II SA/Kr 1132/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.G.-T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.J. na postanowienie Wojewody z dnia 21 września 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A.G.-T. wykonującej zawód w Kancelarii Radców Prawnych [...] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) w tym 41,40 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 19,60 zł (słownie: dziewiętnaście złotych, sześćdziesiąt groszy) tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków poniesionych w niniejszej sprawie. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] lutego 2011 roku przyznane zostało dla skarżącego M.J. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 roku skargę M.J. odrzucił. Na podstawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył do niniejszej sprawy dla M.J. pełnomocnika w osobie radcy prawnego dr A.G.-T. , wykonującą zawód w Kancelarii Radców Prawnych [...] w K. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 14 marca 2011 roku sporządził opinię w przedmiocie braku zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2010 roku. O tym fakcie radca prawny dr A.G.-T. powiadomiła skarżącego, WSA w Krakowie oraz Dziekana OIRP listami poleconymi nadanymi w dniu 21 marca 2011 roku. W dniu 13 czerwca 2011 roku do tut. sądu wpłynął wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. W piśmie procesowym radca prawny dr A.G.-T. oświadczyła, że koszty te nie zostały przez skarżącego w żadnej części uiszczone. Pełnomocnik domaga się ponadto zwrotu wydatków w kwocie 19,60 zł poniesionych w sprawie na korespondencję ze skarżącym, sądem oraz Dziekanem OIRP w K. Poniesienie wydatków wnioskodawczyni potwierdziła stosownymi dokumentami w postaci kserokopii książki korespondencyjnej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zmianami). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" tego rozporządzenia zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przysługuje pełnomocnikowi z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie takiej opinii wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Dla postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje stawka minimalna wynagrodzenia w kwocie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit "c"). Biorąc pod uwagę fakt, że radca prawny dr A.G.-T. została pełnomocnikiem M.J. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzeczenia odrzucającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia (240 zł x 75 % = 180 zł). W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach ( 180 zł x 23 % = 41,40 zł). Na podstawie §15 pkt 2 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik poniósł niezbędne wydatki w łącznej kwocie 19,60 zł na korespondencję, na dowód czego przedstawił potwierdzenia nadania przesyłek listowych. Dlatego orzekając o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego, orzekający uwzględnił także poniesione przez wnioskodawczynię niezbędne udokumentowane wydatki. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).