II SA/Kr 1135/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-06-10
Skład orzekający: Krystyna Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest dopuszczalny, gdy strona nie zgadza się z opinią wyznaczonego pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Ponowny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest bezprzedmiotowy, gdy prawo pomocy w tym zakresie zostało już przyznane i skonsumowane poprzez wyznaczenie adwokata, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd nie może wydać kolejnego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika, a ewentualne zastrzeżenia co do sposobu reprezentacji należy kierować do organów korporacji zawodowych.Stan faktyczny
Skarżąca A.K. wniosła o przyznanie uprawnień kombatanckich. Po oddaleniu jej skargi przez WSA w Krakowie, skarżąca uzyskała prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Wyznaczony adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca nie zgodziła się z tą opinią i wniosła o ustanowienie nowego pełnomocnika. Sąd umorzył postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie adwokata, uznając go za bezprzedmiotowy.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 28 czerwca 2013 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata
Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej A.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [....] stycznia 2014 roku na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła adwokata J.B.
Pełnomocnik sporządził i wniósł w dniu 11 lutego 2014 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 roku.
W dniu 27 lutego 2014 r. do sądu wpłynęło pismo skarżącej w którym wskazała, że nie zgadza się z opinią o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosła o przydzielenie jej nowego pełnomocnika, o ile jest to możliwe adwokata P.S. .
Zarządzeniem z dnia 3 marca 2014 r. poinformowano skarżącą , że wniosek o zmianę wyznaczonego pełnomocnika należy kierować do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w K.
W dniu 21 marca 2014 r. do akt sprawy zostało przedłożone pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w K. skierowane do A.K. w którym wyjaśniono skarżącej, że nie ma podstaw do wyznaczenia dla niej nowego pełnomocnika albowiem z chwilą doręczenia jej opinii adwokata o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej wygasł obowiązek świadczenia na jej rzecz pomocy prawnej .
W piśmie z dnia 31 marca 2014 r. sprecyzowanym w dniu 17 kwietnia 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz przydzielenie jej nowego pełnomocnika, o ile jest to możliwe adwokata P.S. Stan zdrowia skarżącej, jej wiek oraz niskie dochody uniemożliwiają skorzystanie z pełnomocnika z wyboru.
Postawieniem z dnia 9 maja 2014 r. Referendarz sądowy tut. sądu umorzył postępowanie w zakresie wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata.
Skarżąca A.K. wniosła sprzeciw od ww. postanowienia, argumentując, że w zaskarżonym orzeczeniu wskazano, że pełnomocnictwo nie wygasło stąd nie jest możliwe ustanowienie nowego pełnomocnika , natomiast Rada Adwokacka oraz adw. J.B. twierdzą, że pełnomocnictwo wygasło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Z treści art. 245 § 3 p.p.s.a. wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu.
Ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 stycznia 2014 r., skarżącej zostało przyznane prawo pomocy obejmującym adwokata z urzędu, którego następnie pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka we W. w osobie J.B. Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącej. Na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może zostać bowiem przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Ustanowiony adwokat z urzędu był uprawniony do reprezentowania skarżącej i podejmowania czynności w sprawie sądowej, w tym czynności po wydaniu wyroku, obejmujących sporządzenie ewentualnej skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednomyślnie wskazuje się, że jeżeli pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż nie może on wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat (radca prawny) nie spełnił jej oczekiwań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 303/13).
Wyjaśnić należy, skarżąca została prawidłowo poinformowana przez Okręgową Radę Adwokacką, że pełnomocnictwo wygasło, albowiem adwokat J.B. złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z chwilą jej wydania obowiązek świadczenia na rzecz skarżącej pomocy prawnej ustał. Tytułem przypomnienia sąd wskazuje, że w dniu 4 grudnia 2013 r. sąd oddalił skargę A.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 28 czerwca 2013 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. W toku postępowania przed sądem I instancji skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika w wyboru - adw. P.S. . W dniu 24 grudnia 2013 r. pełnomocnik odesłał do sądu odpis wyroku z uzasadnieniem informując że w dniu 19 grudnia 2013 r. stosunek pełnomocnictwa wygasł. W tym samym dniu skarżąca wniosła do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, w osobie adw. J.B. w dniu 12 lutego 2014 r., sąd wysłał do niego odpis wyroku z uzasadnieniem. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej adw. J.B. wniósł opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wyczerpująco motywując swoje stanowisko. Powyższa czynność wyczerpywała obowiązek świadczenia pomocy prawnej ze strony wyznaczonego pełnomocnika. Skarżąca konsekwentnie, w kolejnych pismach, informuje jednak sąd, że nie zgadza się ze sporządzoną opinią prawną i wnosi o ustanowienie innego pełnomocnika, mimo wyraźnych wyjaśnień, że zmiana pełnomocnika nie leży w gestii sądu. Skoro Okręgowa Rada Adwokacka nie widzi podstaw do wyznaczenia innego pełnomocnika (co oznacza, że nie ma zastrzeżeń co do prawidłowości podjętych przez adw. czynności), a skarżąca nie skorzystała z możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru to należy uznać, że sprawa została już prawomocnie zakończona, jednakże skarżąca nie chce przyjąć powyższego faktu do wiadomości.
W świetle powyższego, ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło