II SA/Kr 1127/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i M.S. na czynności Urzędu Gminy w G. i Starostwa Powiatowego w M. postanawia skargę odrzucić W dniu 22 kwietnia 2002 r. J. i M.S. wnieśli bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na czynności Urzędu Gminy w G. i Starostwa Powiatowego w M. polegające na dokonaniu podziału działki nr "1" stanowiącej własność Skarbu Państwa. Niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z art. 3 cyt. ustawy wynika, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Owa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje natomiast, zgodnie z § 2 art. 3 cyt. ustawy, orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Czynności określone w skardze nie mieszczą się w kategorii aktów lub czynności określonych w przytoczonym przepisie art. 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto skarga dotyczy działań Urzędu Gminy w Gołczy i Starostwa Powiatowego, a więc zorganizowanego zespołu osób przydanych organowi administracyjnemu do pomocy w wykonywaniu jego funkcji, a nie czynności i aktów organu administracyjnego, a tylko takie podlegają zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pośrednio z treści skargi wynika, że skarżący nie zgadzają się z decyzją Wójta Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2001r., znak: [...] zatwierdzającą m. inn. projekt podziału działki o nr "2" we wsi T. (skarżący podają że chodzi o działkę nr "1"). Jednakże nawet przy przyjęciu, że skarga dotyczy tej właśnie decyzji, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest wyczerpanie toku instancji, co oznacza, że prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie na taką decyzję, która została wydana na skutek rozpatrzenia odpowiedniego środka odwoławczego wniesionego przez uprawniony podmiot. Tymczasem decyzja Wójta Gminy G. z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak: [...] jest decyzją pierwszej instancji, na którą zgodnie z art. 127 k.p.a. przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z natury swej decyzja ta nie mogła więc zapaść w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.