II SA/Kr 1151/05

WyrokWSA w Krakowie2008-03-21

Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Grażyna Firek, Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu administracyjnym może zostać wydane, gdy skarżący kwestionuje samo istnienie omyłki i domaga się wznowienia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu administracyjnym jest dopuszczalne, gdy istnieje rozbieżność między sentencją a uzasadnieniem, która jest widocznie niezgodna z zamierzonym użyciem wyrazu i nie zmienia treści rozstrzygnięcia. Kontrola prawidłowości postanowienia o sprostowaniu dotyczy wyłącznie zastosowania instytucji sprostowania, a nie merytorycznej zasadności postanowienia, które było przedmiotem sprostowania.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) sprostowało oczywistą omyłkę w swoim postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2005 r., które uchyliło postanowienie Wójta o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Omyłka polegała na błędnym zapisie w uzasadnieniu, że sprawa jest przekazywana do ponownego rozpatrzenia, podczas gdy sentencja postanowienia mówiła o umorzeniu postępowania. Skarżący J.Z. wniósł skargę do WSA, zarzucając, że sprostowanie nie jest dopuszczalne, a SKO błędnie zastosowało przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa).
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek AWSA: Janusz Kasprzycki Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. G. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 8 czerwca 2005r. znak: [....] , wydanym na podstawie art. 113 § 1 kpa, sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę w wydanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2005r, którym uchylono postanowienie Wójta Gminy K. z dnia 18 stycznia 2005r znak: [....] . zawieszające postępowanie wszczęte z wniosku [....] sp. z o.o. w K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji - budowa budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [....] położonej w miejscowości P. , stanowiącej własność D.K. i J.K. , w którego uzasadnieniu w wierszu 10 i 11 : zapisano " skutkującego jego uchyleniem i przekazaniem do ponownego rozpatrzenia " , a winno zostać zapisane " skutkującego jego uchyleniem i umorzeniem postępowania". W uzasadnieniu Kolegium podało, że z akt sprawy wynika, iż postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2005r. uchylono i umorzono postępowanie przed organem l instancji w zakresie zawieszenia postępowania. W tekście uzasadnienia postanowienia mylnie wpisano treść rozstrzygnięcia. Jest to oczywista omyłka, która nie została powtórzona w dalszym tekście uzasadnienia i jej sprzeczność z rozstrzygnięciem w drugiej jego części wynika z treści postanowienia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. złożył J.Z. . Jego zdaniem sprostowanie dokonane w niniejszej sprawie nie może stanowić oczywistej omyłki. Z przyczyn formalnych Kolegium winno wznowić postępowanie w przedmiotowej sprawie i wydać nowe rozstrzygnięcie. Wnioskodawca zarzucił również, że postanowienie Kolegium z dnia 26 kwietnia 2005r. narusza w sposób rażący przepisy art. 138 § 1 pkt 2, art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 7 i 8 kpa. Wnioskodawca podniósł też zarzuty odnoszące się do zasadności postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania oraz wskazał na brak podstaw do umorzenia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 28 lipca 2005r. znak: [....] , wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 113 § 1 i art. 144 kpa, utrzymało w mocy postanowienie objęte wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Kolegium podało, że z sentencji postanowienia podlegającego sprostowaniu wyraźnie i jednoznacznie wynika, że zostało podjęte rozstrzygnięcie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy K. z dnia 18 stycznia 2005r. i umorzeniu postępowania w tym zakresie przed organem I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia szczegółowo wyjaśniono brak podstaw prawnych do zawieszenia prowadzonego na wniosek Spółki [....] postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Powołując się na orzecznictwo podkreślono, że w przypadku braku przesłanki, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawieszenie postępowania jest niedopuszczalne. Jednak na stronie 2 postanowienia w jego uzasadnieniu w wierszach 9 - 11 wpisano: "Kolegium nie będąc związane granicami zażalenia stwierdza inne uchybienia prawne skutkujące jego uchyleniem i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia". Treść cytowanego zapisu nie w pełni odpowiada sentencji postanowienia, jest zatem oczywistą omyłką, nie mającą wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, toteż konieczne było wydanie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki zaistniałej w postanowieniu Kolegium z dnia 26 kwietnia 2005r., zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 113 § 1 kpa. Kolegium podkreśliło, że sprostowanie powyższej omyłki nie ma również wpływu na prawa i uprawnienia stron postępowania, gdyż w ocenianej sprawie nie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Natomiast uchybienia postępowania wyszczególnione w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2005r. powinny być uwzględnione przez organ I instancji prowadzący postępowanie. Uchylenie postanowienia Wójta Gminy K. i umorzenie postępowania w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy umożliwia jego prowadzenie. Kolegium wskazało też, że w postępowaniu, prowadzonym w trybie art. 127 § 3 kpa niedopuszczalne jest uwzględnienie zarzutów, dla których podstawę prawną stanowią przepisy art. 97 § 1 kpa, a kwestie będące przedmiotem zarzutów podniesionych we wniosku zostały wyjaśnione w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2005r., które zostało zaskarżone przez J.