II SA/Kr 1128/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie WSA Ewa Rynczak / spr. / Krystyna Daniel Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2011 r. sprawy ze skargi S.P. na niewykonanie wyroku w sprawie IISAB/Kr 140/10 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. I. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywnę w wysokości 2.000 / dwa tysiące / złotych za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt IISAB/Kr 140/10 II. stwierdza, że niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt IISAB/Kr 140/10 miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. na rzecz skarżącego S.P. kwotę 200 / dwieście / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania S.P. złożył w dniu 18 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 16 grudnia 2010r., sygn. akt II SAB/Kr 140/10, uwzględniającego skargę na bezczynność. W uzasadnieniu podał, że na terenie OSP w T. odbywają się imprezy co powoduje uciążliwy dla niego i otoczenia hałas. W uzasadnieniu skargi podał, że wskazanym wyrokiem nakazano PINB w W. wydanie w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego rozstrzygającego wniosek skarżącego z dnia 18 czerwca 2010r. dotyczący samowolnej zmiany sposobu użytkowania wiaty przez OSP T. w T. zlokalizowanej na działce gruntowej nr 1 . Kolejno w dniu 3 stycznia 2011 r. (data wpływu do organu ta sama), a następnie w dniu 13 kwietnia 2011 r. (data nadania pocztą) skarżący wezwał organ do zastosowania się do zapadłego wyroku, jednakże do dnia sporządzenia niniejszej skargi nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pomimo upływu terminu przewidzianego przez Sąd. Skarżący wskazał na negatywne skutki niewykonania wyroku dla skarżącego i jego rodziny i wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej przez prawo, wystąpienie przez Sąd do organów zwierzchnich nad PINB w W. z informacją o istotnych naruszeniach prawa w niniejszej sprawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając powyższe podał, że odpis wyroku wpłynął do organu w dniu 28 stycznia 2011 r. Organ ustalił aktualny krąg stron postępowania a następnie pismem z dnia 3 lutego 2011 r. poinformował skarżącego, iż w świetle art. 28 k.p.a. nie przysługuje mu przymiot strony w powyższym postępowaniu, w związku z czym nie będzie informowany o jego wynikach. Dalej organ podał w odpowiedzi na skargę, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego (w tym dokonanej w kontroli użytkowania wiaty) decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] umorzono postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w T. zlokalizowanego na dz. nr 1 w miejscowości T . Powyższa decyzja stosownie do art. 10 k.p.a. została poprzedzona zawiadomieniem stron o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Wskutek zauważonego oczywistego błędu pisarskiego postanowieniem z dnia [...].03.2011 r. znak: [...] dokonano stosownego sprostowania na stronie 1 w póz. sygn. sprawy zamiast "[...]" winno być "[...]". Ponadto na stronie 1 w sentencji decyzji zamiast "umarzam postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w T. , zlokalizowanego na dz. nr 1 w miejscowości T. " winno być: "umarzam postępowanie administracyjne w sprawie sposobu użytkowania wiaty stalowej zlokalizowanej na dz. nr 1 w miejscowości T. ". Zasądzony wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 16 grudnia 2010 r. zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego, nadano przekazem pocztowym z dnia 02.03.2011 r. pokwitowanie znajduje się w aktach sprawy [...] . Organ wskazał także, iż pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. (15.04.2011 r. - data wpływu na dziennik podawczy) S.P. wezwał do wykonania wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt. II SAB/Kr 140/10. W odpowiedzi organ poinformował skarżącego wyłącznie o sposobie załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4a § 2 art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów możliwe jest w wypadkach przewidzianych w pkt.1-4a, czyli skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia ( pkt. 1-3) oraz w innych sprawach w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt. 4 i4a p.p.s.a. Skarga jest uzasadniona. Skarżący S.P. w dniu 18.06.2011 r. złożył do tutejszego Sadu skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16.12.2010 r. sygnatura akt II SAB/Kr140/10 uwzględniającego jego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. , podając że organ do tej pory nie wykonał tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku wyżej wymienionym zobowiązał PINB w W. do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego rozstrzygającego wniosek S.P. z dnia 18 czerwca 2010 r. Odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.12.2010 r. sygnatura akt II SAB/Kr 140/10 wraz z uzasadnieniem wpłynął do PINB w W. w dniu 28.01.2011 r., a prawomocny wyrok wraz z aktami administracyjnymi w dniu 21.03.2011 r. Następnie organ podał, że ustalił aktualny krąg stron postępowania w świetle przesłanek z art. 28 kpa i stwierdził, że skarżącemu S.P. nie przysługuje przymiot strony. W związku z tym, organ pismem z dnia 3.02.2011 r. poinformował skarżącego, że nie będzie informował go o przebiegu postępowania, gdyż nie jest stroną postępowania. Organ nie wskazał konkretnie o