II SA/Kr 1151/07

Kraków, dnia 21 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej im. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z w przedmiocie uznania się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy postanawia odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ........2007 r. wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa im.(....) w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z (....) . Powyższym postanowieniem Kolegium uznało się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy i przekazało Wojewodzie ...........wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z (....) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 144 kpa od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie przysługuje zażalenie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca winna była wnieść w pierwszej kolejności wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a dopiero od decyzji wydanej w wyniku rozpoznania tego wniosku przysługiwałaby jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.