II SA/Kr 1120/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2009 r. sprawy ze skargi R.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji; skargę oddala Starosta B. postanowieniem z dnia 21.04.2009r. znak [....] , wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, póz. 717 z późn. zm.), art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261 póz. 2603 z późn. zm.), art. 3 ust.1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. z 2004 r, Nr 121 póz. 1266 z późn. zm.) oraz art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa (Dz. U z 2000 r., Nr 98 póz. 1071 z późn. zm.) uzgodnił pozytywnie lokalizację zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa zaplecza administracyjno -magazynowego usług budowlanych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i komunikacyjną o powierzchni poniżej 1,00ha" na działkach oznaczonych nr [....] i nr [....] położonych w obrębie ewidencyjnym [....] (gmina.....), zgodnie z lokalizacją przedstawioną na załączniku graficznym pn. "Załącznik nr 1 do projektu decyzji [....] ". W uzasadnieniu organ l instancji podał, że sprawa dotyczy uzgodnienia inwestycji w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych wykorzystywanych na cele rolne i leśne. Na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami definiującej pojęcie "nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne" uzgadniając lokalizację inwestycji organ l instancji stwierdził na podstawie danych z wypisu ewidencji gruntów i budynków dołączonym do akt sprawy, że planowana budowa będzie prowadzona w obrębie ewidencyjnym S. na działkach: nr [....] o pow. 0,56 ha, obejmującą klasoużytek RV oraz użytki dr,N oraz nr [....] o pow. 0,32 ha , obejmującą kłasoużytek RV oraz użytek dr. Ze względu na klasę gruntu i jego przydatność do produkcji rolnej uznano, iż planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na cel ochrony gruntów. Powołując się na art. 3 ust.1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych regulującej zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych, gdzie jest jednoznacznie określone, że ochrona tych gruntów polega między innymi na ograniczeniu przeznaczenia ich na cele nierołnicze lub nieleśne, organ l instancji podkreślił, że wedle art. 6 ust. 1cyt. ustawy na cele nierołnicze i nieleśne można przeznaczyć przede wszystkim grunty oznaczone w l ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Zważywszy na fakt, że wnioskowana inwestycja będzie zlokalizowana na gruntach o niskiej klasie bonitacyjnej, zlokalizowanych wzdłuż drogi gminnej organ l instancji orzekł o uzgodnieniu planowanej inwestycji. Zażalenie na opisane wyżej postanowienie, za pośrednictwem Starosty B., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. złożył R.R. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i nie uzgodnienie lokalizacji przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Żalący się zarzucił między innymi, że planowana inwestycja jest szkodliwa i spowoduje pogorszenie stanu środowiska, jak również wpłynie na zdrowie ludzi. Po wtóre według skarżącego zaskarżone postanowienie winno zostać poprzedzone opinią właściwej Izby Rolniczej. Podniósł też, że planowana inwestycja nie spełnia wymagań w zakresie odległości od zabudowy mieszkaniowej występującej na działkach sąsiednich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia 3.06.2009r, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa (Dz.U z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.), art. 53 ust.4 pkt 6 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. nr 80, poz.717 z późn. zm.) oraz art.2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz.856 z późn. zm.) i § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych ( DZ.U. z 2003 r. nr 198, póz. 1925) utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ odwoławczy uznał, że zaskarżone postanowienie organu l instancji zostało wydane prawidłowo. Organ wskazał, że klasa gruntu i jego przydatność do produkcji rolnej każą uznać, iż planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na cel ochrony gruntów przede wszystkim dlatego, iż planowana inwestycja będzie ulokowana na gruntach o najniższej przydatności produkcyjnej. W art. 3 ust. 1 pkt 1 o ochronie gruntów rolnych i leśnych wskazano, że ochrona gruntów rolnych polega na ograniczeniu przeznaczenia ich na cele nierolnicze lub nieleśne to jednak, z czym również zgadza się organ odwoławczy, w/w grunty mają niską przydatność dla produkcji rolnej, a dodatkowo znajdują się one w sąsiedztwie drogi gminnej, co każe preferować ten teren dla inwestycji innych niż rolnicze. