II SA/Kr 1128/16

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewody [....] z dnia 20 lipca 2016 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić wniosek J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Wojewody [....] z dnia 20 lipca 2016 r. We wniosku wnioskodawczyni oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni podała, iż pracuje, ale dochód w jakiej w miesięcznej wysokości uzyskuje. Oświadczyła jednak, iż dysponuje oszczędnościami w wysokości 10.000 zł, zgromadzonymi na rachunku bankowym. W skład posiadanego przez wnioskodawcę majątku wchodzi mieszkanie o pow. 62 m2, ½ udziału w działce o pow. 17 arów. Na uzasadnienie wniosku wnioskodawczyni podała, z uwagi na zakup mieszkania znalazła się w ciężkiej sytuacji materialnej. Wszystkie swoje oszczędności przeznaczyła ona na wkład własny do kredytu. Ponadto wnioskodawczyni cierpi na poważne schorzenie kręgosłupa, ostatnie 6 miesięcy spędziła na zwolnieniu lekarskim - co znacznie zmniejszyło jej dochody. Wnioskodawczyni we wniosku określiła również wysokość miesięcznych stałych zobowiązań i wydatków – spłata kredytu hipotecznego – rata 1.500 zł, opłaty za mieszkanie – 500 zł, rehabilitacja – 200 zł. - daje to łączną kwotę 2.200 zł. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Każdy wnosząc sprawę do sądu powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Występując z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku ( jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, ze poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu ). Zdaniem orzekającego wnioskodawczyni nie wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego zasadnicze znaczenie ma fakt, iż wnioskodawczyni posiada stałe źródło dochodu z tytułu pobieranego wynagrodzenie za pracę, majątek znacznej wartości oraz oszczędności zgromadzone na koncie bankowym. Nie jest on zatem osobą uboga, pozbawiona środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy. Posiadane oszczędności w wysokości 10.000 zł, które - bez względu na cel przeznaczenia - w sytuacji, gdy bieżące zasoby pieniężne okazałyby się niewystarczające na pokrycie kosztów – w przypadku skarżącej wpis od skargi w wysokości 500 zł – jest ona zobowiązana w odpowiedniej części przeznaczyć na ten cel. Gdyby przyjąć, że wnioskodawczyni w jej sytuacji materialnej nie może ponieść kosztów sądowych to Skarb Państwa stałby się w skali kraju kredytodawcą opłat sądowych w większości spraw sądowoadministracyjnych. Podsumowując należy zauważyć, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrywać w dwóch aspektach : z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych ( por. H. Knysiak – Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s.85). Przeprowadzona w niniejszym postępowaniu analiza nie pozwala na stwierdzenie, że strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 poz.270 ).