II SA/Kr 1153/12

Sygn. akt II SA/Kr 1153 /12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2012 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków [...] sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów skargę oddala Decyzją z dnia 17 lutego 2012 r. znak: [....] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 34, w związku z art. 3 ust. 3 pkt. 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. - w pkt 1 nakazał M.P. usunięcie z terenu działki nr [....] obr. [....] zlokalizowanej w K. w rejonie skrzyżowania ulicy [....] z ulicą [....] , odpadów w postaci: makulatury, złomu metali żelaznych, złomu metali kolorowych w tym w postaci puszek aluminiowych. W pkt 2 orzekł, że wykonanie decyzji nastąpi poprzez załadunek w/w odpadów na środki transportu podmiotu legitymującego się zezwoleniem na prowadzenie transportu odpadów i ich przetransportowanie do uprawnionego miejsca odzysku lub unieszkodliwiania, prowadzonego przez podmiot posiadający odpowiednie zezwolenie właściwego organu, zgodnie z ustawą o odpadach - z którymi to podmiotami M.P. winien zawrzeć stosowne umowy. Organ ustalił, że na terenie działki nr [....] , prowadzony jest punkt zbierania odpadów przez M.P. , w ramach działalności gospodarczej pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowe [....] ". Ustalono, że odpady złomu metali kolorowych zalegały w pojemnikach - workach wewnątrz wiat ustawionych w ciągu na przedmiotowej działce. Odpady w postaci makulatury i złomu metali żelaznych zalegały w kontenerach wielkogabarytowych. Następnie organ wskazał, że działka nr [....] podlega ustaleniom następujących planów: w części wschodniej ustaleniom obowiązującego od dnia 30 grudnia 2006 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Trasy [....] zatwierdzonego uchwała nr CXVIII/1250/06 Rady Miasta K. z dnia 11 października 2006 r. i znajduje się w przeważającej części (bez obrzeża południowo-wschodniego) w terenach sportu i rekreacji (oznaczonych na rysunku planu symbolem l.US), a w pozostałej części (obrzeże południowo-wschodnie) w terenach dróg publicznych - ulic klasy G (głównych), z wydzielonymi torowiskami tramwajowymi (oznaczonych symbolem 2.KD (G+T). W części zachodniej ustaleniom obowiązującego od dnia 20 stycznia 2012 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [....] " zatwierdzonego uchwałą nr XXXIII/412/11 Rady Miasta K. z dnia 7 grudnia 20011 r. i znajduje się w terenach sportu i rekreacji (oznaczonych na rysunku planu symbolem US1). W wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla Trasy [....] terenach l.US, a także w wyznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru [....] terenach US1, ani w przeznaczeniu podstawowym, ani przeznaczeniach dopuszczalnych nie mieści się przedsięwzięcie "punkt zbierania odpadów (punkt skupu złomu stalowego i metali kolorowych)". Dodatkowo w § 10 ust. 1 pkt 5b planu zagospodarowania przestrzennego dla Trasy [....] postanowiono, iż ,,zakazuje się magazynowania odpadów oraz lokalizacji inwestycji i zagospodarowania terenów dla prowadzenia działalności w zakresie zbierania, odzysku i unieszkodliwiania odpadów, z wyjątkiem ich bieżącego gromadzenia zgodnego z użytkowaniem terenów określonych planem". Prezydent Miasta K. nie wydał żadnej z decyzji wymienianych w art. 63 ust. 6 ustawy o odpadach, która określałaby miejsce magazynowania odpadów na terenie działki nr [....] , jak również nie przyjął dokumentów wymienianych w punkcie 4 i 7 art. 63 ust. 6 ustawy o odpadach, które określałyby miejsce magazynowania odpadów na w/w działce. Prezydent zaznaczył, że M.P. złożył w Urzędzie Miasta K. wniosek o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie działki nr [....] , jednakże do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, nie zostało wydane wnioskowane zezwolenie. Zamierzony sposób gospodarki odpadami polegający na zbieraniu odpadów na terenie działki nr [....] , byłby bowiem niezgodny z przepisami prawa miejscowego z uchwałą Nr CXVIII/1 250/06 Rady Miasta K. z dnia 11 października 2006 r. W odwołaniu M.P. podniósł, że wydanie przez Prezydenta Miasta K. decyzji o nakazie usunięcia odpadów jest nieuzasadnione wobec nie zakończonego jeszcze postępowanie w sprawie uzyskania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów. Niezasadne jest także zastosowanie przez organ I instancji art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach, a to ze względu na fakt, iż w części wschodniej w/w działki, objętej planem miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla Trasy [....] , nie są składowane odpady. Składowane są one w części zachodniej w/w działki, objętej planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[....] ", dla której Uchwała Rady Miasta K. nr XXXIII/412/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. nie przewiduje zapisu dotyczącego zasad gospodarowania odpadami, w tym zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gromadzenia odpadów. Na końcu odwołujący wspomniał, że odpady w postaci złomu stalowego, są przechowywane w specjalistycznym kontenerze stalowym, ustawionym na utwardzonym podłożu, a odpady w postaci złomu metali kolorowych, przechowywane są w specjalistycznych pojemnikach stalowych ustawionych w hali magazynowej. W związku z tym nie istnieje jego zdaniem prawdopodobieństwo negatywnego oddziaływania na środowisko. Wniósł o uchylenie decyzji i umorzenie postepowania. Decyzją z dnia 18 maja 2012 r. znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art. 3 ust. 1, ust. 3 pkt 3, 13 i 16, art. 63 ust. 6 w zw. z art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r., nr 185, poz.1243 ze zm.) oraz na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że działka nr [....] nie jest miejscem składowania ani magazynowania odpadów (w niniejszej sprawie nie były uprzednio wydawane zezwolenia na obiekt budowlany będący składowiskiem ani zezwolenia na magazynowanie lub zbieranie odpadów, wymienione w art. 63 ust. 6 ustawy). Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu, że nie powinno się wydawać nakazu usunięcia odpadów przed zakończeniem postępowania dotyczącego wydania zezwolenia na magazynowanie odpadów, Kolegium wyjaśniło, że postępowanie w sprawie usunięcia odpadów zostało wszczęte z urzędu i dopiero w następstwie tego faktu M.P. dnia 9 stycznia 2012 r. złożył wniosek o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na przedmiotowej nieruchomości. Kolegium zaznaczyło przy tym, że wystąpienie przez M.P. w toku sprawy o wydanie nakazu usunięcia odpadów, o zezwolenie na zbieranie odpadów na przedmiotowej nieruchomości nie powodowało konieczności zawieszenia postępowania w prowadzonej już sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż nie wystąpiło tzw. zagadnienie prejudycjalne. Następnie Kolegium wskazało, że w sprawie bezsporne są dwa fakty, a mianowicie po pierwsze, iż na działce nr [....] znajdują się odpady w postaci: makulatury, złomu metali żelaznych, złomu metali kolorowych w tym w postaci puszek aluminiowych. Fakt ten wynika z analizy protokołu z rozprawy administracyjnej z dnia 10 stycznia 2012 r., a także potwierdza go odwołujący w odwołaniu. Po drugie fakt, że zgromadzone na działce nr [....] odpady związane są z działalnością gospodarczą M.P. pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowe [....] , w postaci punktu zbierania odpadów. Fakt ten nie jest kwestionowany przez odwołującego i potwierdza go protokół z rozprawy administracyjnej z dnia 10 stycznia 2012 r. W związku z tym organ I instancji prawidłowo zdaniem Kolegium zobowiązał M.P. do usunięcia odpadów. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł, M.P. zrzucając naruszenie art. 34 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach poprzez nakazanie usunięcia odpadów z uwagi na to, że zbierania odpadów zabrania miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pomimo tego, że odpady są magazynowane na terenie objętym planem miejscowym przyjętym uchwałą Rady Miasta K. nr XXXIII/412/11 z dnia 7 grudnia 2011 r., który dopuszcza zbieranie odpadów. W § 10 ust. 4 pkt 2 ww. uchwały przyjęto "magazynowanie odpadów wyłącznie w przystosowanych do tego celu miejscach". Z powyższego wynika więc, że magazynowanie odpadów, pod określonymi warunkami, jest dopuszczalne. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenie postępowania, mimo, że prowadzone postępowanie o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów stanowi zagadnienie wstępne dla postępowania o usunięcie odpadów. Za zawieszeniem postępowanie przemawiają również względy ekonomii procesowej, gdyż ewentualne wydanie decyzji o usunięciu odpadów, w sytuacji gdy w późniejszym terminie zostanie wydana ewentualna zgoda na prowadzenie działalności, spowoduje usunięcie odpadów, które w późniejszym terminie będą mogły być z powrotem magazynowane na działce nr [....] . W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów postepowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W myśl art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) dalej zwaną "ustawą" wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji. W świetle powyższego przepisu dla stwierdzenia, czy istnieją podstawy do wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów konieczne jest najpierw ustalenie, że określone substancje lub przedmioty znajdujące się na nieruchomości stanowią odpady w rozumieniu ustawy. W przypadku potwierdzenia tej okoliczności właściwy organ zobowiązany jest ustalić, czy odpady te znajdują się w miejscu przeznaczonym do ich składowania lub magazynowania, a jeśli nie, organ powinien nakazać posiadaczowi odpadów ich usunięcie. Zgodnie z art. 63 ust. 6 ustawy określenie miejsca i sposobu magazynowania odpadów następuje w: 1) pozwoleniu