II SA/Kr 1125/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie : WSA Mariusz Kotulski (spr) WSA Grażyna Firek Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2005r. sprawy ze skargi J.P. i J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 1 marca 2001r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala II SA/Kr 1125/01 UZASADNIENIE Inwestor J.Z. złożył w dniu 30.11.2000r. wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na istniejącym przyziemiu na działce nr [...] w O. W toku postępowaniu swoje zastrzeżenia w piśmie z dnia 11.12.2000r. do planowanej inwestycji wniósł J.P. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] grudnia 2000r., nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji stwierdził, że nieruchomość objęta wnioskiem położona jest w terenach oznaczonych symbolem [...] - tereny rolne, gdzie dopuszcza się realizację inwestycji w konsekwencji projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego oraz przepisami szczegółowymi. Od decyzji tej odwołanie wnieśli J.P. i J.P. , którzy podnieśli, iż sprawa winna być zamknięta "odmową zezwolenia na dalszą budowę nielegalnego budynku, który winien być przeznaczony do rozbiórki." Wskazali także, iż poprzednie decyzji organów I i II instancji ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zostały uchylone przez NSA wyrokiem z dnia 27.09.2000r. Również decyzje organów I i II instancji zawierające pozwolenie na budowę na działce nr [...] uchylił NSA wyrokiem z dnia 29.09.1999r. Zarzucili, że decyzja "w sposób grabieżczy pozbawia nas własności, jak również narusza nasze prawa i interesy." Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Nowy Targ (wieś Obidowa) zatwierdzonego uchwałą nr XVII/92/92 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 4.03.1992r. (Dz.U. Woj. Nowosądeckiego z 1992r., nr 12, poz.137 z późn. zm.). Odnośnie zarzutów odwołujących się Kolegium stwierdziło, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego ze swej istoty nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. "Dodać przy tym należy, że zgromadzone w sprawie dowody, w tym wyrys z mapy ewidencyjnej l :2880 a także mapa 1:500 dla celów projektowych nie potwierdzają zarzutu, jakoby działka wnioskodawcy nr [...] nie miała dostępu do drogi publicznej, bowiem działka nr [...] według mapy sytuacyjno-wysokościowej istotnie stanowi drogę dojazdową, natomiast według wyrysuj z ewidencji gruntów droga ta pozostaje we władaniu Urzędu Gminy. Skarżący nie przedstawił zaś w tej kwestii innych dowodów. Jest przy tym oczywiste, że wnioskodawca ubiegając się o pozwolenie na budowę obowiązany będzie do udokumentowania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym także wykazania posiadania dostępu do drogi publicznej." Nie zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium J.P. i J.P. (zwani dalej skarżącymi), wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wpłynęła w dniu 29.05.2001 r., (nadana przesyłką poleconą w dniu 28.05.2001 r. w Urzędzie Pocztowym ). W uzasadnieniu skargi podnoszą, iż sprawa winna zakończyć się odmową wydania "zezwolenia kontynuowania nielegalnej budowy na dz. [...], jak również błędnego mniemania do dz. [...], która miała by stanowić drogę dojazdową i prowadzenie po niej przyłączy." W konsekwencji wnoszą o wyjaśnienie co do dz. [...] oraz "o wydanie nakazu rozbiórki nielegalnej budowy na dz.[...] co miało by zakończyć sprawę". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powtarzając motywy swojego rozstrzygnięcia. Skarżący w swoim piśmie procesowym z dnia 10.04.2001r. wnieśli o wydanie nakazu rozbiórki nielegalnej budowy, wydelegowanie geodety wojewódzkiego, celem sprawdzenia w terenie czy działka nr [...] była kiedykolwiek i czy jest drogą dojazdową do działki nr [...], wydania właściwego orzeczenia co do działek gminnych, gdyż wpisy hipoteczne jeszcze istnieją, a względem urzędów podjęcia postępowania celem ich rozwiązania. W kolejnym piśmie z dnia 4.03.2005r. skarżący ponownie podnoszą, iż "wnioskodawca nie dysponował żadnym wyrokiem pozwalającym na wydanie decyzji dot. budowy na dz. [...]