II SA/Kr 1159/03
WyrokWSA w Krakowie2004-10-20
Skład orzekający: Halina Jakubiec, Piotr Lechowski, Bożenna Blitek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba pobierająca rentę z tytułu niezdolności do pracy, która jednocześnie była zatrudniona, może zostać uznana za osobę bezrobotną po ustaniu zatrudnienia?Ratio decidendi
Osoba, która nabyła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, nie może być uznana za osobę bezrobotną w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, nawet jeśli jednocześnie była zatrudniona i utraciła pracę. Posiadanie prawa do renty wyklucza możliwość uzyskania statusu bezrobotnego.Stan faktyczny
Skarżący Z. G. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej decyzją Wojewody, utrzymującą w mocy orzeczenie Starosty odmawiające przyznania tego statusu. Powodem odmowy było nabycie przez skarżącego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Skarżący kwestionował tę decyzję, argumentując, że prawo do renty nabył w przeszłości, a utrata pracy nastąpiła po tym fakcie, co jego zdaniem powinno uprawniać go do statusu bezrobotnego.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie NSA Piotr Lechowski WSA Bożenna Blitek Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004r sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 kwietnia 2003r, Nr: [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej -skargę oddala-
II SA/Kr 1159/03
UZASADNIENIE
Powołując się na przepis art. 2 ust. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r Nr 58 poz. 514) Wojewoda [...] decyzją z dnia 24.04.2003 r ([...]) utrzymał w mocy orzeczenie Starosty [...] z dnia [...].03.2003 r (Nr [...]) odmawiające uznania Z. G. za osobę bezrobotną.
Zgodnie z powołanym przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu za bezrobotną nie może być uznana osoba, która nabyła prawo do renty, z tytułu niezdolności do pracy. Ze złożonego przez Z. G. oświadczenia wynika, że przysługuje mu prawo do takiej renty z tytułu dlatego zdaniem organu drugiej instancji nie spełnia warunków niezbędnych do uzyskania statusu osoby bezrobotnej.
W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie) Z. G. domagał się zmiany tej decyzji zarzucając jej błędną interpretację przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Mianowicie rentę stałą w związku z wypadkiem przy pracy skarżący nabył w 1978 roku, równocześnie od [...] .11.1977 r wykonywał zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu, do dnia [...].12.2002 r. Stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania za wypowiedzeniem przez zakład pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy.
Zdaniem skarżącego jego sytuacja uprawnia go do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i nabycia uprawnień do świadczeń określonych ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, gdyż nie nabył on prawa do renty, lecz posiadał je wcześniej, zanim utracił pracę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji, iż posiadanie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy, wyklucza przyznanie statusu osoby bezrobotnej.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej na wstępie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że ilekroć ustawie jest mowa o "bezrobotnym" - oznacza to osobę niezatrudnioną i niewykonującą pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie jeżeli między innymi nie nabyła prawa do emerytury lub renty i z tytułu niezdolności do pracy.
Ustawa nie nakłada żadnych ograniczeń co do nabycia uprawnień do renty ani nie stanowi o żadnych wyjątkach w przypadku renty w związku z wypadkiem przy pracy. Fakt wieloletniego pobierania renty i równoczesnego wykonywania zatrudnienia nie daje skarżącemu żadnych szczególnych uprawnień, których respektowania domaga się skarżący. Przyznanie statusu osoby bezrobotnej, a w konsekwencji uprawnień do zasiłku, nie może stanowić rekompensaty utraty jednego ze źródeł dochodu. Skarżący pobiera rentę co wyklucza go z grona osób bezrobotnych w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Organy dokonały prawidłowej interpretacji przepisów, które mają zastosowanie do zaistniałego w przypadku skarżącego stanu faktycznego i wydały zgodną z prawem decyzję, dlatego brak jest podstawy do uwzględnienia skargi, której zarzuty należy uznać za chybione.
Z tego względu należało orzec jak w sentencji wyroku na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), której zastosowanie do skarg wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego prze dniem 1 stycznia 2004 r wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło