II SA/Kr 1140/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant : st. sekr. sądowy Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 15 lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie nakazu przywrócenia przepustowi wodnemu funkcji przemieszczenia wody postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. II SA/Kr 1140/15 Uzasadnienie Zgodnie z dyspozycją art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zawieszenie postępowania na podstawie wyżej wskazanego przepisu jest obligatoryjne tj. sąd ma obowiązek dokonania czynności procesowej jakim jest zawieszenie postępowania w razie stwierdzenia, iż doszło do jakiegokolwiek zdarzenia, o którym mowa w tym przepisie, między innymi jeżeli zmarła strona postępowania. Z kolei przepis 12 p.p.s.a. stanowi, iż ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. W niniejszym postępowaniu, sąd powziął informacje, iż M. P. -uczestnik postępowania - zmarł. Informację tę sąd uzyskał z relacji Urzędu Pocztowego, który na zwrotnym poświadczeniu doręczenia zawiadomienia o rozprawie dla uczestnika zamieścił adnotację o tym, że adresat nie żyje. Była to druga adnotacja o tej treści jaką sąd uzyskał z relacji urzędu pocztowego. Fakt śmierci uczestnika potwierdzony został przez Urząd Stanu Cywilnego, który na żądanie sądu doręczył odpis aktu zgonu uczestnika który nastąpił [...].10.2015 r. Zważywszy na powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonego przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia wydanego na rozprawie w dniu 21 października 2009 r.