II SA/Kr 1135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skarg A. S., E. W. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargi oddala. Pismem z dnia 25 lutego 2006 r. T. P. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13.02.1995r. (nr [...]) zatwierdzającą projekt podziału działki nr [...] położonej w B., będącej w wieczystym użytkowaniu M. R. i J. R.. Wskazaną decyzją, działka nr [...] podzielona została na działki nr [...] i nr [...]. W uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania podano, iż postępowanie było prowadzone w sposób wadliwy, gdyż pominięto istotne dowody, które miały zasadniczy wpływ na treść decyzji o podziale nieruchomości. Nadto wnioskodawczyni podkreśliła, iż jest następcą prawnym J. R. i M. R., którzy dokonali na jej rzecz darowizny prawa wieczystego użytkowania działki nr [...]. Jest także następcą prawnym Gminy [...], gdyż na mocy decyzji z dnia 22.09.1998 r. stała się właścicielką działki [...]. Decyzją z dnia 30 marca 2006 r. (Nr [...]), Burmistrz Miasta [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego wskazaną wyżej ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13.02.1995 r. (nr [...]). W uzasadnieniu decyzji podano, iż wnioskodawczyni nie ma przymiotu strony w występowaniu z wnioskiem o wznowienie przedmiotowego postępowania. Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19.06.2006 r. (nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 lutego 2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 1345/10) oddalił skargę T. P. na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19.06.2006 r. Zarówno powyższy wyrok, jak również decyzja SKO w [...] z dnia 19.06.2006 r. uchylone zostały przez NSA, wyrokiem z dnia 23.01. 2013 r. (sygn. akt I OSK 1123/11). W uzasadnieniu NSA wskazał, iż T. P. wykazała swój interes prawny do żądania wznowienia postępowania, gdyż jest właścicielem działki powstałej w wyniku podziału nieruchomości. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, zadaniem organu winna być ocena, czy wniosek o wznowienie postępowania, który wpłynął do Urzędu Miejskiego w B. w dniu l marca 2006 r. został złożony w terminie przewidzianym w art. 148 kpa. Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., nr [...] Burmistrz Miasta [...] orzekł o odmowie wznowienia postępowania w sprawie podziału działki nr [...] obr. B.. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż T. P., o wydaniu decyzji zatwierdzającej podział działki nr [...], dowiedziała się w dniu 8 lutego 1996 r. W dniu tym została bowiem zawarta, w formie aktu notarialnego, umowa darowizny o numerze repertorium [...], mocą której T. P. stała się użytkownikiem wieczystym działki nr [...] i właścicielem znajdującego się na niej budynku. Przy zawieraniu tej umowy została przedłożona decyzja z dnia 13 lutego 1995 r. zatwierdzająca podział działki nr [...] na działki [...] i [...]. W związku powyższym organ I instancji zauważył, iż wniosek T. P. o wznowienie postępowania w sprawie podziału działki nr [...], z dnia 25 lutego 2006 r. został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 K.p.a. Zażalenie na wyżej opisane postanowienie złożyli A. S., E. W. i J. P. (następcy prawni T. P.) wskazując, iż aby ocenić, czy określone okoliczności faktyczne były znane organowi wydającemu decyzję należy ustalić jaką wiedzą i jakimi dowodami dysponował organ przed wydaniem decyzji. Odwołujący się podkreślili, że T. P. zapoznała się z aktami postępowania w sprawie podziału nieruchomości w dniu 20 lutego 2006 r. i dopiero we wskazanej dacie mogła ocenić, czy w dniu wydania decyzji istniały okoliczności lub dowody, których organ nie znał. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 27.05.2014 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Kolegium podało, że zgodnie z art. 148 § l K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak wskazano, wnioskiem z dnia l marca 2006 r. T. P. zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13 lutego 1995 r. Uzasadniając swój wniosek T. P. podawała, iż w dniu 20 lutego 2006 r. zapoznała się w siedzibie SKO w [...] z aktami sprawy. Analiza tych akt doprowadziła żądającą wznowienia postępowania do przekonania, organ administracji wydając decyzję z dnia 13 lutego 1995 r. pominiął istotne dowody, które miały zasadniczy wpływ na treść decyzji. Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w aktach sprawy znajduje się kserokopia aktu notarialnego-umowy darowizny z dnia 8 lutego 1996 r., nr repertorium [...] sporządzonego w kancelarii notarialnej notariusza S. P.. Mocą tej umowy J. i M. R. darowali swojej córce T. P. m.in. prawo użytkowania wieczystego działki nr [...]. Z treści aktu notarialnego wynika, iż do tego aktu strony przedłożyły opisaną wyżej decyzję z dnia 13 lutego 1995 r. zatwierdzającą podział działki nr [...]. Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że w przedmiotowej sprawie okolicznością istotną wznowienia postępowania jest data, w której T. P. dowiedziała się o istnieniu decyzji z dnia 13 lutego 1995 r. oraz zapoznała się projektem podziału działki nr [...]. Nie budzi wątpliwości Kolegium okoliczność, iż nastąpiło to w dniu 8 lutego 1996 r., w której to dacie została zawarta wskazana umowa darowizny działki nr [...]. W tym bowiem dniu, strony tej umowy przedłożyły notariuszowi decyzję z dnia 13 lutego 1995 r. oraz projekt podziału działki nr [...]. T. P. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzja z dnia 13 lutego 1995 r. w dniu l marca 2006 r. Tak więc uchybiono miesięcznemu terminowi, przewidziany w art. 148 §1 kpa. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na opisane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27.05.2014 r. złożyli A. S., E. W. i J. P. Skargi te zostały zarejestrowane pod sygnaturami akt II SA/Kr 1135/14, II SA/Kr 1136/14, II SA/Kr 1137/14. Skarżący wskazali, że "okolicznością stanowiącą podstawę wznowienia nie jest istnienie decyzji. Okolicznością tą, są okoliczności stanowiące podstawę wydania decyzji. O tych zaś dowiedzieć się można po zapoznaniu się z materiałem dowodowym sprawy. Ta natomiast czynność miała miejsce w dniu 20.02.2006 r. Dopiero w tej dacie T. P. mogła ocenić, czy w dniu wydania decyzji istniały okoliczności faktyczne lub dowody, których organ nie znał". Składając wniosek o wznowienie w dniu 1.03.2006 r. zachowała więc T. P. termin, o jakim mowa w art. 148 Kpa. Skarżący podkreślili, że sam fakt, iż do aktu notarialnego przedłożono projekt podziału i decyzję podziałową nie jest jednoznaczny z zapoznaniem się z całym materiałem dowodowym, a więc z posiadaniem wiedzy o tym jakie okoliczności i dowody nie były znane organowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko. Zarządzeniem z dnia 4.11.2014 r., sąd postanowił połączyć sprawy zarejestrowane pod sygnaturami akt II SA/Kr 1136/14 i II SA/Kr 1137/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygnaturze akt II SA/Kr 1135/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonych w tej sprawie aktów administracyjnych oraz postępowania w którym zostały wydane wykazała, iż akty te nie naruszają prawa. Powyższe powoduje, iż skargi A. S., E. W. i J. P., jako nieusprawiedliwione, podlegają oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że wznowienie postępowania stanowi instytucję procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Ten nadzwyczajny tryb procedowania umożliwia więc wzruszenie w administracyjnym toku instancji decyzji ostatecznej, która z mocy art. 16 par. 1 K.p.a., korzysta z ochrony jej trwałości. Należy podkreślić, że samo wniesienie podania o wznowienie postępowania przez zainteresowaną stronę, nie wszczyna automatycznie tego postępowania. O wznowieniu, bądź odmowie wznowienia postępowania rozstrzyga bowiem, stosownie do art. 149 k.p.a., właściwy organ. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego rozpoczyna dopiero pierwszy etap, w którym organ właściwy bada przesłanki formalne, niezbędne do uruchomienia tego postępowania. W przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony - oznacza badanie, czy inicjatywa w sprawie wznowienia pochodzi od osoby mającej legitymację procesową (strony), czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145a § 2 K.p.a., a także czy wskazano przyczynę wznowienia, z katalogu ujętego w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 K.p.a. Jeżeli wstępna weryfikacja powyżej wskazanych przesłanek pozwoli organowi administracji na stwierdzenie, że warunki formalne wniosku zostały spełnione, wydane zostanie postanowienie wznawiające postępowanie. Postanowienie takie skutkuje przejściem do kolejnej fazy postępowania, polegającej na przeprowadzeniu ustaleń w zakresie przyczyn wznowienia, a następnie wydaniu stosownego rozstrzygnięcia. Natomiast negatywna ocena wniosku, skutkuje odmową wznowienia postępowania. W kontrolowanej sprawie, zaskarżone zostało postanowienie wydane w trybie art. 149 § 3 K.p.a., odmawiające wznowienia postępowania. Oznacza to, iż sąd oceniając obecnie prawidłowość tego postanowienia bada wyłącznie to, czy organ miał podstawy do odmowy wznowienia postępowania z przyczyn formalnych, które powyżej zostały wskazane. Sąd nie kontroluje natomiast innych okoliczności, w tym zasadności podnoszonej przez T. P. we wniosku o wznowienie postępowania kwestii przeprowadzonego podziału działki nr [...] położonej w miejscowości B. Sąd nie kontroluje zatem decyzji administracyjnych, wydanych w zwykłym (jurysdykcyjnym) toku instancji. Granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami rozpatrywanej przez sąd sprawy, którą, co należy ponownie podkreślić, stanowi wyłącznie kwestia odmowy wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że trafne było stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wyrażone w zaskarżonym postanowieniu z dnia 27.05.2014 r., iż podanie T. P. z dnia 25.02.2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13.02.1995 