowa wyżej, na wstępnym etapie postępowania podziałowego, opiniowaniu poddana jest wyłącznie kwestia zgodności projektu podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inne kwestie dotyczące legalności projektowanego podziału, jak dostępność nieruchomości (po podziale) do drogi publicznej, czy prawna możliwość (z uwagi na różne kwestie) dokonania podziału, powinna zostać zbadana przez organ na etapie zatwierdzenia (bądź odmowy zatwierdzenia) projektu podziału, (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2024 r. II SA/Kr 319/24). Z tej perspektywy, odmowa pozytywnego zaopiniowania, z uwagi na niezgodność projektu podziału nieruchomości z innymi przepisami, niż zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wadliwa (przedwczesna). Niezgodność taka (o ile faktycznie by wystąpiła) powinna być wyrażona na dalszym etapie postępowania tj. przy wydaniu decyzji o odmowie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Odnosząc się zaś merytorycznie do stanowiska organu, wskazać należy, że przepis, na który organ ten się powołuje, jakoby wykazujący sprzeczność projektu podziału z przepisami tj. § 7 ust 7 Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 219 (dalej; rozporządzenie), przeciwnie niż wywodzi to organ, dopuszcza możliwość podziału nieruchomości składającej się z większej niż jedna działek ewidencyjnych. Przepis ten stanowi, że w przypadku połączenia działek ewidencyjnych lub podziału nieruchomości składającej się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się kolejnymi liczbami naturalnymi po najwyższym wykorzystanym numerze działki ewidencyjnej w obrębie ewidencyjnym. Regulacja ta wskazuje jak numerować działki ewidencyjne, jeżeli przedmiotem podziału jest nieruchomość składająca się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych, a nie zapisem wykluczającym dokonanie takiego podziału. Podkreślić należy, że przedmiotem podziału, o którym mowa w art dział III rozdział 1 ustawy jest nieruchomość gruntowa a nie działka ewidencyjna. Zgodnie z art 46 § 1. K.c. nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Zgodnie natomiast z art 3 pkt 3 ustawy, działka gruntu to niepodzielona, ciągła część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość nieruchomości gruntowej. Nieruchomość w rozumieniu art art 46 § 1. K.c. składa się z jednej lub wielu działek gruntowych (ewidencyjnych). W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r. II CKN 1306/00 wskazano, że dwie niezabudowane działki gruntu graniczące ze sobą i należące do tego samego właściciela, dla których jest prowadzona jedna księga wieczysta, stanowią - w rozumieniu art. 46 § 1 k.c. - jedną nieruchomość gruntową. Wskazać można też pogląd prawy wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2017 r. II OSK 460/17 w którym wskazano, że pojęciu "nieruchomość gruntowa" zawartej w ustawie o gospodarce nieruchomościami należy nadać również znaczenie, które wynika z definicji zawartej w art. 46 § 1 k.c., co oznacza, iż nieruchomość gruntowa obejmuje jedną lub więcej działek gruntu należących do tego samego właściciela, przy czym działki te nie muszą ze sobą sąsiadować, powinny być natomiast wpisane do tej samej księgi wieczystej. Natomiast termin "działka gruntu" zdefiniowany w art. 4 pkt 3 u.g.n., nie jest tożsamy z pojęciem nieruchomości gruntowej, która może składać się z oddalonych od siebie części gruntu. Pojęcie działki gruntu w rozumieniu u.g.n. należy odnieść do działki ewidencyjnej. Podobny pogląd wyrażono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2020 r. II SA/Kr 1067/19 w którym wskazano, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Natomiast działka jest pojęciem odrębnym od pojęcia nieruchomości. Działka jest jednostką geodezyjną, oznaczającą obszar gruntu oznaczony na mapie ewidencyjnej granicami, numerem, powierzchnią, rodzajem użytkowania i klasy gruntu. Działka może stanowić samodzielną nieruchomość jako przedmiot własności albo wraz z innymi działkami wchodzić w skład większej nieruchomości, obejmującej kompleks działek. W ocenie sądu, brak aktualnym stanie prawnym przepisów, które by zabraniały podziału nieruchomości składającej się z więcej niż jednej działki gruntowej (ewidencyjnej), lub też nakazujących łączyć działki ewidencyjne wchodzące w skład tej samej nieruchomości (objętych tą samą księgą wieczystą) przed jej podziałem, ani też nakazującą dokonywania podziału nieruchomości w zgodzie z granicami działek ewidencyjnych. Tak postępowanie podziałowe jak i scaleniowe dotyczą nieruchomości. Nie należy kwestii dotyczących podziału czy scalenia odnosić do działek ewidencyjnych, ale do nieruchomości, która może ale nie musi składać się z jednej działki ewidencyjnej. Jeżeli przedmiotem podziału jest nieruchomość składająca się z dwóch lub więcej działek ewidencyjnych, przepis § 7 ust 7 rozporządzenia, wskazuje w jaki sposób nadać numerację nowo wydzielonym działkom ewidencyjnym, ale podziału takiego nie wyklucza (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2020 r. II SA/Rz 1000/20. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c a także 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.