II SA/Kr 1135/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy skargę oddala Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., Nr: [...], znak:: [...], Prezydent Miasta K. na podstawie art. 65 ust 1 ustawy z dnia 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 2003 r. Nr 80, póz. 717 ze zm./ w zw. z art. 162 par 1 pkt 1 i art. 104 par 1 k.p.a. stwierdził z urzędu wygaśnięcie własnej decyzji Nr [...] z dnia [...]12.2010r., znak: [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działce nr 1 obr.[...], wraz z przekładką linii energetycznej i infrastrukturą techniczną na działkach nr 2 , 3, 4, 5, 6, 7 oraz wjazdem z działek nr 7, 5 obr. Jw. Na działki nr 6 , 4 obr. jw. przy ul. [...] w K", w części objętej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]". W uzasadnieniu tej decyzji, Prezydent Miasta K. powołując się na przepis art. 65 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podał, że organ który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli została wydana decyzja ostateczna o pozwoleniu na budowę. Organ stwierdził, że był z urzędu zobowiązany do zbadania czy warunki ustalone w przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy pokrywają się z ustaleniami ww. planu, obowiązującego na części terenu będącego terenem inwestycji. Po zbadaniu warunków zabudowy ustalonych w decyzji Nr [...]z dnia [...].12.2010r., w kontekście ustaleń ww. planu miejscowego, stwierdzono że ustalenia planu "[...]" są inne niż w wydanej decyzji, ponieważ określono w inny sposób warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określa przeznaczenie przedmiotowego obszaru symbolem 7ZPn, 8ZP, 7ZP, co oznacza, że jest to teren zieleni publicznej (niskiej i wysokiej), na którym zabudowa kubaturowa nie jest dopuszczalna. Organ podkreślił, że kluczowym w tej sytuacji jest określenie w jakim zakresie decyzja WZ może zostać uchylona w części, tak aby w pozostałym zakresie mogła samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. Sytuacja taka zachodzi wówczas gdy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy składa się z kilku elementów, dających się wyodrębnić, a z których każdy mógłby stanowić przedmiot rozstrzygnięcia w osobnej decyzji. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Analiza przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn. "Budowa zespołu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działce nr 1 , obr. [...], wraz z przekładką linii energetycznej, infrastruktura techniczną na działkach nr 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz wjazdem z działek nr 7 , 5 obr. jw. na działki nr 6, 4 obr. jw. przy ul. [...] w K. ", uzasadnia twierdzenie, iż istnieje możliwość stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji także w części nie objętej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie objęta ustaleniami tegoż planu działka nie może samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym, bowiem teren części działek stanowi obszar, na którym zgodnie z zamiarem inwestora powinna być zrealizowana infrastruktura techniczna obsługująca planowaną zabudowę (w tym przekładka sieci energii elektrycznej oraz wjazd). Ponieważ, jak już wcześniej stwierdzono zabudowa nie będzie możliwa, to nie będzie możliwe także wykonanie odpowiednich przyłączy i sieci doprowadzających poszczególne media. Także realizacja dojazdu z ulicy W. do poszczególnych budynków nie będzie możliwa gdyż nie jest możliwa realizacja jego części na działce nr 1 , na której zgodnie z ustaleniami planu we wskazanym miejscu przewidziana jest realizacja ciągu pieszego widokowego, a nie drogi dojazdowej. Odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na ww. decyzję Prezydenta Miasta K. wniósł M.D. zarzucając, że z zaskarżonej decyzji nie wynika z jakimi ustaleniami planu z.p. decyzja wygaszana ma być sprzeczna. Odwołujący się podkreślił też, że decyzja ustalająca warunki zabudowy została wydana już po opublikowaniu MPZP. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , decyzją z dnia [...]. 04. 2011 r., znak; [...] utrzymało w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podzielając argumentację organu pierwszej instancji podał, że uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Publikacja nastąpiła dnia 23.11.2010r., a zatem Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] obowiązuje od dnia 24. 12. 2010r. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie stała się ostateczną, a inwestor nie uzyskał także ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Kolegium podkreśliło, że brak jest możliwości w rozpatrywanym przypadku wygaszenia w części decyzji WZ z uwagi na okoliczność, że żaden element infrastruktury (technicznej i drogowej) nie stanowi zamierzenia, które mogłoby w zastanej sytuacji samodzielnie funkcjonować, a ustalenia MPZP skutkują także brakiem możliwości realizacji pozostałej niesamodzielnej części inwestycji leżącej na niewielkim obszarze leżącym poza planem, tj. działki nr: 4, 6, 5, 7 obręb [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący M.D. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego, zarzucając, że nie zostały rozpatrzone jego argumenty wskazane w odwołaniu, a nadto że organ odwoławczy nie zauważył, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy została wydana już po opublikowaniu MPZP. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy winien był wydać decyzję merytoryczną - o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania przed organem pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całej rozciągłości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z przepisem art. 3 par 1 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów postępowania - o ile naruszenie ich mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji. Przepis art. 134 par 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Zatem sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przeprowadzona w myśl powyższych przepisów kontrola zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , nie dała podstaw do jej zakwestionowania. Decyzja ta, jak również poprzedzająca ją decyzją organu pierwszej instancji odpowiadają prawu Zgodnie z przepisem art. 162 § l pkt 1 k.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W myśl przepisu art. 65 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80. póz. 717 ze zm./ -organ, który wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie w przypadkach, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji następuje w trybie przytoczonego wyżej art. 162 § l pkt 1 k.p.a. zgodnie z treścią art. 65 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem w świetle powyższej regulacji prawnej - organ administracji publicznej ma obowiązek stwierdzania wygaśnięcia decyzji, jeżeli zostaną spełnione przesłanki wskazane w art. 162 § l k.p.a. Stwierdzenie wygaśnięcia dotyczy bezprzedmiotowej decyzji i nakazane jest przez przepis prawa materialnego, (tu. art. 65 ust. l pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Bezsporną w sprawie jest okoliczność, że Uchwałą Rady Miasta K. z dnia 3 listopada 2010 r., nr [...]. Urz. Woj. [...] z dnia 23 listopada 2010 r., Nr [...]/ uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", który obowiązuje od dnia 24. 12. 2010 r. (tj. trzydzieści dni od ogłoszenia) Decyzja Prezydenta Miasta K. .z dnia [...].12. 2010 r., znak [...] ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji pn.:. "Budowa zespołu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na działce nr 1 , obr. [...], wraz z przekładką linii energetycznej i infrastrukturą techniczną na działkach nr 2, 3 , 4 , 5 , 6 , 7 oraz wjazdem z działek nr 7 ., 5 obr. jw. na działki nr 6, 4 obr. jw. przy ul. [...] w K. " została wydana przed wejściem w życie przedmiotowego planu zagospodarowania przestrzennego, co również jest bezsporne. Właśnie w takiej sytuacji organ miał obowiązek zbadać, czy ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego nie są inne niż w wydanej wcześniej decyzji (nieostatecznej) o warunkach zabudowy, zwłaszcza, że inwestor nie uzyskał ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, (okol. bezsporna). Jak wynika z obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr 1 , na której miałaby być realizowana inwestycja "Budowa zespołu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej" - znajduje się na obszarze ozn. symbolem 7ZPN -tereny zieleni publicznej niskiej, natomiast działki nr 2 i 3 położone są w obszarze ozn. symbolem 8ZP i 7ZP - tereny zieleni publicznej. Zatem ustalenia planu dla części planowanego zamierzenia inwestycyjnego są inne niż w decyzji Prezydenta Miasta K. z dn. [...]. 12. 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy. O sprzeczności tej decyzji z ustaleniami planu świadczy również prawidłowa analiza wskazanego przez organ l instancji § 25 Uchwały, a także § 26 Uchwały, z której wynika, że jako podstawowe przeznaczenie terenów pod zieleń publiczną i zieleń publiczną niską ustala się: trasy rowerowe, ciągi piesze i trasy pieszo - rowerowe, terenowe urządzenia sportowe, obiekty małej architektury; oznakowane ścieżki zdrowia. W granicach tych terenów ustalono zakaz zabudowy i zakaz zabudowy kubaturowej . W tej sytuacji trzeba stwierdzić że trafnym jest pogląd organów obu instancji o braku możliwości w rozpatrywanym przypadku wygaszenia w części decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z uwagi na okoliczność, iż żaden element infrastruktury (technicznej i drogowej) nie stanowi zamierzenia, które by mogło samodzielnie funkcjonować, a ustalenia planu miejscowego skutkują także brakiem możliwości realizacji pozostałej niesamodzielnej części inwestycji leżącej na niewielkim obszarze poza w/w planem, tj. działki nr: 4 , 6, 5 , 7 obręb [...]. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.