II SA/Kr 1131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia " [....] " w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 maja 2009 r., nr: [....] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł W dniu [....] 2009 r. Stowarzyszenie "[....] " w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 maja 2009 r., nr: [....] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W piśmie nadanym w dniu [....] 2010 r. strona skarżąca cofnęła skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec jednoznacznej treści pisma strony skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie l postanowienia. Zgodnie z art. 232 §1 pkt 1 lit a ppsa, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Skarżąca uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 232 §1 pkt 1 lit a ppsa Sąd orzekł jak w punkcie II postanowienia.