II SA/Kr 1116/19
WyrokWSA w Krakowie2019-11-06
Skład orzekający: Magda Froncisz, Beata Łomnicka, Agnieszka Nawara - Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia może zostać uchylone, jeśli zażalenie zostało złożone przed wnioskiem o przywrócenie terminu, ale wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia narusza prawo. Pomimo że skarżąca nie złożyła zażalenia jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, to zażalenie zostało złożone przed wnioskiem, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie. Sąd podzielił pogląd orzecznictwa, że wymóg jednoczesnego złożenia wniosku i czynności procesowej może być traktowany elastycznie, zwłaszcza gdy czynność została już dokonana.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta T. negatywnie opiniujące wniosek o zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Kolegium uznało, że skarżąca nie spełniła wymogu jednoczesnego złożenia zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu, gdyż najpierw złożyła zażalenie, a dopiero później wniosek. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów k.p.a., w tym art. 58 i 59, twierdząc, że spełniła wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu, a orzecznictwo dopuszcza późniejsze złożenie wniosku o przywrócenie terminu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magda Froncisz SWSA Beata Łomnicka SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesieni zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
Burmistrz Miasta T. postanowieniem z dnia 25 marca 2019 r. Nr [...] negatywnie zaopiniował wniosek w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów dla Firmy Handlowo-Usługowej "[...]" H. A. B. z siedzibą w N. .
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2019 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - po rozpatrzeniu wniosku H. B. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na opisane wyżej postanowienie -działając na podstawie art. 43, art. 58 oraz art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.
W uzasadnieniu tego postanowienia Kolegium wskazało, że postanowienie organu l instancji doręczono H. B. w dniu 2 kwietnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał dnia 9 kwietnia 2019 r. Tymczasem H. B. złożyła zażalenie 10 kwietnia 2019 r., a więc po upływie terminu. Następnie dnia 29 kwietnia 2019 r. nadały w polskiej placówce pocztowej pismo, w którym zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia.
Dalej wskazano, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. istnieją cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by organ administracji przywrócił termin do dokonania danej czynności: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, dla której był określony termin.
Przywrócenie terminu jest uzależnione m.in. od złożenia jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu i samego zażalenia. W przedmiotowej sprawie H. B. najpierw złożyła zażalenie, a po kilkunastu dniach wniosek o przywrócenie terminu. To oznacza, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. B., zarzucając mu naruszenie następujących przepisów, które miało wpływ na wynik sprawy:
a) art. 58 § 1 i § 2 w zw. z art. 59 § 2 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia
terminu do złożenia zażalenia z uwagi na fakt, iż akarżąca nie złożyła zażalenia
jednocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, tylko
najpierw złożyła zażalenie, a dopiero później wniosek o przywrócenie terminu, w
sytuacji gdy skarżąca spełniła wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu do
złożenia zażalenia, zaś zgodnie z obowiązującym orzecznictwem dopuszczalne jest
dopełnienie czynności, w stosunku do której uchybiono terminowi i w dalszej kolejności
wystąpienie z żądaniem przywrócenia terminu:
b) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nierozpatrzeniu całego
materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz jego dowolną ocenę, w
szczególności niewzięcie pod uwagę, iż skarżąca spełniła wszystkie przesłanki do
przywrócenia terminu do złożenia zażalenie, tj. złożyła wniosek o przywrócenie terminu
do złożenia w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia dowiedzenia się o uchybieniu
terminu, załączając do niego odpis zażalenia, a także uprawdopodobniła w treści
wniosku brak winy w uchybieniu terminu, co winno skutkować uwzględnieniem wniosku
o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia;
c) art. 8 k.p.a. w zw. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonego postanowienia z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń oraz
brak sprecyzowania w treści uzasadnienia i wykazania, z jakich rzeczywiście powodów SKO odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.
Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sprawa niniejsza została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. póz. 1302 z późn. zm.)- dalej zwanej p.p.s.a.
Zaskarżone postanowienie ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy. W konsekwencji powyższego i kognicja Sądu ogranicza się jedynie do analizy zgodności z prawem rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przywrócenia ww. terminu, tj. prawidłowości i zasadności oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., do których należą: uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy wnioskodawcy, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz jednoczesne dopełnienie czynności, dla której określony był termin.
Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 Kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Przepis art. 58 wymaga równoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz dokonania określonej czynności procesowej, jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych ,wymóg ten jest traktowany w dość elastyczny sposób. Dla przykładu, w tezie drugiej wyroku NSA z 27 sierpnia 1999 r. (IV SA 1758/97, LEX nr 47876) stwierdzono, że brak równoczesnego złożenia prośby o przywrócenie terminu i odwołania nie uzasadnia nierozpoznania prośby o przywrócenie terminu, zwłaszcza w sytuacji, gdy w dacie złożenia prośby o przywrócenie terminu odwołanie zostało już złożone (Przybysz Piotr Marek. Art. 58. W: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany. System Informacji Prawnej LEX, 2019.) Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie organu l instancji w dniu 10 kwietnia 2019 r. (data nadania przesyłki poleconej), a następnie w dniu 29 kwietnia 2019 r. (data nadania przesyłki poleconej) wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Oznacza to, że w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu zażalenie zostało już złożone, a nawet wpłynęło do organu, zatem nie było potrzeby składania go ponownie.
SKO w K. ponownie rozpoznając sprawę będzie zobowiązane przyjąć, że warunek "jednoczesnego dopełnienie czynności, dla której określony był termin" został w niniejszej sprawie zachowany. W konsekwencji organ obowiązany będzie do
zbadania czy spełnione zostały przez skarżącą pozostałe przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, czego dotychczas nie uczynił.
Wobec powyższego zaskarżone postanowienie zostało uchylone na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt. II wyroku na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 597 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez skarżących wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. póz. 1800 z późn. zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. l.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2016 r. póz. 1827).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło