II SA/Kr 111/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w niepełnym wymiarze wynosi 931,37 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom oraz nieruchomość wielkości 17 arów na której stoi dom we współwłasności z T. i J. S.. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. B. podniosła, iż nie stać jej na ponoszenie kosztów sądowych, ani pełnomocnika z wyboru z uwagi na niski dochód. Miesięczne wydatki wnioskodawczyni przedstawiają się następująco: 204,60 zł energia elektryczna, 149,90 bilet miesięczny do pracy, 30 zł telefon, 15 zł woda, 9 zł sortowane śmieci, 50 zł leki, 50-70 zł środki czystości, a także usługi ksero w związku z licznymi sprawami administracyjnymi. Pozostała część dochodów przeznaczana jest na skromne życie. Do wniosku skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: biletu miesięcznego na kwotę 149,90 zł, czterech blankietów opłat za energię elektryczną (terminy płatności od października 2014 roku do stycznia 2015 roku) opiewających na kwoty: 85,96 zł - jeden i 204,60 zł pozostałe, faktury z dnia 9 grudnia 2014 roku za wodę na kwotę 43,09 zł, informacji UMiG z dnia 27 stycznia 2014 roku o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi, faktury z dnia 1 lutego 2015 roku za papier ksero na kwotę 9,49 zł, faktury z dnia 25 stycznia 2015 roku za leki na kwotę 18,49 zł oraz decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 14 stycznia 2015 roku w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie strona skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Z oświadczenia strony i przedłożonych przez nią dokumentów źródłowych wynika, że sytuacja finansowa skarżącej nie jest łatwa. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest wynagrodzenie za pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy w wysokości 931,37 zł. Uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej, pokrycie kosztów jej utrzymania i leczenia. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W obecnej sytuacji finansowej nie jest ona zatem w stanie pokryć kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie. W powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.