. Ta sprawa była już rozpatrywana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i zakończyła się wyrokami uchylającymi decyzje I i II instancji. Wtedy wnioskodawcą był ojciec - S.Z. . W obecnej sprawie ojca zastąpił syn - J.Z. . Planem zagospodarowania przestrzennego w miejscu konfliktowym objęty jest teren równy, który mieści się w pasie od drogi publicznej po stok góry. Poszerzenie tego pasa do 100m na stoki góry dla potrzeb innych mieszkańców wsi nie jest realne, tak jak robi się to dla sołtysa. Dz. [...] ([...]) nie jest żadną drogą prowadzącą do dz.[...], ani też własnością gminną. Dowodem tego jest postanowienie Sądu Rejonowego w N. Wydział I Cywilny z dnia [...].2002r. oraz postanowienie Sądu Okręgowego N. z dnia [....]2003r., jak również mapa biegłego sądowego P.S. " W konsekwencji ponownie wnosząc uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i wydanie nakazu rozbiórki nielegalnej budowy oraz zabranie przyłączy z ich działek. Dodatkowo w piśmie z dnia 30.09.2005r. podtrzymując swoje wcześniejsze wnioski podnoszą, że "w aktach spraw od roku 1997 znajduje się wypis z rejestru gruntów w wyraźnym określeniem km:4 - cztery, numerem dz.[...] i po wierzchnią 3 5 64 m. (...) Natomiast mapa zasadnicza do celów budowlanych obrazująca dz.[....] - P .Ż. jest wyrysem z km:2 - dwa. (...) Dz. [...] nie mogła być objęta planem zagospodarowania przestrzennego ze względu na brak dostępu do drogi publicznej i położenie na bystrym stoku góry." Natomiast uczestnik postępowania S.Z. piśmie procesowym z dnia 1.03.2005r. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że nie wnosi ona żadnych nowych okoliczności merytorycznych i prawnych. "Kwestia istnienia drogi dojazdowej została wyjaśniona w postępowaniu administracyjnym w sposób nie budzący wątpliwości. Oprócz aktualnego wyrysu z klauzulowanej mapy ewidencyjnej przeprowadzono komisyjne oględziny terenu i sporządzono opinię geodezyjną, w której opisano przebieg drogi dojazdowej (...), z której zresztą korzystają także J. i J. P. Inwestycja na działce nr [...] jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a projekt zabudowy uwzględnia wszystkie warunki techniczne. Skarżący nie wskazali w swym piśmie żadnego parametru technicznego, bądź przepisu, który zostałby naruszony. (...) Jedyny dojazd do budynku mojego syna J.Z. prowadzi droga wspólna Ż. i P. , którą według postanowienia Sądu Rejonowego w N. , następnie Sądu Okręgowego w N. stanowi działka [...]." Zgodnie z brzmieniem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny jest upoważniony jedynie do kontroli zgodności z prawem zaskarżonych do niego aktów (art.l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r., Dz.U. nr 153, poz. 1269 prawo o ustroju sądów administracyjnych) i dlatego kontroli sądu podlega wyłącznie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego , tryb jej wydania oraz zastosowane przy jej wydawaniu przepisy prawa. Poza kontrolą sądu, jego badaniem i zakresem orzekania leżą wszelkie inne zarzuty, argumenty i żądania skarżących dotyczące wydania nakazu rozbiórki nielegalnej budowy na działce nr [...] w O. j wydelegowanie geodety wojewódzkiego, celem sprawdzenia w terenie czy działka nr [...] była kiedykolwiek i czy jest drogą dojazdową do działki nr [...], wydania właściwego orzeczenia co do działek gminnych, gdyż wpisy hipoteczne jeszcze istnieją, a względem urzędów podjęcia postępowania celem ich rozwiązania, a także zabrania przyłączy z ich działek. Prawo administracyjne jako część prawa publicznego zawiera niejednokrotnie ograniczenia praw obywateli. Dlatego też ograniczenia takie muszą być interpretowane wąsko. Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. z 1999r. Dz.U. nr 15, poz.139 z późn. zm.) wprowadziła ograniczenia w swobodnym kształtowaniu sposobu zagospodarowania terenu przez właścicieli oddając tę kwestię w ręce organu stanowiącego gminy. Zatem wszelka zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonywaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, z wyjątkami wskazanymi w ust.2 art.39 cyt. ustawy. Decyzję ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art.40 ust. l cyt. ustawy), a co więcej nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego podstawowym działaniem organów administracji publicznej w tym zakresie jest porównanie planowanej inwestycji z zapisami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na tym obszarze. Plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje wszystkie nieruchomości (działki) położone na obszarze objętym tym aktem planistycznym. W tym kontekście bezpodstawny jest zarzut skarżącego, że działka inwestora nie mogła być objęta planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż nie ma dostępu do drogi publicznej. W tym miejscu wskazać należy (co podnosił zresztą sam skarżący), iż Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 27.09.2000r., sygn. akt II SA/Kr 973/98 uchylił decyzję SKO z dnia [...].1998r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy N. w której ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji - budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w O. (rodzaj inwestycji oraz miejsce jej realizacji są tożsame z rodzajem inwestycji i miejscem realizacji wynikającymi z decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] grudnia 2000r. utrzymanej w mocy przez zaskarżoną decyzję SKO w N. z dnia [...] 03.2001 r.) W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku Sąd jednoznacznie stwierdził, iż skargą uznać należy za zasadną, ale nie z przyczyn wskazanych przez skarżących. Uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nastąpiło wyłącznie ze względu na brak określenia okresu ważności decyzji. "Kwestia istnienia drogi do działki dla której ustala się warunki zabudowy nie powinna pozostawać w sferze zainteresowań organu wydającego decyzję. Sprawa ta jest badana w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Nie można również zgodzić się z zarzutem, .że zamierzona inwestycja narusza prawa skarżących." W konsekwencji stwierdzić należy, iż już w wyroku z dnia 27.09.2000r. NSA przesądził zgodność inwestycji tożsamej, z tą która aktualnie jest przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym na terenie Gminy N. Również w przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się sprzeczności pomiędzy planowaną inwestycją a postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podnieść także należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajdują się: wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 km.2 z 1997r. oraz mapa dla celów projektowych z 8.09.2000r., na której zaznaczono przebieg drogi po działkach nr [...] i [...]. Również na szkicu sporządzonym przez biegłego sądowego J.S., , na który to szkic powołuje się skarżący, widoczny jest przebieg drogi gruntowej (żwirowej) łączącej położone przy niej działki z drogą publiczną. Jedyną istotną różnicą wynikająca z porównania mapy i wyrysu znajdującego się w aktach sprawy oraz szkicu jest oznaczenie numeracji działki, po której przebiega droga -na wyrycie z mapy ewidencyjnej oraz na mapie do celów projektowych znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy działka ta ma nr [...], gdy tymczasem na szkicu biegłego S. jest to nr [...] i [...]. Jeżeli zatem wystąpił (w dalszym ciągu istnieje?) błąd w prawidłowym oznaczeniu działki na mapie ewidencyjnej skarżący winien, we własnym dobrze pojętym interesie, wystąpić do właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów oraz dokumentację geodezyjną o sprostowanie istniejącego błędu, tak by ewentualnego błędu w przyszłości nie powielać. Jednak ani postępowanie administracyjne zmierzające do wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ani tym bardziej postępowanie sądowoadministracyjne nie służą wyjaśnianiu i prostowaniu ewentualnych błędów w oznaczeniu działek zaistniałych w ewidencji gruntów i dokumentacji geodezyjnej. Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja była prawidłowa, a jej wydanie nastąpiło na podstawie oraz w ramach obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw o uwzględnienia skargi na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) orzeczono o jej oddaleniu.