II SA/Kr 1159/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o ustalenie, że dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. R. S. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o ustalenie, że dokonana aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona. Skarga nie była opłacona. Zarządzeniem z dnia 28 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2017 r. Do chwili obecnej braki fiskalne skargi nie zostały usunięte (zapisek urzędowy z dnia 3 listopada 2017 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do usunięcia braków fiskalnych skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o terminie jego wykonania i ewentualnych konsekwencjach jego niewykonania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy, w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a., zaistniały podstawy do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.