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, wniesione zostało z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. T. P., jako podstawę prawną żądania wznowienia postępowania wskazała art. 145 par. 1 pkt 5 i art. 145 par. 1 pkt 4 K.p.a. Z uzasadnienia tego wniosku wynika natomiast, iż podstawy wznowienia postępowania upatrywała skarżąca w okoliczności, iż Kierownik Urzędu Rejonowego w O., wydając decyzję z dnia 13.02.1995 r., pominął istotne dowody, które miały zasadniczy wpływ na treść wydanej decyzji. Stwierdzić należy, iż powyższe wyczerpuje przesłankę określoną wyłącznie w art. 145 par. 1 pkt 5 K.p.a. Odnośnie zaś do oceny zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny określonej we wskazanym wyżej art. 145 par. 1 pkt 5 K.p.a. zastosowanie znajdzie art. 148 par. 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie, T. P. wskazywała, iż w dniu 20.02.2006 r. zapoznała się w siedzibie SKO w [...] z aktami sprawy, w których znajdowały się również akta zakończone decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13.02.1995 r. dotyczącą zatwierdzenia projektu podziału działki nr [...] w B. Żądająca wznowienia podnosiła przy tym, iż od tego dnia (tj. od 20.02.2006 r.) należy liczyć termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wskazaną decyzją z dnia 13.02.1995 r., bowiem po analizie akt sprawy w tym dniu stwierdziła, iż wydając decyzję pominięto dowody mające zasadniczy wpływ na jej treść. Z wniosku o wznowienie wynika przy tym, że podział działki [...] został dokonany w ten sposób, że granica powstałych w wyniku podziału działek biegnie po południowej stronie budynku mieszkalnego. T. P. wskazała, że projekt podziału działki nie uwzględniał faktu, że w południowej ścianie budynku znajdują się otwory okienne i drzwiowe oraz balkon. Jak wskazała, organ zatwierdzający podział nieruchomości nie dysponował dowodem w postaci istniejącego w dacie wydania decyzji projektu technicznego, który uwzględniał podaną okoliczność. Zdaniem sądu, twierdzenie T. P. o zachowaniu terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy za nieuprawnione. W szczególności, cytowane wyżej stanowisko żądającej wznowienia postępowania nie uwzględnia faktu, iż zarówno projekt podziału działki nr [...] w B., jak również decyzja projekt ten zatwierdzająca (Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia 13.02.1995 r.), przedłożone zostały, m.in. przez T. P., do zawieranej w dniu 8.02.1996 r. umowy darowizny działki nr [...]. Okoliczność ta wprost wynika z paragrafu 4 lit. a i b wskazanego aktu notarialnego (k. 3 v). W związku z powyższym uznać należy, iż wiedzę o sposobie dokonanego podziału działki nr [...] w B., T. P. powzięła najpóźniej w dniu sporządzenia aktu notarialnego obejmującego umowę darowizny działki nr [...], tj. w dniu 8.02.1996 r. Wszystkie bowiem istotne okoliczności odnośnie do sposobu projektowanego i zatwierdzonego następnie podziału spornej nieruchomości znane były stronom wskazanej umowy darowizny. Powzięcie zaś przez T. P. wiedzy o treści powyższej decyzji nakazuje przyjąć, iż zapoznała się ona z rozstrzygnięciem oraz motywami, którymi kierował się organ wydający tę decyzję. Już wówczas znany był T. P. sposób podziału działki nr [...] i granice wydzielonych nowych działek ([...] i [...]). Przedłożony bowiem wówczas został zarówno projekt podziału sporządzony przez geodetę jak i decyzja zatwierdzająca ten projekt. Zatem data zawarcia umowy darowizny, wobec treści tej umowy, będzie miarodajna dla oceny zachowania miesięcznego terminu, o jakim stanowi art. 148 par. 1 K.p.a. Zauważyć nadto należy, iż jako podstawę wznowienia postępowania, T. P. wskazywała brak uwzględniania przez organ zatwierdzający projekt podziału działki nr [...] faktu, iż południowa część budynku znajdującego się na działce nr [...] zawiera otwory (okienne i balkonowe). Okoliczność ta miała przy tym także wynikać ze sporządzonego w 1972 r. projektu technicznego spornego budynku. Jak wskazywała T. P., powyższy projekt oraz wskazana okoliczność, nie były znane organowi orzekającemu w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Odnośnie do wskazanej przez T. P. okoliczności, mającej stanowić podstawę wznowienia postępowania, zauważyć należy, iż już choćby z zasad doświadczenia życiowego płynie wniosek, iż właściciel budynku, z reguły dysponuje wiedzą odnośnie do miejsca, w którym znajdują się otwory okienne i balkonowe w jego budynku. T. P. stała się właścicielem powyższej nieruchomości w dniu 8.02.1996 r. Zatem uznać należy, że, co najmniej od tej daty znała okoliczność, wskazywaną we wniosku z dnia 25.02.2006 r. jako podstawa wznowienia postępowania. Zatem także z powyższego powodu uznać trzeba, iż oceniany obecnie wniosek, złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 148 par. 1 K.p.a. Mając przedstawione rozważania na uwadze, sąd oddalił skargi, działając w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270).