jakie postępowanie chodzi. Skarżący wnosząc skargę do tutejszego Sądu na niewykonanie wyroku z dnia 16.12.2010 r. sygnatura II SAB/Kr 140/10 dopełnił ciążącego na nim obowiązku wezwania najpierw organu do załatwienia sprawy, w myśl art. 154 §1 p.p.s.a, a następnie złożył skargę do Sądu. Tym samym wniesiona do Sądu skarga S.P. spełniła wymóg formalny wynikający z przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, w brzmieniu nadanym przez art.2 pkt. 9 ustawy z dnia 3.12.2010r. ( Dz. U. 2011r, Nr 6, póz. 18), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z dołączonych do skargi wezwań wynika, że skarżący skutecznie wezwał organ do wykonania wyroku wezwaniem z dnia 13.04.2011 r. ( vide: ksero wezwania wraz z dowodem pocztowym nadania listu do PINB w W. i prezentatą poczty 13.04.2011 r.). Organ PINB w W. w dniu [...].02.2011 r. znak: [...] wydał decyzję na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 kpa w której cytuję: " umarzam postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej zmiany użytkowania budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w T. , zlokalizowanego na działce nr. 1 w miejscowości T. ". Decyzja ta została sprostowana z urzędu postanowieniem z dnia [...] 03.2011 r. Decyzję tę organ nadesłał na żądanie tut. Sądu (vide: decyzja z dnia [...].02.2011 r. karta [...] akt sądowych). Organ PINB w W. poinformował skarżącego S.P. pismem z dnia 5.05.2011 r. [...], że wydał decyzję w dniu [...].02.2011 r. znak: [...], że decyzja ta dotyczy też umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania wiaty stalowej zlokalizowanej na działce nr. 1 w T. i że niniejszym został spełniony wymóg wydania aktu określony w punkcie l wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.12.2010 r. sygnatura II SAB/Kr 140/10 ( vide: pismo PINB z dnia 5.05.11 r. uzupełniające odpowiedź na skargę - karta [...] akt sądowych). Oceniając stanowisko PINB w W. w tej sprawie należy stwierdzić, że jest ono sprzeczne samo w sobie i nie wynika z niego aby organ wykonał wyrok Sądu. Z jednej strony organ twierdzi, że nie rozpoznał wniosku S.P. z dnia 18.06.2010 r. bo nie uznał go za stronę postępowania, że nie brał on udziału w postępowaniu zakończonym wydaną decyzją [...].02.2011 r. znak: [...] i nie doręczał mu tej decyzji, a z drugiej strony uważa, że wydając tę decyzję wykonał nałożony na niego obowiązek . Ze wskazanej przez organ decyzji PINB z dnia [...].02.2011 r. w jej osnowie ani w uzasadnieniu nie wynika aby rozstrzygała wniosek skarżącego z dnia 18.06.2010 r. W decyzji tej przewija się wątek różnych postępowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu cytowanego wyżej wyroku z dnia 16.12.2010 r. sygnatura II SAB/Kr 140/10 stwierdził, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu ( art. 61 § 1 kpa), że organ w pierwszej kolejności winien zbadać czy podmiot domagający się wszczęcia postępowania może być uznany stronę postępowania i czy podlega on regulacji przepisom materialnego prawa administracyjnego. Sąd stwierdził też w tym wyroku, że w przypadku stwierdzenia że postępowanie nie zostało zainicjowane przez stronę, to staje się ono bezprzedmiotowe i musi być umorzone (art.105 § 1 kpa), ale w takim przypadku stanowisko organu może być poddane kontroli instancyjnej, a w dalszej konsekwencji kontroli sądowej. Stosownie do przepisu art. 154 § 2 p.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w §1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić że organ administracji publicznej - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie wykonując tego wyroku dopuścił się rażącego naruszenia prawa, ponieważ organ od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu tj. od dnia 21.03.2011 r. do dnia złożenia skargi do tut. Sądu przez skarżącego S.P. nie wykonał wyroku Sądu. Wskazania Sądu dla organu określone w uzasadnieniu tego wyroku były czytelne i nie mogły budzić żadnych wątpliwości. Samo zbadanie przesłanki formalnej wniosku w niniejszej sprawie, a więc zbadanie czy wniosek pochodzi od strony czy też nie, nie jest czynnością skomplikowaną ani czasochłonną, a poza tym organ nie miał żadnych przeszkód aby wykonać ten wyrok tut. Sądu. Skoro organ nie wydał w ogóle aktu administracyjnego to tym samym pozostawał w bezczynności, o czym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów W ocenie Sądu orzeczona wysokość grzywny 2.000 zł jest adekwatna do wyżej ustalonych okoliczności sprawy i uchybień organu. Wysokość orzeczonej grzywny spełnia też funkcję dyscyplinujące- restrykcyjną po to, aby organ wykonał bez zwłoki nałożony na niego w wyroku obowiązek. Poza tym organ nie rozpoznając wniosku skarżącego naruszył zasadę postępowania administracyjnego-odnoszącą się do szybkości postępowania wyrażoną w przepisie art. 12 kpa, w myśl której organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a także naruszono zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej wyrażoną w art. 8 kpa. W związku z tym, skargę należało uznać za zasadną, a postępowanie organu jako rażąco naruszające prawo, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie l i II sentencji wyroku na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2002, Nr. 153, póz. 1270 ze zm.). O kosztach w punkcie III wyroku orzeczono na podstawie art. 200 i art. 209 ustawy p.p.s.a.