II SA/Kr 1135/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lipca 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lipca 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skarżąca Spółdzielnia zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła w nim, że brak wstrzymania może doprowadzić do sytuacji, w której w okresie do wydania orzeczenia przez Sąd może dojść do zabudowy nieruchomości zgodnie z zaskarżoną decyzją, w konsekwencji, czego nastąpią trudne do odwrócenia skutki oraz wyrządzenie znacznej szkody, bowiem skarżąca będzie zmuszona przebudować drogę osiedlową w okolicy inwestycji dla utrzymania dostępności i parametrów dojazdu. Po zrealizowaniu inwestycji może również dojść do sporów na drodze cywilnej. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie zostały spełnione przesłanki ustawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie posiada przymiotu wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., bowiem nie przesądza ani o lokalizacji inwestycji, ani nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych. Decyzja ta ustala jedynie, czy projektowane na określonym obszarze zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego i stwarza dopiero inwestorowi możliwość wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie daje inwestorowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, nie narusza prawa własności, nie może więc na tym etapie procesu inwestycyjnego doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., II OZ 606/08). To sprawia, że nie jest możliwe wstrzymanie decyzji o warunkach zabudowy w oparciu art. 61 § 3 p.p.s.a. - jak tego domaga się skarżący, a zatem należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie tego przepisu.