II SA/Kr 1156/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i W. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. i W. K. na decyzję Nr: [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania czynności p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżących od kosztów sądowych; II) ustanowić dla J. K. i W. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lipca 2015 roku w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania czynności J. K. i W. K. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku skarżący oświadczyli, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Ich miesięczny dochód brutto wynosi 2.797 zł i stanowi go emerytura J. K. w wysokości 1.325 zł i emerytura W. K. w wysokości 1.472 zł. W skład majątku wnioskodawców wchodzi dom jednorodzinny o powierzchni 87 m² na działce 0,1138 ha oraz nieruchomość rolna wielkości 1,3362 ha, która nie jest uprawiana. Skarżący nie dysponują zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy J. i W. małżonkowie K. podnieśli, iż są emerytami liczącymi 7.. lat, utrzymującymi się z niskich świadczeń. Otrzymywana emerytura wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb na przeżycie. Wnioskodawcy podali, że ich miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: wyżywienie 940 zł, lekarstwa 700 zł i utrzymanie domu z opłatami 1.150 zł. W takiej sytuacji nie stać ich na opłacenie kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Do wniosku załączone zostały karty informacyjne dotyczące stanu zdrowia i leczenia skarżących. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na ich rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili, że nie posiadają środków finansowych na pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawcy są 7..-letnimi emerytami. Z zalegających w aktach sprawy kart informacyjnych dotyczących stanu ich zdrowia wynika, że zarówno J. K., jak i W. K. są osobami schorowanymi, pozostającymi w leczeniu kardiologicznym. Źródłem ich utrzymania są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2.797 zł (1.325 zł i 1.472 zł). Z oświadczeń skarżących wynika, że całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na pokrycie kosztów ich koniecznego utrzymania i leczenia. Skarżący nie dysponują przy tym żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji wygospodarowanie nawet niewielkich kwot na opłaty sądowe, czy wynagrodzenie pełnomocnika, przekracza ich możliwości finansowe. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie na ich rzecz adwokata z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.