II SA/Kr 1128/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], sygn. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: skargę odrzucić postanowienia z dnia 25 lutego 2008 r. W dniu [...] października 2007 r. B. S., reprezentowana przez radcę prawnego E. P. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], sygn. [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Skarga nie została opłacona. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] października 2007 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu B. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu [...] listopada 2007 r. radca prawny E. P. nie przedłożyła stosownego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca się je bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193) od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym pobiera się wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w wysokości 100 zł. Jednocześnie art. 58 § 1 pkt 3 przewiduje odrzucenie skargi przez sąd w sytuacji gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.