zintegrowanym, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska; 2) pozwoleniu na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 17 ust. 2; 3) decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1; 4) informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2; 5) zezwoleniu na prowadzenie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, o którym mowa w art. 26 ust. 1; 6) zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, o którym mowa w art. 28 ust. 1; 7) zgłoszeniu do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5. Należy wskazać, że w kontrolowanej sprawie nie było spornym, iż substancje, których dotyczy decyzja stanowią odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy. Za bezsporne uznać należy również, że działka nr [....] na której skarżący prowadzi punkt zbierania odpadów nie jest miejscem przeznaczonym do ich składowania czy też magazynowania. Skarżący nie kwestionował ustaleń organu, że przez Prezydenta Miasta K. nie została wydana żadna decyzja, która określałaby miejsce magazynowania odpadów na terenie przedmiotowej nieruchomości, jak również by miejsce to zostało ustalone w jednym z dokumentów wymienianych w powołanym art. 63 ust. 6 ustawy o odpadach. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1162/10 w każdym przypadku stwierdzenia przez właściwy organ składowania lub magazynowania odpadów przez ich posiadacza w miejscu, które nie stanowi składowiska odpadów lub nie zostało określone w sposób wyraźny jako miejsce magazynowania odpadów w stosownej decyzji, informacji lub zgłoszeniu, o których stanowi art. 63 ust. 6 ustawy z 2001 r. o odpadach, organ ten, na podstawie art. 34 ust. 1 tej ustawy, jest zobowiązany nakazać ich usunięcie z tego miejsca jako z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wydanie decyzji zobowiązującej skarżącego do usunięcia odpadów było prawidłowe. Wyjaśnić należy również, że nieruchomość na której składowane są odpady podlega ustaleniom dwóch planów zagospodarowania przestrzennego tj. planu zagospodarowania przestrzennego dla trasy [....] zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia 11 października 2006 r. nr CXVIII/1250/06 oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] " zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta K. z dnia 7 grudnia 2011 r. nr XXXIII/412/11. Odnosząc się do podniesionego przez skarżącego zarzutu, że w uchwale dnia 7 grudnia 2011 r. nr XXXIII/412/11 nie ma zakazu składowania odpadów, stwierdzić należy, że fakt, iż magazynowanie odpadów jest przewidziane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest równoznaczne z pozwoleniem na ich magazynowanie. Dopuszczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego możliwości składowania odpadów na całym obszarze objętym ustaleniami tego planu lub na niektórych obszarach stwarza bowiem jedynie możliwość prowadzenia takiej działalności ale po uzyskaniu stosownego zezwolenia o którym mowa wyżej. Na uwzględnienie nie zasługuje również drugi zarzutu podniesiony przez skarżącego, dotyczący zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów do czasu zakończenia postępowania dotyczącego wydania zezwolenia na magazynowanie odpadów. W myśl powołanego przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Stwierdzić należy, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji o nakazie usunięcia odpadów zależy wyłącznie od ustalenia, czy teren, na którym są magazynowane określone odpady, w chwili przeprowadzenia kontroli i wydania nakazu ich usunięcia, był miejscem do tego przeznaczonym, nie zaś, czy takim miejscem może się stać w przyszłości, np. na skutek uzyskania stosowanego zezwolenia. Ewentualne uzyskanie przez skarżącego takiego zezwolenia umożliwi legalne magazynowanie odpadów dopiero od dnia, w którym decyzja w przedmiocie uzyskania zezwolenia stanie się ostateczna. Pozostanie to jednak bez wpływu na ocenę legalności magazynowania odpadów przed tym dniem. Złożenie więc przez skarżącego wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, po wszczęciu przez organ postępowania w sprawie nakazu ich usunięcia, nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i tym samym nie uzasadnia zawieszenia wszczętego wcześniej postępowania. Zaznaczyć należy, że zawieszenie postępowania z powołaniem się na art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje w sytuacji, kiedy wydanie decyzji bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe, przepis ten nie służy konwalidacji podjętych wcześniej czynności. W świetle powyższego oba zarzuty skargi należy uznać za niezasadne, a rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji za prawidłowe. Organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, przeprowadzając postępowanie zgodnie z regułami procedury administracyjnej, a w oparciu o poczynione ustalenia sformułowały prawidłowe wnioski i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.