II SA/Kr 1145/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 października 2009 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 października 2009 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że uwzględnienie skargi uniemożliwi dokończenie inwestycji. Taka sytuacja wymagać będzie zainicjowania odrębnego postępowania, a zatem powstaną trudne do odwrócenia skutki. Realizacja inwestycji spowoduje także uciążliwości dla skarżącego związane z prowadzeniem robót budowlanych na sąsiedniej działce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. póz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Skarżący nie wyjaśnił na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r, l OZ 210/08). Nie można uznać, by wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanek ustawowych wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnieniem dla wstrzymania wykonania decyzji w żadnym razie nie mogą uciążliwości związane z budową na jakie narażeni są właściciele nieruchomości graniczących z terenem inwestycji. Należy zwrócić również uwagę na fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy, a więc zanim inwestor rozpocznie realizację przedsięwzięcia musi jeszcze uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Ponadto to inwestor, decydując się na prowadzenie budowy na podstawie nieprawomocnych decyzji, ponosi ryzyko związane z ich ewentualnym uchyleniem na skutek kontroli Sądu. Na marginesie warto wskazać, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygniecie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Zatem niezależnie od niniejszego rozstrzygnięcia, w wyroku wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, której termin został wyznaczony na dzień 20 grudnia 2013 r. sąd w razie uchylenia zaskarżonej decyzji orzeknie także o ewentualnym wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.