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez R.R. organ odwoławczy wskazał, że przepisy prawa nie wymagają, aby starosta orzekając w przedmiocie opinii co do treści decyzji o warunkach zabudowy, konsultował swoje stanowisko z izbą rolniczą. Za nietrafny uznano także zarzut, iż organ winien "zbadać" czy inwestor posiada inne grunty stanowiące nieużytki rolne. Stwierdzono bowiem, że to inwestor decyduje, gdzie chce realizować inwestycję, a organ jest zobowiązany do zbadania, czy wskazana przez wnioskodawcę inwestycja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Co do zarzutu negatywnego wpływu planowanej inwestycji na środowisko i zdrowie ludzi organ odwoławczy wskazał, że na obecnym etapie postępowania jego celem jest ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja możliwa jest do realizacji ze względu na ochronę gruntów rolnych. Na tym etapie postępowania brak jest podstaw do badania tego, czy inwestycja jest zgodna z wymogami ochrony środowiska. Warunki w tym zakresie będą mogły zostać zawarte w ewentualnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Odnosząc się do zarzutów kwestionujących lokalizację i sposób zagospodarowania terenu organ wskazał, iż celem postępowania prowadzonego przez Starostę [....] nie jest przesądzanie o możliwości realizacji inwestycji z punktu widzenia przepisów z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - na obecnym etapie postępowania celem jest ustalenie czy przedmiotowa inwestycja będzie miała negatywny wpływ na grunty rolne. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł R.R. , domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez nie uzgodnienie pozytywne lokalizacji przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego bądź ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak również postanowienia Starosty [....] z dnia 21 kwietnia 2009r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Pierwszy podniesiony w skardze zarzut dotyczy kwestionowania, że wybór terenu pod inwestycje jest wyłączną sprawą wnioskodawcy. Skarżący uważa, że przepisy prawa nakładają na organ obowiązek uwzględnienia przy dokonywaniu rozstrzygnięcia tego, czy dana inwestycja jest racjonalna z uwagi na istnienie możliwości realizacji inwestycji na innych gruntach. Po wtóre skarżący podniósł, iż organ naruszył art. 6 ust 1 i 2 oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych stanowiących, że przy budowie obiektów związanych z działalnością przemysłową, należy stosować takie rozwiązania, które ograniczają skutki ujemnego oddziaływania na grunty, poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie. Dlatego zdaniem skarżącego niedopuszczalnym jest realizowanie planowej inwestycji w terenie rolniczym i zabudowy mieszkalnej, w miejscu, które może negatywnie oddziaływać na grunty sąsiednie, czyniąc je niezdolnym do użytku rolnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie ze względu na to, że zarzuty skargi są nieuzasadnione i w większości przedwczesne na tym etapie postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu. Działka nr [....] oraz działka nr [....] , które objęte są wnioskiem, sąsiadują z działkami, które stanowią grunty rolne klasy RV. Tak więc teren inwestycji znajduje się na obszarze, gdzie znajdują się grunty o najniższej klasie bonitacyjnej, co czyni nieuzasadnionym zarzut skarżącego, iż nie przeprowadzono postępowania w zakresie ustalenia jakiej klasy bonitacyjnej są grunty znajdujące się na danym terenie. Z mapy przedstawiającej teren inwestycji, jak i teren działek sąsiednich wynika, że są to grunty rolne RV. Mając na uwadze przepisy art. 3 ust.1 i art. 6 ust.1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz fakt, że inwestycja planowana jest na gruntach o niskiej klasie bonitacyjnej zlokalizowanych wzdłuż drogi gminnej Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela ocenę organów, że klasa gruntu i jego przydatność do produkcji rolnej pozwalają uznać, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na przedmiotowy grunt, a zatem brak było podstaw do odmowy wydania pozytywnego uzgodnienia lokalizacji ww. zamierzenia inwestycyjnego. Co do zarzutu naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stwierdzić należy, że nie jest on zasadny, gdyż jak słusznie podniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze planowana inwestycja nie dotyczy działalności przemysłowej, ale usługowo - handlowej (budowy zaplecza administracyjno -magazynowego usług budowlanych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i komunikacyjną), podczas gdy regulacja art.6 ust.2 cyt. ustawy dotyczy budowy, rozbudowy,...obiektów związanych z działalnością przemysłową. Przede wszystkim należy podkreślić zgadzając się z przedstawionym w zaskarżonym postanowieniu stanowiskiem SKO w T., że celem niniejszego postępowania jest ustalenie przez Starostę [....] , czy przedmiotowa inwestycja jest możliwa jedynie ze względu na ochronę gruntów rolnych, co oznacza, że poza zakresem tego postępowania pozostają kwestie wynikające z dobrego sąsiedztwa, odległości czy też ochrony środowiska. Prawidłowo więc SKO stwierdziło, że organ l instancji nie mógł rozstrzygać o kwestiach należących do kompetencji innego organu. Sąd wobec nie stwierdzenia w przedmiotowej sprawie naruszenia przepisów postępowania ani też prawa materialnego, uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.