II SA/Kr 1139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. W dniu 25 czerwca 2014 r. Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 maja 2014 r. znak: [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2014 r. strona skarżąca została wezwana, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki formalne skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Odpis tego zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 12 sierpnia 2014 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach (k. 127 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 19 sierpnia 2004 r. strona skarżąca przedłożyła dokumenty, które, jej zdaniem, wskazują na umocowanie do wniesienia skargi, tj. regulamin Stowarzyszenia oraz zaświadczenie o wpisie Stowarzyszenia (k. 117-121 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ppsa, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 sierpnia 2014 r. strona skarżąca przedłożyła jedynie informację z dnia 7 stycznia 2014 r. o wpisie Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w K. do ewidencji stowarzyszeń zwykłych. Nie przedłożyła natomiast regulaminu tego Stowarzyszenia, gdyż za taki nie można uznać dokumentu nie podpisanego ani też nie potwierdzonego za zgodność z oryginałem (k. 119-121 akt sąd.). W dokumencie przesłanym do Sądu nie ma zresztą wskazanego przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie. Ponadto stwierdzić należy, że strona skarżąca nie przedłożyła listy założycieli – członków ww. Stowarzyszenia oraz uchwały zebrania członków Stowarzyszenia w przedmiocie wyboru przedstawiciela Stowarzyszenia (pkt 11-16 dokumentu, który został przedłożony jako regulamin), czy też upoważnienia członków do reprezentowania Stowarzyszenia w sprawie z niniejszej skargi przed WSA w Krakowie. Brak przedłożenia regulaminu, w którym, zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 855 ze zm.) ma być wskazany m. in. przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie, jak również nieprzedłożenie żadnego innego ww. dokumentu wykazującego umocowanie M. W. do reprezentowania Stowarzyszenia oznacza niewykazanie jego upoważnienia do działania w imieniu Stowarzyszenia. Zaświadczenie bowiem organu nadzoru potwierdzające jedynie poinformowanie go przez założycieli o utworzeniu stowarzyszenia zwykłego skierowane do M. W. nie jest dokumentem wystarczającym do wykazania jego umocowania do reprezentowania strony skarżącej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w związku z art. 50 § 1, art. 28, art. 29, art. 31 § 1 oraz art. 25 § 4 ppsa.