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J.Z. , zarzucając naruszenie przepisów prawa poprzez przyjęcie, że sprostowanie z urzędu treści postanowienia z dnia 26 kwietnia 2005r. może stanowić oczywistą omyłkę. Jego zdaniem Kolegium błędnie zastosowało przepis art. 138 § 1 kpa, dokonało błędnej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz dopuściło się naruszenia art. 7 i 8 kpa. W uzasadnieniu swej skargi skarżący zarzuca bezpodstawne wydanie postanowienia z dnia 26 kwietnia 2005r., uchylającego postanowienie Wójta Gminy K. zawieszające postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz kwestionuje zasadność i zgodność z prawem postanowienia z dnia 8 czerwca 2005r. prostującego oczywistą omyłkę w wymienionym wyżej postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2005r. oraz zaskarżonego postanowienia z dnia 28 lipca 2005r. W dalszej części skargi powtórzone zostały zarzuty i argumenty wysunięte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odnoszące się wyłącznie do kwestii zagadnienia wstępnego w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, nieprawidłowości połączenia spraw będących przedmiotem dwóch wniosków, złożonych przez J.K. i spółkę [....] oraz braku "rzeczowego" uzasadnienia rozstrzygnięcia w sprawie zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu. Art. 113 § 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na podstawie art. 126 kpa tryb sprostowania ma również odpowiednie zastosowanie do postanowień. Należy też podkreślić, że sprostowaniu może podlegać zarówno sentencja jak i uzasadnienie postanowienia. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią jest ustalenie, czy zachodzi przesłanka do sprostowania postanowienia z dnia 26 kwietnia 2005r. w postaci wystąpienia w jego treści oczywistej omyłki. Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera ustawowej definicji pojęcia oczywistej omyłki, jednak powszechnie przyjmuje się, że należy przez nią rozumieć "widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu" (stanowisko takie wyraził też Naczelny Sad Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 lutego 1994r., wydanego w sprawie SA/Kr 723/93). Analiza treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 26 kwietnia 2005r. wskazuje na rozbieżność pomiędzy sentencją, w której mowa jest o umorzeniu postępowania przed organem I instancji, a sformułowaniem użytym na drugiej stronie uzasadnienia, które mówi o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu powołana podstawa prawna oraz treść w/w postanowienia wyraźnie wskazuje, że zamiarem Kolegium było orzeczenie o umorzeniu postępowania przed organem I instancji, co wynika nie tylko z treści sentencji postanowienia, jak również z jego uzasadnienia. Natomiast użycie w uzasadnieniu sformułowania o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania odbiega od treści zawartej w pozostałej części orzeczenia Kolegium. Zdaniem Sądu jest to podstawa do przyjęcia, że zamiarem Kolegium, wyrażonym zresztą wprost w sentencji postanowienia, było umorzenie postępowania przed organem I instancji, a zwrot o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania za widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu. W związku z tym zasadnym było zastosowanie trybu sprostowania z art. 113 § 1 kpa, tym bardziej, że nie prowadziło to do zmiany rozstrzygnięcia wyraźnie wskazanego w sentencji postanowienia podlegającego sprostowaniu. W odniesieniu do zarzutów skargi odnoszących się do zasadności postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, należy wyjaśnić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie sprostowania i dlatego wszelkie zarzuty podnoszone w stosunku do niego mogą odnosić się jedynie do nieprawidłowości związanych z zastosowaniem instytucji sprostowania. Natomiast kontrola prawidłowości postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania nastąpiła w drodze zaskarżenia treści tego postanowienia (sprawa o sygn. akt II SA/ KR 712/05), a nie w niniejszej sprawie, w której kontroli podlega prawidłowość postanowienia o sprostowaniu wydanego w trybie art. 113 § 1 kpa. Dlatego też zarzuty skarżącego odnoszące się do zasadności postanowienia z dnia 26 kwietnia 2005r. w przedmiocie zawieszenia postępowania, nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie sprostowania. W związku z powyższym Sąd uznał, że postanowienie organu odwoławczego jest zasadne, nie jest obciążone wadami proceduralnymi i na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło