II SA/Kr 1157/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.B. i P.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na Wojewody [....] z dnia .17 lipca 2009 r. Nr [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżących U.B. i P.B. o zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 5 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżących U.B. i P.B. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 27 stycznia 2011 r., w sprawie skargi na decyzję Wojewody [....] . We wniosku tym skarżący oświadczyli, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dwoma pełnoletnimi synami oraz synową. Ich miesięczny dochód wynosi 7.500 zł i stanowi go wynagrodzenia za pracę skarżącego. Skarżąca pobiera zasiłek rehabilitacyjny, którego wysokości nie ujawniła, syn A. pozostaje na stażu zawodowym z wynagrodzeniem 760 zł ( do lutego 2011 r.). Według oświadczenia w skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 200 m2 oraz działka o pow. 8 a. Skarżący jako majątek własny wskazuje samochód marki Volkswagen Jetta. Na uzasadnienie wniosku skarżący podali, iż ich status finansowy uległ pogorszeniu, w wyniku przebytych chorób i związanych z nimi kosztów leczenia obojga skarżących. Przy czym skarżąca przebywa aktualnie na zasiłku rehabilitacyjnym i z tego względu na skarżącym spoczywa obowiązek utrzymania rodziny, w tym pełnoletniego niepracującego syna i synowej. W piśmie z dnia 27 stycznia 2011 r. uzupełniającym wniosek skarżący wyrazili opinię, iż polskie prawo jest skandaliczne i pozwala na lustrowanie, i żądnie dokumentów potwierdzających dochód oraz koszty utrzymania rodziny, w przypadku kosztów sądowych w wysokości 200 zł. W piśmie tym znalazła się informacja, iż koszty utrzymania domu są bardzo wysokie i wynoszą około 1.000 zł miesięcznie. Skarżący P.B. nie jest zainteresowany ponoszeniem dalszych kosztów związanych z błędami popełnionymi przez urzędników państwowych. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny. Mając powyższe na uwadze w ocenie sądu, skarżący nie wykazali skutecznie, iż nie są w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego ponieść kosztów sądowych. Zgodnie z treścią art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " jeśli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego". Zgodnie z powyższym skarżący zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2011r. zostali wezwani do usunięcia barków poprzez podanie wysokości otrzymywanego przez skarżącą świadczenia rehabilitacyjnego, udokumentowanie za pomocą faktur i rachunków kosztów miesięcznego utrzymania, w tym przedłożenia faktur za opłacane mediana ostatni okres rozliczeniowy, przedłożenie historii rachunku bankowego skarżących, przedłożenie zaświadczenia o wysokości osianego przez skarżącego miesięcznego dochodu, wyjaśnienie dlaczego pełnoletni N.B. i A.B. nie posiadają stałego miesięcznego dochodu i czy ewentualnie są zarejestrowani jako osoby bezrobotne. W piśmie z dnia 27 stycznia 2011 r. uzupełniającym wniosek skarżący prócz lakonicznej informacji o wysokości kosztów utrzymania domu, nie popartymi mimo wezwania żadnymi dokumentami, nie wykonali zarządzenia sądu. W piśmie tym skupili się na ocenie wymiaru sprawiedliwości i obowiązujących przepisów. Wezwanie skierowane do skarżących o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie stosownych dokumentów oznaczało, iż dane, którymi dysponował sąd nie wystarczały do wolnej od wątpliwości oceny sytuacji majątkowej wnioskodawców, a tym samym nie umożliwiły uwzględnienia wniosku. Co za tym złożenie przez skarżących pisma, w którym brak odpowiedzi na postawione pytania uniemożliwił dokonanie rzetelnej oceny czy skarżący są w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).